Welcome to Charlian Thai fans
 
บ้านสมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ไปที่หน้า : Previous  1, 2, 3, 4 ... 8 ... 14  Next
ผู้ตั้งข้อความ
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 12:56 pm

Andaman พิมพ์ว่า:
ขอบคุณมากจ้า O-yo สำหรับการแปะรูปแบบไม่ยอมหยุดมือ ของเส่เยี่ย

ช่วยอ้อมได้มากจริงๆ ดูภาพแล้วจิ้นหน้าตา บุคลิค ท่าทางของเส่เยี่ยตามฟิคแต๋มได้ง่ายขึ้นมาก

ไม่งั้นจางอ้อมจะนึกถึง ไฉ่เยี่ยของพี่หลี่ฮ่วยตลอดอ่ะ ขอบคุณอีกครั้งจ้า
มีรูปก็เอามาแปะเพิ่มเติมนะ สำหรับรูป ชีเส้าเฟย คังซื่อเนี่ยไม่ต้องนะคะ
จางอ้อมนึกถึงอยู่ทุกลมหายใจเข้าออกอยู่แล้วจ้า จินตนาการอยู่ทุกวัน อิอิ

O-yohyo พิมพ์ว่า:
แหม...จางอ้อม ไม่ต้องบอก o-yo ก็รู้ค่ะ
ว่าอาซ้อจางน่ะ นึกถึงท่านเส้าเฟย องค์คังซื่อ พี่ลูลู่ เอ๊ย ลู่เสี่ยวฟง
อยู่ทุกลมหายใจ ระวังน้า ตัวจริงจะค้อนเข้าให้ Laughing

อ้ะ o-yo ไปคัด MV มาให้โหลดไปดูค่ะ
ดูภาพเคลื่อนไหวจะได้จิ้นเส่เยี่ยง่ายขึ้นไปอีก
MV ตัวนี้มาจากเรื่อง เทพมารสะท้านภพ
แฟนคลับที่เมืองจีนเค้าทำไว้ จริงๆ MV เวอร์ชั่นนี้
มี 5 ตอนจบ แต่คัดมาแค่ตัวเดียวก็คงพอค่ะ เป็นตอนที่หวานที่สุด
o-yo ชอบตรงเพลงที่เค้าใช้เป็นเพลงบรรเลงจีน
ฟังแล้วรู้สึกอิสระและสนุกในการจินตนาการตามคอนเซปต์
ที่เจ้าของ MV เค้าวางไว้ สนุกดีค่ะ ลองโหลดดูนะ

ปล. ไฉ่เยี่ยกะพี่หลี่ฮ่วย มาจากเรื่อง "มีดบินทะลุฟ้า" ใช่ปะคะ

http://download.yousendit.com/92D56129678B5C4A

Credit: Butterfly and Jo @



พูดถึงเพลงบรรเลงเพราะๆ o-yo ขอแถมอีก 1 คลิปค่ะ
อันนี้เป็นตอนที่พระเอกนางเอกเค้างอนกัน
แล้วนางเอกไปนั่งคิดถึงพระเอกอยู่ริมแม่น้ำ
ระหว่างกำลังนึกถึงความหลัง ก็เห็นกระทงลอยน้ำมา
จึงเดินขึ้นไปตามต้นแม่น้ำ และแล้วก็เจอกับ....พระเอกซี่คะจะใคร Laughing
เพลงบรรเลงตอนนี้ไพเราะและหวาน มาก มากกกกกกก
เป็นฉากที่สวีทปนเศร้าที่ o-yo จัดไว้อันดับต้นของชาร์จฉากนึงค่ะ

(คลิปตัวนี้ให้เปิดลำโพงไปทางด้านซ้ายค่ะ
จะเป็นเสียงจริงนักแสดง ส่วนด้านขวาเป็นภาษาจีนกลาง)

Credit ;


http://download.yousendit.com/200E88CF23DC51EB







แล้วก็ต่อด้วยรูป แปะไปเรื่อยๆ บอกแล้วว่าอย่าขอ Embarassed


Pics credit to: spy008





















_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 12:57 pm

lingu พิมพ์ว่า:
โอ้วว นักขนาดเนาะฮูปเส่เยี่ย ท้าค่ะท้า จะได้เห็นภาพเส่เยี่ยเยอะๆ หลินกุโหลด คลิปอันที่ 2 มาดูแล้วค่ะที่ลอยกระทง ฉากนี้โรแมนติกมากค่ะ เข้าใจทำ สมัยนั้นมีกระทงด้วยอ่ะเนอะ พอนางเอกเจอพระเอก แป่ววววว สะดุดค่ะ อารมณ์สะดุด แบบอยากให้เจอชีเส้าเฟยอ่ะ หึงค่ะหึง เหอะๆ ตอนนี้ก็เลยยังไม่โหลด mv ตัวแรกที่ o-yo บอกว่าหวีดหวานสุดๆ เพราะกลัวดูแล้วเกิดรมณ์เพชรหึงแทงชีเส้าเฟยค่ะ Rolling Eyes

หลินกุจึงมีความคิดดีๆว่า อยากได้คลิปในแต่ละตอนของเสอน้องในหนังกำลังภายใน อย่างคลิปที่เป็นเพลงบรรเลงอ่ะ ให้ o-yo เลือกตัดมา เอาที่คิดว่าประทับใจ ภาพสวย ซึ้ง ประมาณนี้ แปะให้หลินกุโหลดอ่ะค่ะ แล้วจะนำมายำกับคลิปของจางพี่ 555 อย่างที่โหลดนี้ก็แจ๋วค่ะ แต่ติดที่ตัวอักษรข้างใต้ ไปใช้ของเค้าเด๋วเจ้าของเค้าว่าเอา เอาที่ o-yo หามาให้ดีก่า หลินกุก็คิดอยากทำนานแล้วเหมือนกัน แต่ติดที่ว่าไม่มีหนังกำลังภายในของเสอน้องสักเรื่องเลยค่ะ ที่เคยมีศึกรักจอมราชันย์กับกระบี่อิงฟ้าฯ ก็จำหน่ายต่อไปแล้วอ่ะ แหะๆ ฝาก o-yo ไว้ยามว่างด้วยนะคะ


ปล. ไฉ่เยี่ยกะพี่หลี่ฮ่วยเป็นตัวละครในมีดบินทะลุฟ้าถูกแล้วจ้า

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 12:58 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
lingu พิมพ์ว่า:
โอ้วว นักขนาดเนาะฮูปเส่เยี่ย 😉

อ้าย..หยา !! ภาษาแต้จิ๋ว o-yo ไม่ถนัดเจ้าค่ะ Laughing

เรื่องคลิปลอยกระทง ตอนที่ดูก็สงสัยเหมือนหลินกุเลยค่ะ
ว่าสมัยนั้นมีกระทงด้วยเหรอ มีไม่เท่าไหร่ แต่วัสดุที่ใช้เนี่ยซี่
และอีกข้อที่สงสัยคือ พี่สิงเลี่ยเค้าใช้อะไรขนกระทงมา
เพราะเท่าที่ดู พี่เค้าลอยไปเกือบ 50 ใบได้
แล้วพี่สิงเลี่ยเค้าใช้อะไรจุดไฟน้อ มองเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ
สุดท้ายก็มาถึงบางอ้อ...ว่า แหม...ลืมไปได้ไงเนี่ย
ก็พวกจอมยุทธ์เค้ามีกระเป๋าโดเรมอน ใส่ของได้เยอะไม่จำกัดไง Razz

ที่หลินกุบอกให้ตัดคลิป ขอโม้ก่อนเลยว่า
ระดับ o-yo น่ะ.........ทำเป็นซะที่ไหนเล่า

ถ้าไง o-yo จะอัพ MV ให้ดีกว่าค่ะ แล้วหลินกุเลือกภาพจาก MV อีกที
ตัวข้างบนก็ใช้ได้ แต่มีคาดชื่อเรื่องภาษาจีนเก๋ดีนะ
ถ้าจะไม่เอาคาดอะไรเลย o-yo จะอัพ เวอร์ชั่นของ Azn_Pearl ให้
เวอร์ชั่นนี้เค้าเป็นเพลงภาษาเวียดนามค่ะ มี 9 ตอนจบ
ภาพที่ลงใน MV ก็เรียกได้ว่าน่าประทับใจหมด เพราะคนทำเค้าคัดมาแล้ว
จริงๆ o-yo ก็อยากดู MV พี่ชายกะอาเส่ เวอร์ชั่นจอมยุทธ์ค่ะ
แต่ทำไม่เป็นค่า Embarassed Embarassed Embarassed

อ้อ...เรื่องสวีท แหม..ก็ถ้าหลินกุสามารถดู Maidens' Vow จนจบได้
เรื่องเทพมารฯ เนี่ย แค่เบบี๋เองค่ะ อาเส่เปลืองตัวน้อยที่สุด
แต่เปลืองสายตาค่ะ จ้องกันสปาร์คปิ๊งปั๊ง จนคนดูเมื่อยปาก
เพราะมัวแต่บ่นว่า.....เมื่อไหร่จะจับไม้จับมือกันซะที กอดกันบ้างก็ได้
ขัดใจคนดูเป็นที่สุดอ้ะ ปกติ o-yo ดูละครจะคอยห้าม
ไม่ให้พระเอกเข้าใกล้อาเส่ ใครจุ๊บอาเส่เนี่ยมีเคือง
แต่เรื่องเนี้ย Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad ตรงข้ามค่ะ ลุ้นจนเหงื่อตก
หอมแก้มซักนิดก็ไม่มี๊



แปะรูปต่อค่ะ.....

Credit: Spy008






_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 12:58 pm

Maremare พิมพ์ว่า:
lingu พิมพ์ว่า:
โอ้วว นักขนาดเนาะฮูปเส่เยี่ย ท้าค่ะท้า จะได้เห็นภาพเส่เยี่ยเยอะๆ หลินกุโหลด คลิปอันที่ 2 มาดูแล้วค่ะที่ลอยกระทง ฉากนี้โรแมนติกมากค่ะ เข้าใจทำ สมัยนั้นมีกระทงด้วยอ่ะเนอะ พอนางเอกเจอพระเอก แป่ววววว สะดุดค่ะ อารมณ์สะดุด แบบอยากให้เจอชีเส้าเฟยอ่ะ หึงค่ะหึง เหอะๆ ตอนนี้ก็เลยยังไม่โหลด mv ตัวแรกที่ o-yo บอกว่าหวีดหวานสุดๆ เพราะกลัวดูแล้วเกิดรมณ์เพชรหึงแทงชีเส้าเฟยค่ะ Rolling Eyes

หลินกุจึงมีความคิดดีๆว่า อยากได้คลิปในแต่ละตอนของเสอน้องในหนังกำลังภายใน อย่างคลิปที่เป็นเพลงบรรเลงอ่ะ ให้ o-yo เลือกตัดมา เอาที่คิดว่าประทับใจ ภาพสวย ซึ้ง ประมาณนี้ แปะให้หลินกุโหลดอ่ะค่ะ แล้วจะนำมายำกับคลิปของจางพี่ 555 อย่างที่โหลดนี้ก็แจ๋วค่ะ แต่ติดที่ตัวอักษรข้างใต้ ไปใช้ของเค้าเด๋วเจ้าของเค้าว่าเอา เอาที่ o-yo หามาให้ดีก่า หลินกุก็คิดอยากทำนานแล้วเหมือนกัน แต่ติดที่ว่าไม่มีหนังกำลังภายในของเสอน้องสักเรื่องเลยค่ะ ที่เคยมีศึกรักจอมราชันย์กับกระบี่อิงฟ้าฯ ก็จำหน่ายต่อไปแล้วอ่ะ แหะๆ ฝาก o-yo ไว้ยามว่างด้วยนะคะ
😉

ปล. ไฉ่เยี่ยกะพี่หลี่ฮ่วยเป็นตัวละครในมีดบินทะลุฟ้าถูกแล้วจ้า Laughing

พี่หลินภาษาแต้จิ๋วมาได้ไงเนี๊ย Laughing Laughing

ว่าแต่...นางเอกคนข้างบนรูป...นิหนีเฉียนหลงมาใช่มะเนี๊ยโหะๆๆๆ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 12:59 pm

Maremare พิมพ์ว่า:


อาเส่เล่นบุคลิคคนในวังน่ารักดี เพราะหน้าเจเจ๊นิ่งมากๆ หลึกในสุดๆ ไม่เหมาะเป็นจอมยุทธ แต่เหมาะกับเป็นสาวหวานที่หน้านิ่ง แต่ใจคิดอีกอย่าง บทอารมณ์ เค้นสุดๆ โหะๆๆๆ โก โกพี่สาว Laughing Laughing หนูแมรชักอิน

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 12:59 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
Maremare พิมพ์ว่า:
ว่าแต่...นางเอกคนข้างบนรูป...นิหนีเฉียนหลงมาใช่มะเนี๊ยโหะๆๆๆ


จุ๊จุ๊..ไว้ค่ะ เสียงดังไป เดี๋ยวเฉียนหลงตามเจอ Laughing



Maremare พิมพ์ว่า:
อาเส่เล่นบุคลิคคนในวังน่ารักดี เพราะหน้าเจเจ๊นิ่งมากๆ หลึกในสุดๆ
ไม่เหมาะเป็นจอมยุทธ แต่เหมาะกับเป็นสาวหวานที่หน้านิ่ง แต่ใจคิดอีกอย่าง
บทอารมณ์ เค้นสุดๆ โหะๆๆๆ โก โกพี่สาว Laughing Laughing หนูแมรชักอิน


55 พี่ก็ว่างั้นแหล่ะหนูแมร อาเส่เวลาหน้านิ่งๆ น่ากลัวมาก ไม่รู้คิดไรอยู่
แต่บทจะร่าเริง ก็ทำให้เราๆ หงายหลังไปได้เหมือนกัน Razz
พี่มารู้ซึ้งก็ตอนดู ศึกรักจอมราชันย์ เนี่ยแหล่ะ
นายน้อยเอ่อฉุน บทจะร้ายก็ทำให้เราสยอง
บทจะดี ก็น่าสงสารซะจนอยากเข้าไปปลอบใจ
พี่ชอบบทนี้นะ ถ้ามีเพื่อนแบบนี้ไม่หัวก็ก้อยแหล่ะ ท้าทายดี
คือถ้าเราจริงใจ และซื้อใจเค้าได้ ก็นับได้ว่าเพื่อนแท้เลยทีเดียว
แต่ถ้าไม่จริงใจหรือคิดเป็นศัตรูด้วย ก็ตัวใครตัวเผือกล่ะเจ้าค่ะ


อาเส่นับเป็นดาราที่โชคดีนะ เพราะถ้านับเรื่องความสวยกับฝีมือการแสดง
ยังสู้ดาราหลายๆ คนไม่ได้เลย แต่อาเส่มีบุคลิกและกริยาหลากสไตล์
บวกกับใบหน้าที่บริสุทธิ์ อันนี้ยืมคำจำกัดความของพ่อพี่มาใช้
พ่อพี่เค้าบอกอาเส่ไม่ใช่คนสวยเลย แต่หน้าบริสุทธิ์มาก
สามารถร้ายหรือดีก็ได้ ดุ เข้ม ร้าย หวาน อ่อนโยน ได้หมด
ตอนแรกพี่ก็งงๆ เอ๊ะ..ยังไง ตอนหลังก็ถึงบางอ้อ
ก็ดาราบางคนหน้าสวยมาก แต่ว่ามันเป็นข้อจำกัดในเรื่องบุคลิก
ไม่สามารถมาเล่นบทที่หลากหลายได้น่ะ จะดูไม่อินเท่าไหร่

ดารานอกจากพรสวรรค์ในการแสดงแล้ว บุคลิกและกริยาก็สำคัญนะพี่ว่า




แปะรูปต่อไปเรื่อยๆ แต๋มมาอัพเดทไวไวนะ

แฮะๆ แวปไปอ่านข่าวอาเส่ก่อนแล้วจ้า เจอรูปสุดกรี๊ด

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Wed Oct 22, 2008 1:00 pm

Lingnamh พิมพ์ว่า:
โอ้โหหหหหหหหหหห Shocked Shocked Shocked

พี่โหยวแปะรูปไม่หยุดเลยแหะ (ก็คนมันน่ารักเนอะ ทำไงได้ ฮ่าๆๆๆๆ Laughing )

O-yohyo พิมพ์ว่า:
HAPPY NEW YEAR 2007


_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:41 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ตอนที่ 4 ต้อนรับอาคันตุกะ

ณ วังหลวง ตำหนักไทเฮา ฮ่องเต้กำลังนั่งสนทนากับไทเฮาในสวนดอกไม้
“หม่อมฉันไม่เห็นว่าต้องรีบร้อนอะไร” คนพูดลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะแล้วมองออกไปทางอื่น
“เมื่อวานไม่รีบ วันนี้ไม่รีบ พรุ่งนี้ก็คงไม่รีบอีก จะทรงเอาอย่างไรกันแน่ ตอนนั้นก็บอกให้แม่เลื่อนไปก่อน แม่ก็ยอมมาตลอด หากคราวนี้ยังคงบ่ายเบี่ยงอีก เกรงว่าอ้าวป้ายจะใช้เรื่องนี้มาอ้างได้”
“จะใช้เรื่องนี้มาอ้างได้อย่างไร ในเมื่อมันไม่เกี่ยว...” ยังไม่ทันที่ฮ่องต้จะพูดจบ ไทเฮาก็แทรกขึ้นว่า
“ไม่เกี่ยว ไม่เกี่ยวอะไร ตอนนี้ฝ่าบาทก็ยี่สิบแล้ว แม่ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ยังจะเลื่อนๆๆ ไปอีกถึงเมื่อไหร่ คนข้างนอกเขามองเข้ามา จะหาว่าพระองค์ไม่รู้จักโตได้” ไทเฮาพูดด้วยน้ำเสียงเชิงตำหนิ
“แต่เสด็จแม่ นี่มันคนละเรื่องกันกับการโตเป็นผู้ใหญ่นะพะยะค่ะ หรือเสด็จแม่จะให้หม่อมฉันเอาอย่างอ๋าวเทียนเล่อ แต่งสาวงามเข้าจวนแทบทุกวัน แต่กลับช่วยงานท่านอ๋าวไป้ไม่ได้สักอย่าง” เมื่อไม่รู้ว่าจะใช้เหตุผลอะไรมาสู้กับไทเฮา ฮ่องเต้จึงพยายามเปรียบเทียบตนเองกับบรรดาลูกขุนนางคนอื่นๆ พวกคุณชายทั้งหลายแม้จะอายุไล่เลี่ยกับพระองค์ ทว่าแต่ละคนล้วนแต่เสเพล ล้างผลาญเงินทองพ่อแม่ไปวันๆ ไม่เคยสนใจทุกข์ร้อนของราษฎร ทั้งๆ ที่พ่อแม่เป็นถึงขุนนางใหญ่ในราชสำนัก ผิดกับฮ่องเต้ที่วางตัวดีมาตลอด พระองค์จึงไม่คิดว่าตัวเองทำตัวเสียหายตรงไหน
“ใช่สิ! เดี๋ยวนี้ทรงโตแล้ว เก่งแล้ว กล้าย้อนแม่ด้วย” ไทเฮาพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“อย่าทรงเข้าพระทัยผิดสิพะยะค่ะ หม่อมฉันแค่อยากให้เสด็จแม่ฟังเหตุผลบ้างเท่านั้นเอง” ฮ่องเต้พยายามอธิบาย พระองค์ไม่อยากให้ไทเฮาอารมณ์เสีย เมื่อพูดจบก็เข้าไปนั่งใกล้ๆ นาง
“เหตุผล เหตุผลอะไร เหตุผลที่วันๆ ฝ่าบาท เอาแต่เที่ยวเล่นเข้าออกจวนอ๋องถูเช้าเย็นอย่างนั้นเหรอ” ในที่สุดไทเฮาก็หลุดปากพูดในสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะไม่พูดออกมาจนได้ คนฟังเองถึงกลับอึ้งไป เพราะรู้สึกแทงใจดำเป็นอย่างยิ่ง เรื่องที่ไทเฮาพูดล้วนแต่เป็นความจริง แทบจะไม่มีวันไหนเลยที่เขาไม่ได้เจอปิงเยี่ย ฮ่องเต้เองก็รู้ว่าเรื่องนี้ทำให้ไทเฮาไม่พอพระทัย จึงได้แต่เงียบ เพราะถ้าหากยังเถียงกันต่อไป รังแต่จะทำให้ผิดใจกันเปล่าๆ ไทเฮาเห็นฮ่องเต้เงียบไป จึงพูดต่อไปว่า
“วันนี้เลี่ยงได้ วันหน้าก็เลี่ยงไม่ได้ ต่อไปฝ่าบาทต้องปกครองคนทั้งแผ่นดิน จะเอาความรู้สึกของตัวเองเป็นใหญ่ไม่ได้ เรื่องไหนควร เรื่องไหนไม่ควร คงไม่ต้องให้แม่สอนแล้วนะ” ผู้เป็นมารดาอบรมอย่างมีเหตุมีผล ฮ่องเต้เองไม่อาจจะปฏิเสธความจริงข้อนี้ไปได้ พระองค์ทรงเป็นฮ่องเต้ เป็นคนของแผ่นดิน เป็นคนของประชาชน แน่นอนว่าความเป็นอยู่ของราษฎรย่อมต้องมาก่อนความสุขส่วนพระองค์ เมื่อทรงคิดได้เช่นนั้นก็ได้แต่ก้มหน้ายอมรับความจริง

ขณะที่ทั้งฮ่องเต้และไทเฮาต่างกำลังเงียบและครุ่นคิดเรื่องราวต่างๆ ขันทีคนหนึ่งก็เดินเข้ามาขัดจังหวะพอดี
“ถวายบังคมฝ่าบาท ถวายบังคมไทเฮา ขอพระองค์ทรงพระเจริญ”
“มีอะไรก็ว่าไปหวังกงกง” ไทเฮาตรัสด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ
“พระอาญาไม่พ้นเกล้า ขณะนี้คณะทูตและองค์ชายต้วนฟู่จากเมืองฟุเจี้ยนเดินทางมาถึงวังหลวงแล้วพะยะฮ่า” ไทเฮาได้ยินเช่นนั้นก็มีสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตรัสกับหวังกงกงว่า
“ดี ตอนนี้เจ้าออกไปต้อนรับพวกเขาก่อน บอกพวกเขาด้วยว่า ข้ากับฝ่าบาทกำลังจะไปพบพวกเขาเดี๋ยวนี้”
“พะยะฮ่ะ งั้นหม่อมฉันทูลลา” หวังกงกงเมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้นก็รีบเดินออกไป
“ช้าก่อนหวังกงกง” ไทเฮาเรียกเขากลับมาเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้
“พะยะฮ่า”
“เจ้าไปตามองค์หญิงปิงเยี่ยมาที่ท้องพระโรงด้วย” ไทเฮาสั่ง
“พะยะฮ่า” คราวนี้หวังกงกงรับพระบัญชาแล้วก็เดินจากไปอีกทาง เขามุ่งไปที่จวนอ๋องถูจิ้น ด้านฮ่องเต้พอได้ยินชื่อปิงเยี่ยตาก็โตขึ้นมาทันที (ทั้งที่ปรกติก็โตอยู่แล้ว)
“เสด็จแม่รับสั่งให้ตามปิงเยี่ยมาทำไมหรือพะยะค่ะ” คังซื่ออดที่จะถามไม่ได้
“ปัญหาที่ฮ่องเต้แก้ไม่ได้ แม่จะช่วยเอง” ไทเฮาตรัสสั้นๆ ไว้อย่างเป็นปริศนาก่อนที่จะเดินจากไป ทิ้งให้คนเป็นฮ่องเต้ได้แต่มองตาม คณะทูตจากเมืองฟุเจี้ยนเดินทางมาเมืองหลวงในครั้งนี้เพื่อเจริญสัมพันธไมตรีทางการเมืองกับต้าซ่ง ไม่เห็นว่าเกี่ยวกับปิงเยี่ยสักหน่อยฮ่องเต้คิด เมื่อคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก คังซื่อจึงรีบตามผู้เป็นมารดาไปเพื่อไปพบกับคณะฑูตจากเมืองฟุเจี้ยน

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:42 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ณ จวนอ๋องถูจิ้น องค์หญิงปิงเยี่ยกำลังนั่งใจลอยคิดถึงใครบางคนที่วันนี้ยังไม่ได้มาหานางอยู่
“ปิงเยี่ย... ปิงเยี่ย... ปิงเยี่ย...” เจ้าหยาจือต้องเรียกถึงสามครั้ง กว่านางจะรู้สึกตัวและหันมา
“ท่านแม่ หวังกงกง มีอะไรงั้นเหรอคะ” ปิงเยี่ยพอเห็นผู้เป็นแม่เดินมากับหวังกงกงก็เอ่ยถามขึ้น
“เรียนองค์หญิงปิงเยี่ย ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้องค์หญิงไปพบพะยะฮ่ะ” หวังกงกงตอบ
“ข้าเหรออออ...” ปิงเยี่ยลากเสียงยาวอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“อะไรกัน ร้อนวันพันปีนางไม่เคยอยากพบข้า” นางพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ ระยะหลังๆ มานี้ไทเฮาดูเหมือนไม่ค่อยจะโปรดนางสักเท่าไหร่ วันนี้เกิดอะไรขึ้นถึงได้ให้หวังกงกงมาตามนางไปพบ สงสัยไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ
“เจ้าอย่ามัวพูดมากเลย ไทเฮาเรียกเจ้าก็รีบไปเถอะ” เจ้าหยาจือดุบุตรสาว
“หวังกงกงท่านรู้ไหมว่ามีเรื่องอะไร” ปิงเยี่ยถามหวังกงกงแล้วลุกขึ้นอย่างอิดออด
“หม่อมฉันก็ไม่อาจทราบได้ แต่ตอนนี้ไทเฮาและฝ่าบาทอยู่ที่ท้องพระโรงกับพวกคณะทูตจากเมืองฟุเจี้ยนหน่ะพะยะฮ่า” หวังกงกงตอบ
“ฟุเจี้ยนเหรอ!!! งั้นท่านพ่อก็มาด้วยหล่ะสิ” ปิงเยี่ยทำน้ำเสียงดีใจสุดฤทธิ์ เพราะอ๋องถูจิ้นพ่อของนางเดินทางไปเจรจาทางการทูตที่หัวเมืองฟุเจี้ยนเกือบสองเดือนแล้ว ถ้าพวกคณะทูตกลับมาก็แสดงว่าพ่อของนางต้องกลับมาด้วย
“พะยะฮ่ะ ท่านอ๋องถูก็มาด้วย” หวังกงกงตอบ
“ท่านแม่!!! ท่านพ่อกลับมาแล้ว” ปิงเยี่ยกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
“อืมจ๊ะ” เจ้าหยาจือยิ้ม
“งั้นเรารีบไปกันเถอะค่ะ ข้าคิดถึงท่านพ่อจะแย่อยู่แล้ว” ว่าแล้วปิงเยี่ยก็คล้องแขนมารดา ทำท่าจะพานางออกไปด้วย
“เจ้าไปเถอะ” พูดจบเจ้าหยาจือก็ดึงมือของตนออกจากแขนของบุตรสาว
“อ้าว... ท่านแม่ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” ปิงเยี่ยเห็นเช่นนั้นก็สงสัย
“ไม่ได้มีรับสั่ง แม่จะไปทำไมหล่ะจ๊ะ” นางตอบสั้นๆ และยิ้มอีกเช่นเคย
“ไปรอหน้าตำหนักก็ได้นี่หน่า จะได้เจอท่านพ่อพร้อมๆ กัน ท่านพ่อเจอท่านแม่ต้องดีใจแน่ๆ เลย” ปิงเยี่ยทำหน้าตาเศร้าๆ เหมือนจะอ้อนคนเป็นแม่ให้จงได้
“ช้าเร็วก็ต้องเจอกันอยู่ดี อย่ามัวพูดมากอยู่เลย เจ้ารีบไปเถอะปิงเยี่ย” เจ้าหยาจือไม่อยากให้บุตรสาวเสียเวลา จึงผลักนางแล้วบอกให้หวังกงกงรีบพาไป หวังกงกงเห็นเช่นนั้นก็เชิญให้องค์หญิงปิงเยี่ยเป็นฝ่ายเดินนำไปก่อน
“งั้นเดี๋ยวข้ามานะท่านแม่” ปิงเยี่ยไม่รอช้ารีบวิ่งพรวดพราดออกไป แต่วิ่งไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่ก็ไปสะดุดเข้ากับคานประตูจนล้มลง
“โอ๊ย!!!” ปิงเยี่ยร้องขึ้นเมื่อเห็นตัวเองล้มลงไปกองอยู่กับพื้น
“ปิงเยี่ย!!! เจ้าเป็นอะไรไหม” เจ้าหยาจือรีบวิ่งเข้าไปประคองบุตรสาว
“อูย... ข้าเจ็บตรงนี้ท่านแม่” ปิงเยี่ยทำเสียงน่าสงสาร นางเอามือทั้งสองกุมหัวเข่าขวาไว้
“จะให้หม่อมฉันไปทูลไทเฮาดีไหมพะยะฮ่ะ” หวังกงกงเสนอความคิดขึ้น
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง!!! ข้าไปไหว ข้าจะไปพบท่านพ่อ!!!” ปิงเยี่ยรีบพรวดลุกขึ้นยืน หวังกงกงกับเจ้าหยาจือเห็นเช่นนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ ปิงเยี่ยเองก็หน้าแดงเพราะเขินในความซุ่มซ่ามของตนเอง
“เจ้าแน่ใจนะว่าไหว” เจ้าหยาจือยังอดเป็นห่วงไม่ได้
“ไหวค่ะท่านแม่ ดูสิเห็นไหมเลือดก็ไม่ได้ไหลสักหน่อย” นางกระโดดแล้วยกขาให้ผู้เป็นมารดาดูว่าไม่เป็นไรแล้วจริงๆ เมื่อเจ้าหยาจือเห็นเช่นนั้นก็ยอมให้บุตรสาวเดินทางไปพบไทเฮา ปิงเยี่ยจึงกระโผกกระเผกออกจากจวนไปพร้อมกับหวังกงกง

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

ณ ท้องพระโรง พระตำหนักหลวง วันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ เพราะนอกจากจะมีคณะทูตจากเมืองฟุเจี้ยนเกือบสิบคนแล้ว ยังมีฮ่องเต้ ไทเฮา อ๋องถูจิ้น และองครักษ์เหออยู่กันครบ องค์หญิงปิงเยี่ยเดินกระโผกกระเผกเข้ามาพร้อมกับหวังกงกง ทำให้ทุกคนในห้องต่างพากันหันไปมอง ฮ่องเต้ซึ่งกำลังสนทนากับพวกคณะทูตอยู่ พอเห็นปิงเยี่ยในสภาพเช่นนั้นก็รีบวิ่งหน้าตื่นเข้าไปถามนางทันที
“ปิงเยี่ยนี่เจ้าเป็นอะไรไป” คังซื่อเข้าไปประคองนางอย่างลืมตัว พระองค์ไม่ทันสังเกตเห็นสายตารอบข้างที่กำลังจ้องมองพวกเขาอยู่ ด้านปิงเยี่ยเองแม้จะสนิทสนมกับฮ่องเต้มาก แต่ว่าอยู่ต่อหน้าพระราชอาคันตุกะก็ต้องรักษาพระพักตร์เป็นธรรมดา นางจึงพยายามผละตัวออกจากเขา
“ถวาย...” ยังไม่ทันที่ปิงเยี่ยจะได้แสดงความเคารพ คังซื่อก็ห้ามนางแล้วประคองนางขึ้นตามเดิมโดยไม่สนใจคนรอบข้าง
“ไม่ต้องๆ นี่ยังไม่บอกข้าเลยว่าเจ้าเป็นอะไร” เขามองไปที่ขาของนางแล้วถามอย่างเป็นห่วง
“ตอนนี้หน่ะยังไม่เป็นอะไร แต่อีกเดี๋ยวถ้าฝ่าบาทไม่ปล่อยหม่อมฉันต้องเป็นแน่” นางกระซิบกับคังซื่อเบาๆ ก่อนจะส่งสัญญาณให้เขาหันไปมองไทเฮากับคนอื่นๆ ในห้องที่กำลังจ้องมองพวกเขาอยู่ตอนนี้ เมื่อฮ่องเต้ได้สติจึงค่อยๆ ปล่อยมือนางลง
“กราบทูลฝ่าบาท องค์หญิงปิงเยี่ยสะดุดล้มที่จวนหน่ะพะยะฮ่ะ” หวังกงกงรายงาน ฝ่ายฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นก็คลายความสงสัย
“แล้วนี่เจ้าเป็นอะไรมากไหม” แม้จะปล่อยมือนางแล้วแต่คังซื่อก็ยังยืนอยู่ใกล้ๆ คอยถามอาการนาง ฝ่ายปิงเยี่ยยังไม่ทันได้พูดอะไร ไทเฮาก็เดินเข้ามาขัดจังหวะพอดี
“ปิงเยี่ย...” ไทเฮาเดินเข้ามาหาคังซื่อและปิงเยี่ย
“ถวายพระพรไทเฮาเพคะ” ปิงเยี่ยก้มลงถวายพระพรไทเฮา
“เจ้าไม่สบายก็ไม่ต้องมากเรื่องหรอก” ไทเฮาตรัสและประคองนางขึ้น
“ขอบพระทัยเพคะ” ขณะเดียวกันนั้นอ๋องถูจิ้นก็เดินเข้ามาเช่นกัน
“ท่านพ่อ” ปิงเยี่ยยิ้ม นางดีใจจนแทบอยากจะกระโดดกอดผู้เป็นบิดา
“ลูกพ่อเจ้าสบายดีไหม” อ๋องถูจิ้นเองก็ดีใจที่ได้พบบุตรสาวเช่นกัน
“สบายดีค่ะท่านพ่อ” นางตอบสั้นๆ แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“ปิงเยี่ย เจ้ามานี่สิ ข้าจะแนะนำให้รู้จักกับคณะทูตที่มาจากฟุเจี้ยน” ว่าแล้วไทเฮาก็จูงมือปิงเยี่ยเดินเข้ามายังกลุ่มของพวกคณะฑูต คังซื่อเองก็ได้แต่มองตามด้วยความสงสัย
“ท่านนี้คือองค์ชายต้วนฟู่รัชทายาทแห่งเมืองฟุเจี้ยน” ไฮเทาแนะนำให้ปิงเยี่ยรู้จักองค์ชายหนุ่มรูปงาม หน้าตาหมดจด รูปร่างสูงใหญ่โอรสองค์โตและรัชทายาทหนึ่งเดียวของเมืองฟุเจี้ยน เมืองไกลซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เดิมเคยเป็นเพียงเมืองขึ้นแต่หลังจากได้รับเอกราช ก็กลายเป็นพันธมิตรที่ดีของต้าซ่ง ตอนนี้ราชสำนักต้องการผูกมิตรไมตรีด้วย เพื่อร่วมมือกันต่อต้านพวกกิมก๊ก ซีเซียะและเหลียว
“คาราวะองค์ชายต้วน” หญิงสาวมองหน้าองค์ชายตาโตแล้วฝืนยิ้มให้เขา ตรงกันข้ามองค์ชายต้วนฟู่กลับมีท่าทางสนใจนางไม่น้อย เขายิ้มตอบนางอย่างสุภาพ
“ส่วนสองท่านนี้คือทูตจากเมืองฟุเจี้ยน ท่านเกาชิงเสี่ยและท่านโหยวจือเว่ย” ไทเฮาแนะนำหัวหน้าคณะทูตที่ยืนอยู่ถัดไป

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:44 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
“คารวะท่านทูตทั้งสอง” ปิงเยี่ยนึกขำในใจ ทูตสองคนนี้หน้าตาประหลาดยิ่งนัก คนหนึ่งผอมเหมือนตะเกียบ อีกคนก็อ้วนเหมือนชามบะหมี่
“ท่านทั้งหลายนี่คือองค์หญิงปิงเยี่ยหลานรักของข้า บุตรสาวคนเดียวของอ๋องถูจิ้นท่านนี้” ไทเฮากล่าว ฝ่ายปิงเยี่ยก็ได้แต่คิดในใจ นี่นางกลายเป็นหลานรักของไทเฮาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี้ย
“ยินดีที่ได้รู้จักองค์หญิงปิงเยี่ย” องค์ชายต้วนฟู่กล่าวพร้อมกับยิ้มกว้างให้นาง ปิงเยี่ยเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ตอบ จริงๆ นางแทบอยากจะเบือนหน้าหนีแต่ก็ทำไม่ได้
“องค์หญิงปิงเยี่ยทรงงดงามกว่าที่ท่านอ๋องพูดไว้ซะอีกนะเนี้ย ฮ่าๆๆ” โหยวจือเว่ยทูตผู้มาเยือนกล่าวชมอย่างเปิดเผย
“นับเป็นวาสนาของฟุเจี้ยนเราจริงๆ เลย จริงไหม...องค์ชาย...” เกาชิงเสี่ยเสริมแล้วหันหน้าไปทางองค์ชายต้วนฟู่ องค์ชายเองพอได้ยินเช่นนั้นก็หน้าแดงจนถึงใบหู
“งั้นเรื่องของต้าฟุเจี้ยนกับต้าซ่งก็คงคุยกันง่ายขึ้น” อ๋องถูจิ้นพูดจบก็หัวเราะออกมาเบาๆ ไทเฮามองหน้าอ๋องถูจิ้นแล้วก็ยิ้มด้วยความพอใจเช่นกัน จะมีก็แต่ฮ่องเต้ที่ตอนนี้หน้าบูดบึ้งซะยิ่งกว่าใคร เขาจ้องมององค์ชายแห่งฟุเจี้ยนด้วยท่าทีขึงขัง ตอนนี้เขาพอจะเดาออกแล้วว่าไทเฮาพาปิงเยี่ยมาแนะนำให้คนพวกนี้รู้จักทำไม ด้านองค์ชายต้วนฟู่เองก็แอบมององค์หญิงปิงเยี่ยบ่อยๆ จนทำให้นางรู้สึกอึดอัดตลอดการสนทนา
“เอาอย่างนี้สิ องค์ชายเองก็ไม่เคยมาไคเฟิงมาก่อน พรุ่งนี้ข้าจะให้ท่านอ๋องกับปิงเยี่ยพาเที่ยวชมเมืองหลวงดีไหม” ไทเฮาเสนอขึ้น
“ไม่ดี” คังซื่อแย้งขึ้นอย่างลืมตัวจนทำให้ทุกคนหันมามองหน้าเขาพร้อมๆ กัน
“เอ่อ... คือ... ข้าหมายความว่า องค์ชายกับท่านทูตเพิ่งเดินทางไกลมา คงจะเหน็ดเหนื่อย ควรจะพักผ่อนเสียก่อน หลังจากนั้นค่อยไปเที่ยวชมเมืองก็ได้” คังซื่อแก้ตัวแบบตะกุกตะกักรอดไปได้
“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่เป็นห่วงพะยะค่ะ ระหว่างทางเพราะได้ท่านอ๋องดูแลเป็นอย่างดี หม่อมฉันไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกตื่นเต้นเสียอีกที่จะได้ชมเมืองสวยๆ ของต้าซ่ง” พอพูดถึงคำว่าสวยๆ องค์ชายต้วนก็หันไปมองหน้าองค์หญิงปิงเยี่ย ทำให้ฮ่องเต้ยิ่งอารมณ์เสียเข้าไปอีก ไทเฮาเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า
“ถ้าเช่นนั้นก็เอาตามนี้ พรุ่งนี้ให้...”
“พรุ่งนี้ให้ข้ากับองครักษ์เหอเป็นคนพาพวกท่านเที่ยวเองก็แล้วกัน” คังซื่อแทรกขึ้นก่อนที่ไทเฮาจะพูดจบ ตอนนี้ไทเฮาหันไปมองหน้าฮ่องเต้อย่างไม่พอใจ เขาจึงต้องหลบสายตาของนาง
“โอววว ช่างเป็นเกียรติแก่ฟุเจี้ยนของเราจริงๆ ฝ่าบาทจะทรงนำเที่ยวด้วยพระองค์เอง” เกาชิงเสี่ยเอ่ยขึ้นพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
“ฝ่าบาททรงมีภารกิจมากมาย หม่อมฉันเกรงว่า...” องค์ชายต้วนฟู่ทำท่าเกรงใจ
“เพื่อแสดงความจริงใจของต้าซ่ง องค์ชายก็อย่าได้เกรงใจเลย” คังซื่อยืนยันเสียงแข็ง เรื่องอะไรเขาจะยอมปล่อยให้ปิงเยี่ยไปกับคนพวกนี้
“ปิงเยี่ยเจ้าก็ไปกับฝ่าบาทด้วยสิ เจ้าเองก็ชอบเที่ยวมิใช่หรือ” ไทเฮาหันไปถามปิงเยี่ย แม้จะเป็นประโยคคำถามแต่คนฟังก็พอจะรู้ว่าความหมายคือประโยคคำสั่งมากกว่า ปิงเยี่ยจึงจำใจรับคำ
“เพคะไทเฮา”
“เสด็จแม่ ปิงเยี่ยเพิ่งได้รับบาดเจ็บ หม่อมฉันคิดว่าให้นางพักผ่อนจะดีกว่า เรื่ององค์ชายต้วนให้เป็นหน้าที่ของหม่อมฉันกับองครักษ์เหอก็พอแล้ว” ไทเฮาได้ยินเช่นนั้นก็หน้าแดงด้วยความโกรธ อ๋องถูจิ้นเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้ามาขัดตาทัพเอาไว้
“เอ่อจริงด้วย ไทเฮาอย่าทรงกังวลเลยพะยะค่ะ เรื่องต้อนรับองค์ชายต้วน หม่อมฉันก็จะช่วยด้วยอีกแรง” พูดจบอ๋องถูจิ้นก็หันไปพยักหน้าให้ไทเฮา ไทเฮาจึงยิ้มออก ส่วนปิงเยี่ยกลับหันมาค้อนให้บิดาของตน

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

หลังจากพิธีต้อนรับคณะทูตจากเมืองฟุเจี้ยนเสร็จสิ้นแล้ว อ๋องถูจิ้นกับองค์หญิงปิงเยี่ยก็เดินทางกลับจวนของตน ส่วนฮ่องเต้กับไทเฮายังอยู่คุยกันต่อในพระตำหนัก องค์หญิงปิงเยี่ยทั้งเดินทั้งวิ่งมายังจวนอ๋องอย่างรวดเร็วโดยมีอ๋องถูจิ้นผู้เป็นบิดาสาวเท้าเดินตามมาติดๆ
“ปิงเยี่ยรอพ่อด้วย” ผู้เป็นบิดาวิ่งตามบุตรสาวมาไกล ทำให้เขาหอบด้วยความเหนื่อย
“ไม่แต่ง!!! ยังไงข้าก็ไม่แต่ง!!!” ปิงเยี่ยไม่ฟังคำเขา นางยังคงวิ่งต่อไป
“เจ้าฟังพ่อก่อนได้ไหม” อ๋องถูจิ้นพยายามอธิบาย
“ไม่ฟัง ข้าไม่อยากฟังท่านพ่อ ท่านพ่อไม่รักข้าแล้ว” ปิงเยี่ยพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ แล้วน้ำตาของนางก็ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว
“เจ้ามีเหตุผลหน่อยได้ไหม” อ๋องถูจิ้นเข้ามาคว้าแขนบุตรสาวไว้ ทันใดนั้นภรรยาของเขาก็ออกมาพบเข้าพอดี
“ปิงเยี่ยเจ้าเป็นอะไรไป ทำไมถึงได้ร้องไห้เช่นนี้” เจ้าหยาจือถลาเข้ามาหาบุตรสาวเมื่อเห็นว่านางกำลังร้องไห้อยู่
“ท่านแม่!!!” ปิงเยี่ยสะอึกสะอื้นโผเข้าไปซบผู้เป็นมารดา
“ท่านพ่อรังแกข้า ท่านพ่อไม่รักข้าแล้ว” นางร้องไห้ไม่หยุด
“นี่มันเรื่องอะไรกันคะท่านพี่” เจ้าหยาจือก้มลงมองบุตรสาวอย่างเวทนาแล้วเอ่ยถามผู้เป็นสามี
“ฮูหยินเจ้าฟังข้าก่อนนะ” อ๋องถูจิ้นตั้งท่าจะอธิบาย
“ท่านแม่อย่าฟังเขานะ ท่านพ่อจะไล่ข้าไปไกลๆ เขาจะให้ข้าแต่งงานไปอยู่ฟุเจี้ยน” ปิงเยี่ยสะอึกสะอื้น
“อะไรนะท่านพี่ ท่านจะให้ปิงเยี่ยแต่งงานงั้นเหรอ” เจ้าหยาจือหันไปถามผู้เป็นสามีด้วยความตกใจ
“อืมถูกต้องแล้ว นางจะอภิเษกกับองค์ชายต้วนฟู่” อ๋องถูจิ้นตอบ
“บอกแล้วไงว่าไม่แต่ง!!! ถึงตายข้าก็ไม่แต่ง!!!” พอได้ยินคำว่าแต่งงานปิงเยี่ยก็วิ่งหนีเข้าจวนไปในทันที
“ปิงเยี่ย...” เจ้าหยาจือร้องตามบุตรสาว
“ปล่อยให้นางไปพักเถิด” อ๋องถูจิ้นส่ายหน้าแล้วหันไปรั้งผู้เป็นภรรยาไว้
“ท่านพี่นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ ทำไมอยู่ๆ ก็จะให้ลูกเราแต่งงานหล่ะคะ” เจ้าหยาจือยังไม่คลายความสงสัย
“เรื่องนี้เป็นความคิดของข้ากับไทเฮา” ถูจิ้นถอนหายใจแล้วกล่าวต่อไปว่า
“เพื่อสานความสัมพันธ์ระหว่างต้าซ่งกับเมืองฟุเจี้ยน พวกเราตั้งใจให้ปิงเยี่ยแต่งงานกับองค์ชายต้วนฟู่แล้วไปอยู่ที่นั่น” เจ้าหยาจือได้ยินเช่นนั้นก็เซล้มลงด้วยความตกใจ หวังว่านี่คงเป็นแค่ความฝันเท่านั้น
“ฮูหยินเจ้าเป็นอะไรไป” อ๋องถูจิ้นรีบเข้าไปประคองผู้เป็นภรรยาไว้
“ท่านพี่ แต่ว่าเรามีลูกแค่คนเดียวนะคะ” เจ้าหยาจือน้ำตาคลอ หัวอกคนเป็นแม่ย่อมไม่อยากเห็นลูกสาวแต่งงานจากไปอยู่แดนไกล

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:45 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ข้ารู้ เรื่องนี้ข้าเองก็เจ็บปวดอยู่เหมือนกัน แต่ว่าเพื่อความอยู่รอดของบ้านเมืองแล้ว...มันก็จำเป็น” อ๋องถูจิ้นตอบเสียงเศร้า ตอนนี้เขาเองก็ทุกข์ใจไม่ต่างจากผู้เป็นภรรยาสักเท่าไหร่
“ฮ่องเต้ยังเล็กนัก ส่วนเสนาอ๋าวไป้ก็แกร่งขึ้นทุกวัน เราจำเป็นต้องมีพันธมิตรเผื่อเอาไว้บ้าง” เขาพยายามอธิบายเหตุผลให้ผู้เป็นภรรยาเข้าใจ สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ไม่สู้ดีนัก นอกจากต้องหาทางป้องกันศัตรูรอบด้านแล้ว ต้าซ่งยังต้องผูกมิตรกับแคว้นต่างๆ อีกด้วย
“แล้วทำไมต้องเป็นลูกปิงเยี่ยด้วย” เจ้าหยาจือโอดครวญ
“ไทเฮาคงเห็นว่าข้ากับอ๋องต้วนสนิทกันมาก ฮูหยินเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ ข้ารับรองได้ว่าลูกเราไปอยู่โน้นไม่ลำบากแน่ องค์ชายต้วนฟู่เป็นคนดีจริงๆ” อ๋องถูจิ้นพยายามปลอบใจผู้เป็นภรรยา
“แล้วนี่ลูกเราต้องไปเมื่อไหร่กันคะ” นางถามเสียงเศร้า
“เดือนหน้า” ถูจิ้นตอบสั้นๆ แล้วก้มหน้าลง
“หาอะไรนะ เดือนหน้า ไม่เร็วไปหน่อยหรือคะ” เจ้าหยาจือตกใจ นางไม่คิดว่าจะต้องจากบุตรสาวเร็วถึงเพียงนี้
“ไทเฮาคุยกับทางโน้นไว้เช่นนี้ จะเปลี่ยนแปลงตอนนี้คงไม่ทันแล้ว ทางฟุเจี้ยนส่งคณะทูตมาแล้ว ยังไงปิงเยี่ยคงได้ขึ้นเกี๊ยวเดือนหน้านี้แน่นอน” สีหน้าของอ๋องถูจิ้นเองก็ดูกังวลไม่น้อย
“แล้วปิงเยี่ยหล่ะคะ นางจะยอมหรือ” เจ้าหยาจือถามผู้เป็นสามี
“ตอนนี้คงยังไม่ยอมหรอก แต่ถ้าได้เจ้าช่วยพูดนางต้องยอมแน่” ถูจิ้นหันมาขอร้องผู้เป็นภรรยา
“ทำไมต้องให้ข้าไปพูดด้วย” เจ้าหยาจือหันหน้าหลบ แน่นอนว่านางไม่อยากไปเกลี่ยกล่อมบุตรสาวในสิ่งที่นางเองก็ไม่เห็นด้วย
“ก็นางกำลังโกรธข้าอยู่ขืนข้าไปพูดจะยิ่งไปกันใหญ่ รอให้นางอารมณ์ดีเสียก่อน เจ้าก็ช่วยพูดกับนางก็แล้วกันนะ” อ๋องถูจิ้นขอร้องอีกครั้ง เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นเจ้าหยาจือจึงได้แต่พยักหน้ารับคำผู้เป็นสามี นางเข้าใจดีว่าชะตากรรมของปิงเยี่ยในครั้งนี้ไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ และยิ่งเป็นพระประสงค์ขององค์ไทเฮาด้วย เจ้าหยาจือเองก็รู้สึกสงสัยมานานแล้วว่า ต้องมีสักวันหนึ่งที่ไทเฮาจะหาทางกำจัดบุตรสาวของตนออกไปจากฮ่องเต้อย่างแน่นอน เพียงแต่นางคิดไม่ถึงว่า มันจะเร็วถึงเพียงนี้

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก” เสียงคนเคาะประตูอยู่ที่หน้าห้องขององค์หญิงปิงเยี่ย
“ใครหน่ะ บอกว่าอย่ามายุ่งไง” ปิงเยี่ยตะโกนตอบไปอย่างไม่สบอารมณ์
“แม่เองจ๊ะ” เสียงอ่อนหวานของผู้เป็นมารดาตอบกลับมา
“ท่านแม่” ปิงเยี่ยรีบวิ่งไปเปิดประตูออก
“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ไม่ร้องไห้แล้วหรือ” เจ้าหยาจือสังเกตเห็นว่าบุตรสาวไม่สะอึกสะอื้นแล้ว แต่ก็ยังมีคราบน้ำตาปรากฏให้เห็นอยู่
“ข้าร้องจนไม่รู้จะร้องยังไงแล้ว” ปิงเยี่ยเดินขึ้นมานั่งบนเตียง
“งั้นแม่ขอคุยด้วยได้ไหม” เจ้าหยาจือเดินตามมานั่งที่เตียงด้วย จากนั้นนางก็เริ่มบทสนทนา
“ปิงเยี่ย...ลูกรู้ไหมว่าแม่รักเจ้ามาก” ผู้เป็นแม่ลูบศีรษะของบุตรสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู
“ข้ารู้ ข้าก็รักท่านแม่เหมือนกัน” ปิงเยี่ยเอียงศีรษะมาซบมารดาของตน
“แล้วเจ้ารักท่านพ่อไหม” เจ้าหยาจือถามต่อ
“ฮึ...” ปิงเยี่ยทำหน้างอนๆ แล้วหันไปทางอื่น
“ข้าก็รักสิ แต่ว่าท่านพ่อไม่รักข้าแล้ว จะให้ข้าแต่งงานกับคนฟุเจี้ยนนั่น” คนตอบทำหน้าเศร้า
“บางครั้งเราก็จะจำเป็นต้องเสียสละตัวเองเพื่อคนที่เรารักนะจ๊ะ” เจ้าหยาจือเว้นช่วงอธิบายนิดนึงก่อนจะถามนางต่อไปว่า
“แล้วเจ้ารักฮ่องเต้หรือเปล่า”
“หา ท่านแม่พูดอะไร” ปิงเยี่ยทำหน้าตกใจ หน้าของนางแดงจนต้องหันหลบผู้เป็นมารดาไปทางอื่น
“เจ้าตอบแม่มาตามตรงก็พอ” เจ้าหยาจือถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจนคนฟังต้องตอบในที่สุด
“ข้าก็ไม่รู้ พวกเราเติบโตมาด้วยกัน ข้าก็รักฮ่องเต้เหมือนกับที่รักท่านพ่อกับท่านแม่นั่นแหละ” นางตอบตามตรง
“งั้นก็ดีจ๊ะ วันนี้แม่จะเล่านิทานให้เจ้าฟังเรื่องหนึ่งนะ” ว่าแล้วเจ้าหยาจือก็เริ่มเล่าเรื่องซึ่งนางไม่เคยเล่าให้ใครฟังมาก่อนในชีวิตให้ปิงเยี่ยฟัง...

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

อีกด้านหนึ่งฮ่องเต้กับไทเฮายังคงถกเถียงกันอยู่ในพระตำหนัก
“ฝ่าบาททรงคิดจะทำอะไรกันแน่” ไทเฮาถามด้วยน้ำเสียงเชิงตำหนิ
“หม่อมฉันควรจะถามเสด็จแม่มากกว่าว่าทรงคิดจะทำอะไรกันแน่” ฮ่องเต้อดที่ย้อนนางไม่ได้
“ดี...ในเมื่อฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้ งั้นแม่ก็จะไม่ปิดบังแล้ว” ไทเฮาเองก็หมดความอดทนกับเขาเช่นกัน ยังไงวันนี้คงต้องพูดกันให้รู้เรื่องเสียที
“เสด็จแม่หมายความว่าอย่างไร” ตอนนี้คนฟังทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นกับคำตอบที่กำลังจะได้ยิน
“ก็เรื่องที่อ๋องถูจิ้นเดินทางไปฟุเจี้ยนครั้งนี้หน่ะสิ พวกเราเห็นชอบว่าปิงเยี่ยสมควรจะอภิเษกกับองค์ชายต้วนฟู่ เพื่อกระชับสัมพันธไมตรีระหว่างต้าซ่งกับฟุเจี้ยน”
“อะไรนะเสด็จแม่!!!” คังซื่อตะโกนลั่นพร้อมกับลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ
“ทำไมต้องทรงตกพระทัยขนาดนั้นด้วย” คราวนี้ไทเฮาเป็นฝ่ายลุกขึ้นยืนบ้าง
“แต่เสด็จแม่ นี่มันเรื่องใหญ่นะพะยะค่ะ” คังซื่อส่ายหน้าไม่เห็นด้วย
“แม่ก็รู้ว่าเป็นเรื่องใหญ่ ถึงได้คุยกับอ๋องถูเค้ามาตั้งนานแล้ว สามเดือนที่แล้วสบโอกาสพอดี ท่านอ๋องถึงได้เดินทางไปฟุเจี้ยน ทางฟุเจี้ยนเองก็สนิทกับท่านอ๋องอยู่แล้ว พอพูดถึงเรื่องอภิเษก พวกเขาก็พอใจมากเลยทรงรู้ไหม”
“ไม่ได้!!! ยังไงเรื่องนี้ต้องคิดกันให้รอบครอบเสียก่อน” คังซื่อยืนกรานไม่ยอม ตอนนี้เขายืนไม่ติดที่แล้ว ในสมองคิดเพียงแต่ว่า หากชาตินี้ไม่ได้แต่งกับปิงเยี่ย เขาก็ไม่คิดจะแต่งกับใครอีกแล้ว
“ตรัสอย่างนี้ทรงหมายความว่าอย่างไร เรื่องนี้แม่กับท่านอ๋องได้วางแผนเอาไว้อย่างดีแล้ว อีกอย่างทางโน้นเขาก็เตรียมการไว้หมดแล้วด้วย คณะทูตที่ส่งมาครั้งนี้ก็คือพ่อสื่อที่จะพาองค์หญิงปิงเยี่ยกลับไป” ไทเฮาอธิบาย
“อะไรนะ!!! แล้วทำไมหม่อมฉันไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลยพะยะค่ะ” คังซื่อตกใจมาก ดูท่างานอภิเษกคงจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้เป็นแน่

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:48 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
“ถ้ารู้... ฝ่าบาทมีหรือจะทรงยอม” ไทเฮาย้อนได้แทงใจคนฟังมาก ฝ่ายฮ่องเต้พอได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับพูดไม่ออก ไทเฮาจึงกล่าวต่อไปว่า
“วันนี้ทรงโทษแม่ แต่วันหน้าต้องขอบใจแม่แน่”
“แล้วถ้าวันนี้... หม่อมฉันจะคัดค้านหล่ะพะยะค่ะ” คังซื่อหันมาพูดน้ำเสียงเรียบ
“ทรงว่าอะไรนะ!!!” ไทเฮาย้อนถามน้ำเสียงดุ
“หม่อมฉันจะคัดค้าน เรื่องนี้หม่อมฉันไม่เห็นด้วย” ตอนนี้คนพูดตาเริ่มแดง คังซื่อพยายามสะกดอารมณ์เอาไว้ให้ได้มากที่สุด เพราะเขาไม่อยากหลั่งน้ำตาต่อหน้าผู้เป็นมารดา
“ทรงอยากให้ต้าซ่งเปิดศึกกับฟุเจี้ยนหรืออย่างไร” ไทเฮาเองพอเห็นความไม่มีเหตุผลของฮ่องเต้ก็อดขึ้นเสียงไม่ได้ ฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นก็ทรุดตัวลงนั่ง ดูท่าไทเฮาได้วางแผนเอาไว้เป็นอย่างดีแล้ว ทำให้เขาไม่มีทางออก นอกจากจำยอมอย่างเดียว
“แล้วปิงเยี่ย นางรู้เรื่องนี้ไหม” คังซื่อถามเสียงเศร้า
“ตอนนี้อ๋องถูจิ้นคงกำลังอธิบายอยู่” ฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นก็หน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม ดูท่าเรื่องอภิเษกคงจะดำเนินขึ้นเร็วๆ นี้เป็นแน่ ไม่ได้!!! เขาต้องทำอะไรสักอย่าง
“เสด็จแม่... ถือว่าหม่อมฉันขอร้องนะพะย่ะค่ะ ตอนนี้ชะลอพิธีออกไปก่อน ให้ผ่านงานพระราชพิธีคืนอำนาจแล้วค่อยว่ากันใหม่” ฮ่องเต้ขอร้องเสียงเศร้า ตอนนี้เขาคิดออกแค่วิธีนี้วิธีเดียว
“ฮ่องเต้ทรงไม่ใช่เด็กๆ ที่จะคอยมาต่อรองโน่นนี่กับแม่แล้วนะ พระองค์ไม่อยากแต่งใช่ว่าคนอื่นเขาต้องไม่อยากด้วย” ไทเฮาปฏิเสธ นางรู้ดีว่าฮ่องเต้แค่ต้องการถ่วงเวลาเท่านั้น
“หม่อมฉันไม่เชื่อว่าปิงเยี่ยจะอยากแต่งกับเจ้าทึ่มนั่น” พอนึกถึงหน้าองค์ชายต้วนฮ่องเต้ก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที
“จะตรัสอะไรก็ทรงระวังคำพูดหน่อย อีกหน่อยน้องของพระองค์ก็ต้องไปดองกับเขาแล้วนะ แล้วองค์ชายต้วนหน่ะก็ดูชอบพอองค์หญิงปิงเยี่ยอยู่ไม่น้อย หากทรงอยากจะต่อรองก็ไปต่อรองกับองค์ชายเอาเอง เรื่องนี้แม่ไม่มีสิทธิ์หรอก” ไทเฮาตอบน้ำเสียงเรียบ
“ดูท่าเสด็จแม่คงเตรียมการเอาไว้อย่างดีแล้ว” คังซื่อตัดพ้อผู้เป็นมารดา แล้วเขาก็นั่งลงเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก
“ฟังพูดเข้า ทุกอย่างแม่ก็ทำเพื่อฝ่าบาททั้งนั้น เหตุผลง่ายๆ เช่นนี้แม้แต่อ๋องถูจิ้นยังเข้าใจ แล้วฮ่องเต้อย่างพระองค์ทำไมทรงไม่เข้าพระทัยนะ อย่างนี้หน่ะหรือที่เรียกว่าโตแล้ว” ไทเฮาย้อนถาม ฝ่ายฮ่องเต่ก็เอาแต่เงียบสนิทไม่พูดอะไร ไทเฮาจึงลุกขึ้นทำท่าจะจากไป
“ทรงกลับไปคิดตรึกตรองดูให้ดีก็แล้วกัน” ว่าแล้วไทเฮาก็ส่ายหน้าแล้วเดินจากไปในที่สุด

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

อีกด้านหนึ่ง ณ จวนอ๋องถูจิ้น เจ้าหยาจือเล่านิทานของตนให้บุตรสาวฟังจนจบแล้ว
“หญิงสาวคนนั้นก็คือท่านแม่งั้นหรือคะ” ปิงเยี่ยมองหน้าผู้เป็นมารดาแล้วเอ่ยถามขึ้น
“ใช่แล้วจ๊ะ” เจ้าหยาจือพยักหน้าตอบบุตรสาวด้วยแววตาเศร้า
“งั้นท่านพ่อก็...”
“เจ้ารับปากแม่แล้วนะ ว่าจะไม่นำเรื่องนี้ไปพูดกับใคร” เจ้าหยาจือลูบผมของบุตรสาวเบาๆ
“ค่ะข้าสัญญา แต่ว่า... ท่านแม่ไม่เคยคิดอยากพบพวกเขาบ้างหรือคะ” คนเป็นลูกถาม
“เรื่องมันก็ผ่านไปนานแล้ว แม่เองไม่อยากพูดถึงอีก” เจ้าหยาจือน้ำตาคลอ
“ท่านแม่ ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าท่านต้องลำบากขนาดนี้” ปิงเยี่ยเห็นผู้เป็นมารดาเสียใจ นางจึงกอดเจ้าหยาจือไว้แน่น
“บางครั้งเพื่อคนที่เรารัก เราก็จำเป็นต้องเสียสละ” เจ้าหยาจือให้เหตุผล
“หากเป็นเช่นนี้ เพื่อท่านแม่ เพื่อฝ่าบาท หม่อมฉันก็ยอม...” หลังจากฟังนิทานของเจ้าหยาจือจบ ปิงเยี่ยก็คิดถึงเรื่องของตนเอง คราวนี้นางคงต้องเป็นฝ่ายเสียสละบ้างแล้ว
“เจ้าจะยอมแต่งงานไปฟุเจี้ยนงั้นหรือ” เจ้าหยาจือหันมาถามบุตรสาว แม้ว่าจริงๆ นางจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ก็ตาม
“อืม ข้าไม่อยากเห็นประชาชนต้องล้มตาย” ปิงเยี่ยตอบน้ำเสียงเศร้า นางรู้ดีว่าเรื่องนี้คงจะเลี่ยงไม่ได้แล้ว ที่สำคัญนางไม่อยากเห็นใครต้องมาเดือดร้อนเพราะนาง

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:48 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ลูกแม่...” เจ้าหยาจือได้ยินเช่นนั้นก็โผเข้ากอดบุตรสาวไว้แน่น นางไม่คิดว่าปิงเยี่ยจะมีความคิดเป็นผู้ใหญ่เช่นนี้ มันทำให้นางรู้สึกภูมิใจจริงๆ
“ข้าจะเข็มแข็งเหมือนท่านแม่” ปิงเยี่ยกล่าวสั้นๆ แล้วก็ซบลงบนอกคนเป็นแม่ นางคิดในใจว่านี่คงถึงเวลาที่นางต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่เสียที การเดินทางของนางในครั้งนี้คงจะเกิดขึ้นในไม่ช้า ก่อนที่วันนั้นจะมาถึง นางตั้งใจว่าจะเก็บเกี่ยวความสุขจากที่นี่ให้ได้มากที่สุด

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

ณ จวนเสนาบดีอ๋าวไป้ หัวหน้ามือปราบหันจุ้นกับลูกน้องอีกสามคนกำลังรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างขนสมบัติมามอบให้เสนาบดีอ๋าวไป้
“อะไรนะ!!! ถูกมันปล้นไปหมดเลยงั้นเหรอ” อ๋าวไป้ทุบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ
“ใช่แล้วครับ” หัวหน้ามือปราบหันและลูกน้องที่คุกเข่าอยู่ตอบพร้อมกัน
“แล้วพวกมันมีกันกี่คน!!!” อ๋าวไป้ซักต่อ หน้าตาของเขาหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด
“เรียนท่านเสนา พวกมันมากันสองคนครับ” หันจุ้นตอบ
“ไร้เหตุผลสิ้นดี!!! พวกเจ้าห้าคนเอาชนะพวกมันแค่สองคนไม่ได้งั้นเหรอ!!!” อ๋าวไป้ตวาดเสียงดัง
“คะ... คืองี้ครับท่านเสนา ถ้าเป็นคนธรรมดาพวกเราก็ไม่กลัวหรอก แต่ว่าพวกมันเป็นคนของค่ายเหลียนอิ๋นหน่ะสิครับ” หันจุ้นรายงานตะกุกตะกักเพราะกลัวความผิด
“คนของค่ายเหลียนอิ๋นแล้วไง พวกมันคิดจะอยู่เหนือกฎหมายงั้นเหรอ!!! เห็นทีต้องถอนรากถอนโคนเสียแล้ว!!! กำจัดพวกมันให้สิ้นซาก!!!” อ๋าวไป้กล่าวอย่างอารมณ์เสีย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ค่ายเหลียนอิ๋นสร้างความเสียหายให้กับเขา แต่เป็นเพราะที่ตั้งของค่ายเหลียนอิ๋นมีชัยภูมิที่ดียากแก่การโจมตี อีกทั้งพวกเขายังมีชาวบ้านคอยให้การสนับสนุนทำให้อ๋าวไป้ไม่สามารถเล่นงานค่ายเหลียนอิ๋นแห่งนี้ได้เสียที
“แล้วพวกเจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าพวกมันเป็นคนของค่ายเหลียนอิ๋น” เสนาบดีเยี่ยปี้หลงน้องเขยของเสนาบดีอ๋าวไป้ที่นั่งฟังเหตุการณ์อยู่ด้วยหันไปถามพวกมือปราบ
“เรียนท่านเสนาเยี่ย พวกมันสองคนๆ หนึ่งตัวผอมๆ ท่าทางเหมือนบัณฑิต คนอีกคนหนึ่งรูปร่างสูง หน้าตาดี วรยุทธมันสุดยอดไปเลย กระบี่ของมันเร็วมาก เล่นงานหัวหน้าหันซะอ่วมเลย” ลูกน้องคนหนึ่งรายงานขึ้น หัวหน้าหันพอได้ยินเช่นนั้นก็หันมาตาเขียวใส่เขา
“ข้าได้ยินมันพูดกันว่าจะกลับค่ายเหลียนอิ๋น ได้ยินมันพูดถึงหงเผา แล้วพวกมันยังพูดถึงนักพรตอะไรคูๆ แห่งช่วงจิงก่าด้วย” มือปราบหันรายงานต่อไป
“ถ้างั้นคงใช่พวกมันแล้ว หงเผาก็คือขงเบ้งชุดแดงเอี้ยนหมิงเจิ้ง คนที่ลักษณะเหมือนบัณฑิตก็คือกงซุนเช่อปราชญ์อันดับหนึ่งของยุทธภพ ส่วนคนที่เจ้าบอกว่าหล่อๆ กระบี่ของเขารวดเร็ว แม่นยำ พลังวัตรสูง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องเป็นชีเส้าเฟยแน่ๆ ได้ยินว่าเขาเป็นศิษย์เอกคูชู่กี่แห่งสำนักช่วงจิงก่า... พี่อ๋าวแล้วท่านคิดจะทำอย่างไรต่อไป” เยี่ยปี้พูดจบก็หลงหันไปถามความเห็นคิดกับผู้เป็นพี่เขย
“เตรียมถวายฎีกา ค่ายเหลียนอิ๋นสมคบพวกเหลียว คิดก่อกบฏ ปล้นเงินภาษีคลังหลวง” อ๋าวไป้ออกคำสั่งเสียงดัง แววตาของเขาตอนนี้มีแต่ความโกรธแค้น เขาต้องทำลายชื่อเสียงของชีเส้าเฟยและค่ายเหลียนอิ๋นให้จงได้
“หา...” เยี่ยปี้หลงและพวกมือปราบร้องขึ้นพร้อมๆ กันด้วยความตกใจ
“ตกใจอะไรกัน” อ๋าวไป้ถามเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ท่านพี่อ๋าว เงินที่หายเป็นเงินส่วนตัวของท่าน แล้วจะกลายเป็นเงินหลวงไปได้อย่างไร” เยี่ยปี้หลงแย้งขึ้น
“ไม่เห็นยาก ผู้ตรวจการที่รับผิดชอบทิศเหนือกลับมาหรือยัง” อ๋าวไป้หันไปถามเขา
“ยังเลยครับ แต่ตอนนี้น่าจะใกล้ถึงเมืองหลวงแล้ว” เยี่ยปี้หลงตอบ
“ดีงั้นส่งคนไปจัดการซะให้เรียบร้อย ทิ้งร่องรอยว่าเป็นคนของค่ายเหลียนอิ๋น ส่วนเงินที่ได้นำมาคืนข้าให้หมด” อ๋าวไป้สั่ง
“แล้วถ้าฝ่าบาทรู้เข้า...” เยี่ยปี้หลงพยายามทักท้วงแต่พูดยังไม่ทันจบอ๋าวไป้ก็แทรกขึ้นว่า
“เจ้าจะกลัวอะไร เงินหลวงก็เหมือนเงินข้า ทำอย่างนี้ข้าก็ได้เงินคืน ส่วนค่ายเหลียนอิ๋นก็รับแบกรับข้อหาไป โทษฐานที่มันบังอาจมาล่วงเกินข้าเสนาบดีอ๋าวไป้” คนพูดทำสีหน้าภูมิใจในยศถาบรรดาศักดิ์ของตนสุดๆ แน่นอนว่าในแผ่นดินนี้ไม่มีใครไม่รู้จักชื่อเสียงอันเกรียงไกรของเขา แม้แต่ฮ่องเต้เองยังต้องเกรงใจ ค่ายเหลียนอิ๋นก็เป็นแค่เสี้ยนหนามเล็กๆ อันหนึ่งเท่านั้น ในเมื่อไม่สามารถซุ่มโจมตีได้ ก็จัดการมันตรงๆ ซะเลย โดยอาศัยฮ่องเต้มาบังหน้า ทำเช่นนี้แล้วเขาก็มีแต่ได้กับได้ ว่าแล้วเสนาบดีทั้งสองก็ตกลงวางแผนตามความคิดของอ๋าวไป้ โดยให้หัวหน้ามือปราบหันจุ้นเป็นผู้ดำเนินการ หันจุ้นเองก็รู้สึกไม่พอใจที่ลู่เสี่ยวฟงล่วงเกินเขาอยู่แล้ว เขาจึงเต็มใจรับงานนี้พร้อมกับทุ่มสุดตัวเลยทีเดียว
“เอ่อ... ท่านเสนาระหว่างเดินทางกลับมาเมืองหลวง ข้ายังได้พบกับคนๆ หนึ่งอีกด้วย” หันจุ้นรายงานต่อ
“เจ้าได้พบใคร” อ๋าวไป้ถามเสียงดัง ทำให้คนอื่นๆ หันมาให้ความสนใจ ด้านหันจุ้นเห็นเช่นนั้นก็เข้าไปกระซิบเบาๆ ข้างหูอ๋าวไป้ พออ๋าวไป้ฟังเขาพูดจบก็หัวเราะออกมาเบาๆ
“เห็นทีข้าคงต้องไปเยี่ยมท่านอ๋องเสียหน่อยแล้ว” อ๋าวไป้หัวเราะชอบใจแล้วก็เดินออกจากจวนไป ทิ้งให้เยี่ยปี้หลงและมือปราบคนอื่นๆ หันมามองหน้ากันด้วยสงสัย...

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:49 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ตอนนี้เอาใจจางอ้อมไปป่าวไม่รู้ คังซื่อเพียบเลยค่ะ ส่วนคนเขียนจริงๆ เป็นแม่ยกลู่เสี่ยวฟงค่ะ ชอบเอามากๆ คุณชายลามกจกเปรตแบบนี้เนี้ย 555

ทีแรกเนี้ยเส่เยี่ยจะทะเลาะกับพ่อนานเป็นหน้าๆ เลยค่ะ จากนั้นพ่อเธอก็ตายต่อหน้าตาอย่างทรมาน เส่เยี่ยนั่งร้องไห้หนึ่งวันคืนโดยไม่พูดอะไร เห็นไหม แต๋มว่ามันโหดไปนะคะ เลยเปลี่ยนใหม่หมดเลย เดี๋ยวถ้าคนเขียนเกิดอินบทชีวิตขึ้นมา มันจะพาลจบไม่แฮปปี้เอาหน่ะสิ (แอบกลัวนะเนี้ย โยโย่ขอจบแฮปปี้ จะพยายามก็แล้วกันค่ะ)

โยโย้โพสรูปอาเส่ได้เหมาะมากเลยค่ะ นิ่งๆ ไม่ถึงกับเย็นชา ถ้าไม่สนิทก็ไม่คุยกะใคร อ้อปกติฟิคแต๋มอยู่ในช่วงราชวงศ์ซ่งนะคะ เพียงแต่ว่าเวลาเขียนเรื่องในวังจะออกแนวชิงเพราะอิทธิพลมาจากฮ่องเต้บัลลังก์เลือดค่ะ ดังนั้นถ้าอยู่กับเส้าเฟย เส่เยี่ยต้องแต่งตัวเป็นชาวฮั่นถึงจะถูกค่ะ

กุกุไม่ต้องเป็นห่วงเส้าเฟยนะคะ แต๋มไม่ให้เธอหวีตมากหรอก หวงเหมือนกัน Laughing ที่สำคัญไอ้ตอนที่โลกมันหมุนๆ มันก็แค่ความรู้สึก แต่ยังไม่ใช่ความรักสักหน่อย ฮุฮุฮุ

แมร์ยังตามมาอ่านด้วยเหรอคะ เขิลจังเลย มีไรก็ติได้นะจ๊ะ

รูปนี้ใช่เลยตอนเส่เยี่ยซื้อพัดที่ตลาด


อันนี้ก็ใช่ตอนทะเลาะกับพ่อ ชอบอาเส่ร้องไห้มากเลยค่ะร้องได้นิ่ง แต่ดูทรมารใจดีจริงๆ เลย


โยโย่ความจำดีมากค่ะ จำได้ด้วยว่าเส่เยี่ยจะเข้าวัง (สปอยเลย :? )


ขอยืมรูปนี้มาเป็นองค์หญิงปิงเยี่ยตอนคุยกับคุณแม่ละกันนะคะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:50 pm

Maremare พิมพ์ว่า:
อ่านสิพี่แต๋ม ให้กำลังใจไปเรื่อยๆสู้ๆๆๆ นะคะ

Maremare พิมพ์ว่า:
O-yohyo พิมพ์ว่า:
Maremare พิมพ์ว่า:
ว่าแต่...นางเอกคนข้างบนรูป...นิหนีเฉียนหลงมาใช่มะเนี๊ยโหะๆๆๆ


จุ๊จุ๊..ไว้ค่ะ เสียงดังไป เดี๋ยวเฉียนหลงตามเจอ Laughing



Maremare พิมพ์ว่า:
อาเส่เล่นบุคลิคคนในวังน่ารักดี เพราะหน้าเจเจ๊นิ่งมากๆ หลึกในสุดๆ
ไม่เหมาะเป็นจอมยุทธ แต่เหมาะกับเป็นสาวหวานที่หน้านิ่ง แต่ใจคิดอีกอย่าง
บทอารมณ์ เค้นสุดๆ โหะๆๆๆ โก โกพี่สาว Laughing Laughing หนูแมรชักอิน

55 พี่ก็ว่างั้นแหล่ะหนูแมร อาเส่เวลาหน้านิ่งๆ น่ากลัวมาก ไม่รู้คิดไรอยู่
แต่บทจะร่าเริง ก็ทำให้เราๆ หงายหลังไปได้เหมือนกัน Razz
พี่มารู้ซึ้งก็ตอนดู ศึกรักจอมราชันย์ เนี่ยแหล่ะ
นายน้อยเอ่อฉุน บทจะร้ายก็ทำให้เราสยอง
บทจะดี ก็น่าสงสารซะจนอยากเข้าไปปลอบใจ
พี่ชอบบทนี้นะ ถ้ามีเพื่อนแบบนี้ไม่หัวก็ก้อยแหล่ะ ท้าทายดี
คือถ้าเราจริงใจ และซื้อใจเค้าได้ ก็นับได้ว่าเพื่อนแท้เลยทีเดียว
แต่ถ้าไม่จริงใจหรือคิดเป็นศัตรูด้วย ก็ตัวใครตัวเผือกล่ะเจ้าค่ะ


อาเส่นับเป็นดาราที่โชคดีนะ เพราะถ้านับเรื่องความสวยกับฝีมือการแสดง
ยังสู้ดาราหลายๆ คนไม่ได้เลย แต่อาเส่มีบุคลิกและกริยาหลากสไตล์
บวกกับใบหน้าที่บริสุทธิ์ อันนี้ยืมคำจำกัดความของพ่อพี่มาใช้
พ่อพี่เค้าบอกอาเส่ไม่ใช่คนสวยเลย แต่หน้าบริสุทธิ์มาก
สามารถร้ายหรือดีก็ได้ ดุ เข้ม ร้าย หวาน อ่อนโยน ได้หมด
ตอนแรกพี่ก็งงๆ เอ๊ะ..ยังไง ตอนหลังก็ถึงบางอ้อ
ก็ดาราบางคนหน้าสวยมาก แต่ว่ามันเป็นข้อจำกัดในเรื่องบุคลิก
ไม่สามารถมาเล่นบทที่หลากหลายได้น่ะ จะดูไม่อินเท่าไหร่

ดารานอกจากพรสวรรค์ในการแสดงแล้ว บุคลิกและกริยาก็สำคัญนะพี่ว่า




แปะรูปต่อไปเรื่อยๆ แต๋มมาอัพเดทไวไวนะ

แฮะๆ แวปไปอ่านข่าวอาเส่ก่อนแล้วจ้า เจอรูปสุดกรี๊ด

พ่อพี่โยว่พูดถูกค่ะ.... อาเส่ไม่ได้เป็นคนที่สวยมาก แต่เป็นคนมีสไตล์ น่ารัก
ค่อยๆเค้นอารมณ์มาเรื่อยๆทางสายตา เพราะเป็นคนที่มีสายตาเศร้ามากๆ ดูได้จากเรือง ดาบมังกรหยก.... เป็นจิเยื้ยกที่เขาว่าไม่สวย แต่แมรว่าเป็นจิเยียกที่เหมาะที่สุดเลย เล่นเก่งกว่าเวอรชั่นอื่นด้วย เศร้าๆก็เศร้า แค้นก็แค้น...แบบนี้แหละไม่ต้องปั้นหน้าสวยงาม โหะๆๆ เวอรชั่นนี้สนุกที่สุดแล้ว ถ้าไม่ติดพระเอกโหะๆๆ

ออกแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วพี่โยว่..เด๋วเราไปเม้าท์ต่อกันบ้านโน่นดีกว่า..โหะๆๆ
จาก เสเยี่ยไปหา เอ่อฉุน จากเอ่อนฉุนมาหา จิวเยียกแล้ว.... Shocked Shocked

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 1:51 pm

lingu พิมพ์ว่า:
อ้ายย จางแต๋มคร้า ยิ่งเขียนยิ่งเลิศ นี่หลินกุไม่เคยอ่านนิยายแนวกำลังภายในมาก่อนเลยนะเนี๊ยะ เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้เรื่องแรก เหมือนได้ดูหนังกำลังภายในที่นำเรื่องหลายเรื่องมายำรวมกันได้อย่างเหมาะเหม็งเลย ภาษา สำนวน ดีมาก แม้จะมีบางคำที่ลืมใส่ราชาศัพท์ไปบ้าง

ยังข้องใจกับคำว่า ไทเฮา ฮองเฮา ฮองไทเฮา ไทเฮา = แม่ฮ่องเต้, ฮองเฮา = ภรรยาฮ่องเต้, ฮองไทเฮา = ยายหรือย่าของฮ่องเต้ ถูกป่าวคะ

คุณชายต้วน สามีในอนาคตของไฉ่เยี่ย นี่ใช่คุณชายต้วนอี้แห่ง 8เทพฯป่าวคร้า 555 นี่หลินกุเชียร์ให้ไฉ่เยี่ยออกไปจากชีวิตของคังซีน้อยไวๆ ค่ะ แบบหวงอ่ะ คริๆ

หนนี้ไม่มีเส้าเฟย กับลู่เสี่ยวฟ่งเลย คิดถึงๆๆๆ ว่าแต่นางเอกเส่เยี่ยมีคนเดียว แบบนี้เธอจะเลือกใครล่ะคะซ้อสี่ระหว่างชีเส้าเฟย กับ คังซีน้อย อ๊ากก หันไปทางไหนก็น่าลากทั้งนั้น อิจฉาเส่เยี่ยเฟร้ยยยย แล้วถ้าคู่คนนึง อีกคนไม่ผิดหวังแย่เหรอคร้า หงเผาก็คู่กะคุณชายลู่ฯ อย่าลืมหานางเอกให้อีกคนที่ผิดหวังด้วยนะคะซ้อแต๋ม
Embarassed

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 2:31 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:

วี๊ด...ว๊าย องค์คังซื่อออกมาแล้ว

กำลังคิดถึงอยู่เลย อิอิ อ่านฟิคแต๋มแล้ว o-yo จะได้ไปดูละครต่อ
รู้ป่ะ o-yo เก็บฮ่องเต้บัลลังก์เลือด ไว้ดูพร้อมกะแต๋มลงอัพเดท
ตอนที่มีองค์คังซื่อออก 55 ไม่รู้เมื่อไหร่จะดูจบเนี่ย
แต่ว่าอยากอินไปพร้อมๆ กะอ่านนิยายน่ะค่ะ
ฉากองค์คังซื่อหึงเนี่ย อ่านไปก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไป
จิ้นภาพได้เป็นฉากๆ แต่เดิมก็จิ้นปิงเยี่ย คือ ปิงเยี่ยในละคร
แต่พอแต๋มบอกขอภาพอาเส่ประกอบตอนปิงเยี่ยคุยกะแม่
ก็เปลี่ยนใจฉับพลัน อารมณ์เดิม ปิงเยี่ย จะไปไหนก็ช่างเหอะ
องค์คังซื่อจะได้เป็นของเส่เยี่ยคนเดียว Laughing
แต่ตอนเนี้ย อารมณ์อินขั้นรุนแรง ไม่อยากให้ปิงเยี่ยแต่งงานไปอยู่แดนไกล
หวงไว้ให้องค์คังซื่อคนเดียวพอ แถมลงตัวอีกต่างหาก

องค์คังซื่อ & ปิงเยี่ย / เส้าเฟย & เส่เยี่ย

55 แต่ตอนนี้ต้องท่องไว้ โลภมากเดี๋ยวลาภหาย

เรื่องรูปเส่เยี่ย ถ้าเป็นเสื้อผ้ายุคราชวงศ์ซ่ง
อืม..ไม่แน่ใจว่าเรื่องคู่แค้นทวนพิฆาตจะใช้ได้เปล่า
แต่เรื่องนั้นอาเส่ไม่สวยค่ะ ผอมแล้วก็ผมหน้าม้า
ดูตลกๆ ไงก็ไม่รู้ เอาเป็นเรื่องเทพมารละกันเนอะ
ถึงจะเป็นราชวงศ์หมิง แต่ก็คงพอกล้อมแกล้มไปได้
เรื่องมั่วนิ่มเนี่ย o-yo ถนัดนัก ขอให้บอก

อ่านพวกแฟนฟิคเนี่ยไม่กลัวเศร้า-รันทดค่ะ
กลัวอยู่สองอย่าง 1. แต่งไม่จบ 2. ไม่แฮปปี้เอนดิ้ง
อย่างที่สองพอรับได้ แต่อย่างแรกเนี่ยขัดใจมาก
เพราะมันทำให้อารมณ์ค้างคาค่ะ อันนี้ประสบการณ์จาก
ไปอ่านฟิคในเวป ตปท น่ะ แบบว่ากะลังมันส์
คนแต่งเลิกแต่งซะงั้น เซ้งไปเป็นเดือนค่ะ

อ้อ...อยากเห็นหน้าองค์ชายต้วนค่ะ ใครเล่นเหรอ
o-yo เตรียมของขวัญไว้ให้ จาก o-yo กะ องค์คังซื่อ

แมร์

55 พี่ออกอ่าวไทยไปนานแล้วแมรเอ๊ย
เอาเป็นว่าเราไปโม้เรื่องแม่นางจิวในกระทู้วิพากษ์เฉียนหลง-ศึกรักฯ ละกัน
พี่ว่าน่าเปลี่ยนหัวข้อเป็น วิพากษ์ละครอาเส่แทนเลยนะ
ก็โม้ไปโม้มา มันเริ่มหลายเรื่องจัด จะได้อิสระดี
ใครอยากคุยเรื่องอะไรก็โม้ได้เลย
ส่วนกระทู้เปิดบ้านน่ะ ไว้โม้เรื่องทั่วๆ ไปแทน
(ไร้สาระแค่ไหนตามสบายสไตล์เอเลี่ยน Laughing )

lingu พิมพ์ว่า:
อ้ายย จางแต๋มคร้า ยิ่งเขียนยิ่งเลิศ นี่หลินกุไม่เคยอ่านนิยายแนวกำลังภายในมาก่อนเลยนะเนี๊ยะ
เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้เรื่องแรก เหมือนได้ดูหนังกำลังภายในที่นำเรื่องหลายเรื่อง
มายำรวมกันได้อย่างเหมาะเหม็งเลย ภาษา สำนวน ดีมาก
แม้จะมีบางคำที่ลืมใส่ราชาศัพท์ไปบ้าง

ยังข้องใจกับคำว่า ไทเฮา ฮองเฮา ฮองไทเฮา ไทเฮา = แม่ฮ่องเต้,
ฮองเฮา = ภรรยาฮ่องเต้, ฮองไทเฮา = ยายหรือย่าของฮ่องเต้ ถูกป่าวคะ

คุณชายต้วน สามีในอนาคตของไฉ่เยี่ย นี่ใช่คุณชายต้วนอี้แห่ง 8เทพฯป่าวคร้า
555 นี่หลินกุเชียร์ให้ไฉ่เยี่ยออกไปจากชีวิตของคังซีน้อยไวๆ ค่ะ แบบหวงอ่ะ คริๆ

หนนี้ไม่มีเส้าเฟย กับลู่เสี่ยวฟ่งเลย คิดถึงๆๆๆ ว่าแต่นางเอกเส่เยี่ยมีคนเดียว
แบบนี้เธอจะเลือกใครล่ะคะซ้อสี่ระหว่างชีเส้าเฟย กับ คังซีน้อย
อ๊ากก หันไปทางไหนก็น่าลากทั้งนั้น อิจฉาเส่เยี่ยเฟร้ยยยย แล้วถ้าคู่คนนึง อีกคนไม่ผิดหวังแย่เหรอคร้า
หงเผาก็คู่กะคุณชายลู่ฯ อย่าลืมหานางเอกให้อีกคนที่ผิดหวังด้วยนะคะซ้อแต๋ม
Embarassed

ตามคำขอข้างล่างค่ะหลินกุ แต่ขอ quote ที่ข้อความนี้นะ
แบบว่าไม่อยากขึ้นโพสใหม่
( o-yo เป็นพวกประหยัดโพสค่ะ โพสที่เอาให้คุ้ม)

ว่าแต่ไฉ่เยี่ยไหนอ้ะหลินกุ มีแต่องค์หญิงปิงเยี่ยมิใช่รึตอนเนี้ย Laughing

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 2:32 pm

lingu พิมพ์ว่า:
ตายแระ อ่านฟิคจนตาลาย เริ่มเบลอและสับสนค่ะ ความจริงก็คือ ปิงเยีย แหล่ะค่ะ o-yo ก๊ากๆๆๆ

อ่ะ คุณชายต้วน o-yo ถามว่าคือใคร จะจิ้นใคร นี่เลยค่ะ คนใกล้ตัว Laughing

คุณชายต้วนแห่ง8เทพฯ สามีในอนาคตของ ปิงเยี่ย ขอบคุณนะคะคุณชายต้วน ที่ช่วยพาปิงเยี่ย ไปจากคังซื่อ 555


Maremare พิมพ์ว่า:
lingu พิมพ์ว่า:
อ้ายย จางแต๋มคร้า ยิ่งเขียนยิ่งเลิศ นี่หลินกุไม่เคยอ่านนิยายแนวกำลังภายในมาก่อนเลยนะเนี๊ยะ เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้เรื่องแรก เหมือนได้ดูหนังกำลังภายในที่นำเรื่องหลายเรื่องมายำรวมกันได้อย่างเหมาะเหม็งเลย ภาษา สำนวน ดีมาก แม้จะมีบางคำที่ลืมใส่ราชาศัพท์ไปบ้าง

ยังข้องใจกับคำว่า ไทเฮา ฮองเฮา ฮองไทเฮา ไทเฮา = แม่ฮ่องเต้, ฮองเฮา = ภรรยาฮ่องเต้, ฮองไทเฮา = ยายหรือย่าของฮ่องเต้ ถูกป่าวคะ

คุณชายต้วน สามีในอนาคตของไฉ่เยี่ย นี่ใช่คุณชายต้วนอี้แห่ง 8เทพฯป่าวคร้า 555 นี่หลินกุเชียร์ให้ไฉ่เยี่ยออกไปจากชีวิตของคังซีน้อยไวๆ ค่ะ แบบหวงอ่ะ คริๆ

หนนี้ไม่มีเส้าเฟย กับลู่เสี่ยวฟ่งเลย คิดถึงๆๆๆ ว่าแต่นางเอกเส่เยี่ยมีคนเดียว แบบนี้เธอจะเลือกใครล่ะคะซ้อสี่ระหว่างชีเส้าเฟย กับ คังซีน้อย อ๊ากก หันไปทางไหนก็น่าลากทั้งนั้น อิจฉาเส่เยี่ยเฟร้ยยยย แล้วถ้าคู่คนนึง อีกคนไม่ผิดหวังแย่เหรอคร้า หงเผาก็คู่กะคุณชายลู่ฯ อย่าลืมหานางเอกให้อีกคนที่ผิดหวังด้วยนะคะซ้อแต๋ม
Embarassed

พี่หลินคะ พระมารดาของฝ่าบาท ไม่จำเป็นต้องเป็นไทเฮาอย่างเดียวค่ะ

ฮ่องเต้บางองค์ก็เป็นแค่ลูกสนม ยกตัวอย่าง องค์ชายสิบห้าในศึกรักจอมราชันย์...ก็เป็นลูกชายสนมเอก... ส่วนพระมารดา ก็จะถูกเรียกกว่า.... ไท่เฟย

ส่วนฮองเฮา เมื่อสิ้นรัชกาลของพระสวามีแล้ว จะได้เป็นไทเฮาทันทีเลยค่ะ ...

มั่วแล้วไปดีกว่าโหะๆๆๆ แต่ดูฮ่องเต้บัลลังเลือดแล้ว...ฮองเฮาช่างดีพร้อมซะโหะๆ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:03 pm

lingu พิมพ์ว่า:
อ้อ พอจะเข้าใจลางๆ แล้วค่ะแมรๆ ขอบคุณที่มาเฉลย หมายความว่า ถ้าฮ่องเต้เป็นลูกภรรยาเอก ก็จะเรียก ไทเฮา แต่ถ้าเป็นลูกสนม ก็จะเรียกชื่อทับไปเลยใช่ป่าวคะ อย่าง ไท่...ตามด้วยชื่อ งี้เหรอคะ

Maremare พิมพ์ว่า:
ถ้าเป็รนลูกสนมก็เรียก ไท่เฟยไงคะพี่หลิน เฟยตัวนี้ที่แปลว่าสนมค่ะ..

อย่างหยางกุ้ยเฟย..ก็แปลว่าสนมเอกหยาง....

ส่วนคำว่าเฮา แมรแมรขอเดาว่า...แปลว่าเมียเอกเมียแต่งค่ะ

ไทเฟยก็แปลว่า มาม๊าที่ฝ่าบาทที่เป็นพระสนมอะไรประมานนี้ค่ะ...
ส่วนไทเฮาก็แปลว่า ม๊าม๊าเมียแต่ง ก๊าก...มั่วแล้วแมรแมร์ ฮ่าฮ่า ก็คงประมานนี้แหละค่ะ โหะๆๆ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:05 pm

lingu พิมพ์ว่า:
อ้อ...ไท = ภรรยา , เฟย = สนม นี่เอ้งงง

ไท = ภรรยา , เฮา = เอก

ไอซีๆๆๆๆ ค่ะ อาแมรๆ ยินดีจ๊าดดดนั่กเจ้า Laughing

Timmy พิมพ์ว่า:
lingu พิมพ์ว่า:
ตายแระ อ่านฟิคจนตาลาย เริ่มเบลอและสับสนค่ะ ความจริงก็คือ ปิงเยีย แหล่ะค่ะ o-yo ก๊ากๆๆๆ

อ่ะ คุณชายต้วน o-yo ถามว่าคือใคร จะจิ้นใคร นี่เลยค่ะ คนใกล้ตัว Laughing

คุณชายต้วนแห่ง8เทพฯ สามีในอนาคตของ ปิงเยี่ย ขอบคุณนะคะคุณชายต้วน ที่ช่วยพาปิงเยี่ย ไปจากคังซื่อ 555



ถ้าเป็นคุณชายต้วนคนนี้ผ่านค่ะ ขวัญใจสมัยเป็นต้วนอี้ จิ้นได้ถูกใจมากมายเลยค่ะพี่หลิน จะจิ้นตามล่ะนะ Laughing

Timmy พิมพ์ว่า:
โหะๆๆ แอบแซวพี่หลิน ทำไมถึงไฉ่เยี่ย เข้าใจแล้ว คิคิ น่าสงสารปิงเยี่ยจังเลย นี่เธอต้องเสียสละถึงเพียงนี้เพื่อคนที่ตัวเองรัก น่ายกย่องค่ะ แสดงว่าเธอโตแล้วเป็นผู้ใหญ่แล้วรู้จักคิดค่ะ แต่เรื่องความซุ่มซ่ามนี่ต้องปรับปรุงหน่อยนะ เป็นห่วงองค์ชายต้วนสุดหล่อ เกิดวันดีคืนดีแต่งกันไปแล้ว ไปทำน้ำชาหกใส่คุณชายขึ้นมา แย่เลยๆ เป็นห่วงองค์ชายสุดหล่อค่ะ (จิ้นตามพี่หลิน) เรื่องนี้มีองครักษ์เหอ แต่ว่าไม่ปลื้มค่ะ ปลื้มคุณชายต้วน อุ๊ย..องค์ชายต้วน Laughing

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:06 pm

Andaman พิมพ์ว่า:
อ๊ากกก คังซื่อของชีหงอ้อม (เริ่มมั่วแล้ว ก๊ากๆๆ)

โอย ตอนนี้ถูกใจแม่ยกคังซื่อมากๆๆ แต่สงสัยช่วงนี้คังซื่อต้องกินน้ำตาต่างข้าวไปหลายวันแน่ๆ
ก็ปิงเยี่ยจะโดนองค์ต้วนฉกไปซะแล้ว จะยังไงก็แล้วแต่ ขอขอบคุณองค์ต้วนมากๆๆ
ที่มาฉกปิงเยี่ยไปจากคังซื่อ 5555 ใครแย่งคังซื่อกับชีหงอ้อม ต้องโดนกำจัด ก๊ากๆๆ

เอาภาพคังซื่อ น้ำตาตกมาฝาก ช่วงนี้กินแห้วกระป๋องไปก่อนเด้อ




lingu พิมพ์ว่า:
โห...จางอ้อม ดีใจจนพูดผิดพูดถูกเชียวนะเนี๊ยะ ดูสิ มีแต่ซ้อๆขอบคุณคุณชายต้วนกันใหญ่ ไม่สงสารคังซื่อน้อยบ้างเลย แต่นะ หม่ำแห้วไปก่อนก็ดีจ้า ไว้หม่ำทองหยิบทองหยอดวันข้างหน้าเนอะ ว่าแต่ จางแต๋มจะจับคู่ยังไงล่ะเนี่ย เส่เยี่ยเก๊าะมีอยู่คนเดียว จะคู่กะอีกคน อีกคนเก๊าะต้องผิดหวัง รับประทานแห้วกระป๋องอีก งั้นยกคังซื่อให้ปิงอ้อม ชีเส้าเฟยให้ชีหงกุละกัน ครบคู่ตุนาหงันพอดีเยยยยย Laughing

มะต้องร้องจ้าปิงเยี่ย คุณชายต้วนรออยู่ คริๆ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:06 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
ไปดูฮ่องเต้บัลลังก์เลือดมาแล้ว 2 ตอน


ย้อนตอน 8 กะดูตอน 9 😉 ดูแล้วหลายอารมณ์เลยค่ะ
รู้สึกสะใจมากตอนที่คังซีตวาดลุงอ้าวไป้ แบบลุงหน้าจ๋อยไปเลย Laughing
แต่ก็แอบเผลอใจสงสารลุงอ้าวไป้สามโทนอีกแล้ว
ตอนที่หม่าเก๊อะเอ่อจะสังหารลุง Crying or Very sad ถึงไง o-yo ก็ว่า
อ้าวไป้เค้าเป็นชายชาตินักรบค่ะ ทำเรื่องเลวๆ แต่ก็เป็นลูกผู้ชาย
ตอนคดีองคมนตรีซู จะถูกสังหาร o-yo แอบเชียร์อ้าวไป้แหล่ะ
อยากให้คังซีสั่งประหารไปซะเลย ถึงจะไม่เลวเท่าอ้าวไป้
แต่เค้าก็เป็นพวกลอบกัด ไม่ใช่ลูกผู้ชาย แบบอ้าวไป้
เลวแบบซื่อตรงยังดีซะกว่า อีกจุดนึงที่เห็นใจอ้าวไป้
ก็ความรักที่เค้ามีต่อหม่าเก๊อะเอ่อและลูกชาย
อย่างน้อยเค้าก็มีความจริงใจให้ค่ะ อดสงสารไม่ได้
แต่เวลามายืนเถียงคังซี ฉอดๆๆ เนี่ย หมั่นไส้จริงๆ เล้ย Evil or Very Mad

รู้สึกองค์คังซีจะโตขึ้นอีกหน่อยแล้วค่ะ เริ่มมีเหตุมีผลขึ้น
รู้ว่าเมื่อไหร่ควรอ่อน เมื่อไหร่ควรแข็งและรุกกลับ
แบบนี้มันส์ดีค่ะ

ส่วนสาวๆ ในเรื่องนี้ ยังไงฮองเฮา ก็ยังเป็นขวัญใจอันดับหนึ่ง
ยิ่งดูยิ่งน่าสงสาร เป็นที่ปรึกษาให้ฮ่องเต้
แต่..โถ ให้คำแนะนำ เพื่อให้ฮ่องเต้จีบหญิงอื่นได้สำเร็จ
แม่เจ้าประคุณ ช่างประเสริฐซะจริง เทคะแนนสงสารให้ค่ะ 😉


หลินกุ

ที่ถามเรื่อง ฮองเฮา ไทเฮา ฮองไทเฮา หลินกุเข้าใจถูกแล้วค่ะ

ฮองเฮา = ภรรยา
ไทเฮา = แม่
ฮองไทเฮา = ย่า

อันนี้เพิ่งดูมาสดๆ ร้อนๆ ก็คังซีเรียกเสด็จย่า ว่าฮองไทเฮาค่ะ
ในเรื่อง ยังไม่เห็นคังซีกล่าวถึงแม่เลย มีแต่ย่า
รู้สึกตามประวัติศาสตร์ เสด็จย่าก็เป็นคนชุบเลี้ยงคังซีมาค่ะ
ถ้าใครเคยดู นางพญาจอมราชันย์
เค้าก็กล่าวถึงฮองไทเฮาองค์นี้ ในหน้าประวัติศาสตร์ ก็เป็นบุคคลสำคัญเชียวค่ะ
แต่รู้สึกในแง่ไม่ดีนะ คือประมาณหญิงหลายใจ คบชู้กะตัวเอ่อคุน
แต่ในนางพญาจอมราชันย์ เค้าเสนออีกมุมนึง
ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนแกร่งและเก่ง ต้องลำบาก
เลี้ยงลูก (พ่อคังซี) มาท่ามกลางกระแสกดดัน ลูกก็กลับอ่อนแอ
แค่เรื่องสนมก็ทำให้ตรอมใจ ถึงขนาดจะออกบวช
ในประวัติศาสตร์ ยังคลุมเครือค่ะ ว่าพระองค์ออกบวชหรือป่วย
ต่อมาฮองไทเฮา มาชุบเลี้ยงคังซี กล่อมเกลาให้เป็นฮ่องเต้ที่ดีค่ะ

ตอนเรื่องนางพญาจอมราชันย์ ฉายทางช่อง 3
o-yo ก็ไม่ได้ดู แต่อ่านกระทู้รู้สึกน่าสนใจ
คิดว่า หากคิววีซีดีที่ค้างอยู่หลายเรื่อง หมดสต๊อกเมื่อไหร่
ก็คงไปหาเช่ามาดูเหมือนกัน เนื้อเรื่องน่าสนใจดีค่ะ


แม่นางซีหงกุ แม่นางปิงอ้อม

พวกท่านเล่นจับจองท่านเส้าเฟย และองค์คังซื่อซะแล้ว
คาดว่าพี่ลู่เสี่ยวฟง ก็คงโดนจับจองโดย แม่นางแต๋ม
แล้วงานนี้ เส่เยี่ย ของ o-yo จะคู่กับใครล่ะเจ้าคะ
จะเอาไปประเคนให้ กงซุนเช่อ ก็แก่ไป
องครักษ์จั่น แม่นางทับทิมก็จองไว้แล้ว
องค์ชายต้วน ก็หลงรักปิงเยี่ย Crying or Very sad
โธ่..ถัง o-yo ขี้เกียจมานั่งปอกแห้ว ต้มน้ำใบบัวบกแล้วนะ




แต๋ม


รู้ป่ะ อ่านฟิคเรื่องนี้ ทำให้ o-yo เหมือนคนบ้า
กำลังอินสงสารปิงเยี่ย (จิ้นภาพอาเส่ค่ะ ไม่งั้นก็ไม่สงสารหรอก
ไปสงสารองค์คังซื่อแทน แต่พอจิ้นอาเส่ ด้วยความยุติธรรม
ใจมันก็เอนเอียงไป เป็นธรรมดา Laughing )
ก็ต้องมาหัวเราะ กับการรวมมิตรประวัติศาสตร์และตัวละคร

อย่างเมืองหลวง o-yo ก็จำว่าคังซีอยู่ปักกิ่ง แต่ในนี้คือไคเฟิง
ตัวละคร ก็พาเหรดกันมาจากเกือบทุกราชวงศ์
ขอแนะนำว่ายังขาดราชวงศ์จิ๋นค่ะ
ถ้าหากเส่เยี่ย ไม่มีคู่ครอง เพราะโดนซ้อๆ ชิงไปหมดแล้วล่ะก็
o-yo ขอรีเควช พี่เซี่ยงเส้าหลง หรือจิ๋นซีฮ่องเต้นะคะ
จะรวมมิตรแล้ว ก็ต้องเอาให้ถึงที่สุด ครบทุกรสชาดค่ะ


** เรื่องสปอย ต้องขอโทษด้วยนะคะ



แมร

พี่เพิ่งได้ความรู้ใหม่ ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
ว่าหากฮ่องเต้เป็นลูกสนม พระมารดาจะถูกเรียกว่า
ไท่เฟย ไม่ใช่ ไทเฮา

ทับทิม

เบนนี่ ตอนเป็นอ๋องต้วน ล้อหล่อเนอะ
อิมเมจก็ใช่เลย กับบทชายหนุ่ม ที่หลงรักหญิงสาวจนหมดใจ
แบบนี้เป็นคู่แข่งตัวฉกาจค่ะ พอรู้ว่าเป็นอ๋องต้วนเบนนี่
พี่เริ่มเทใจไป 30% แล้วล่ะ ที่สำคัญไม่มีคู่แข่ง
ยิ่งรู้ว่า ปิงเยี่ยไม่รัก พี่ก็ยิ่งเทความสงสารให้

55 แบบเนี้ย มีลุ้นค่ะ...เนอะ 😉

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:08 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
lingu พิมพ์ว่า:
อ้ายย จางแต๋มคร้า ยิ่งเขียนยิ่งเลิศ นี่หลินกุไม่เคยอ่านนิยายแนวกำลังภายในมาก่อนเลยนะเนี๊ยะ
เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้เรื่องแรก เหมือนได้ดูหนังกำลังภายในที่นำเรื่องหลายเรื่อง
มายำรวมกันได้อย่างเหมาะเหม็งเลย ภาษา สำนวน ดีมาก
แม้จะมีบางคำที่ลืมใส่ราชาศัพท์ไปบ้าง

ยังข้องใจกับคำว่า ไทเฮา ฮองเฮา ฮองไทเฮา ไทเฮา = แม่ฮ่องเต้,
ฮองเฮา = ภรรยาฮ่องเต้, ฮองไทเฮา = ยายหรือย่าของฮ่องเต้ ถูกป่าวคะ

คุณชายต้วน สามีในอนาคตของไฉ่เยี่ย นี่ใช่คุณชายต้วนอี้แห่ง 8เทพฯป่าวคร้า 555 นี่หลินกุเชียร์ให้ไฉ่เยี่ยออกไปจากชีวิตของคังซีน้อยไวๆ ค่ะ แบบหวงอ่ะ คริๆ

หนนี้ไม่มีเส้าเฟย กับลู่เสี่ยวฟ่งเลย คิดถึงๆๆๆ ว่าแต่นางเอกเส่เยี่ยมีคนเดียว
แบบนี้เธอจะเลือกใครล่ะคะซ้อสี่ระหว่างชีเส้าเฟย กับ คังซีน้อย
อ๊ากก หันไปทางไหนก็น่าลากทั้งนั้น อิจฉาเส่เยี่ยเฟร้ยยยย แล้วถ้าคู่คนนึง อีกคนไม่ผิดหวังแย่เหรอคร้า
หงเผาก็คู่กะคุณชายลู่ฯ อย่าลืมหานางเอกให้อีกคนที่ผิดหวังด้วยนะคะซ้อแต๋ม
Embarassed

O-yohyo พิมพ์ว่า:

วี๊ด...ว๊าย องค์คังซื่อออกมาแล้ว

กำลังคิดถึงอยู่เลย อิอิ อ่านฟิคแต๋มแล้ว o-yo จะได้ไปดูละครต่อ
รู้ป่ะ o-yo เก็บฮ่องเต้บัลลังก์เลือด ไว้ดูพร้อมกะแต๋มลงอัพเดท
ตอนที่มีองค์คังซื่อออก 55 ไม่รู้เมื่อไหร่จะดูจบเนี่ย
แต่ว่าอยากอินไปพร้อมๆ กะอ่านนิยายน่ะค่ะ
ฉากองค์คังซื่อหึงเนี่ย อ่านไปก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไป
จิ้นภาพได้เป็นฉากๆ แต่เดิมก็จิ้นปิงเยี่ย คือ ปิงเยี่ยในละคร
แต่พอแต๋มบอกขอภาพอาเส่ประกอบตอนปิงเยี่ยคุยกะแม่
ก็เปลี่ยนใจฉับพลัน อารมณ์เดิม ปิงเยี่ย จะไปไหนก็ช่างเหอะ
องค์คังซื่อจะได้เป็นของเส่เยี่ยคนเดียว Laughing
แต่ตอนเนี้ย อารมณ์อินขั้นรุนแรง ไม่อยากให้ปิงเยี่ยแต่งงานไปอยู่แดนไกล
หวงไว้ให้องค์คังซื่อคนเดียวพอ แถมลงตัวอีกต่างหาก

องค์คังซื่อ & ปิงเยี่ย / เส้าเฟย & เส่เยี่ย

55 แต่ตอนนี้ต้องท่องไว้ โลภมากเดี๋ยวลาภหาย

เรื่องรูปเส่เยี่ย ถ้าเป็นเสื้อผ้ายุคราชวงศ์ซ่ง
อืม..ไม่แน่ใจว่าเรื่องคู่แค้นทวนพิฆาตจะใช้ได้เปล่า
แต่เรื่องนั้นอาเส่ไม่สวยค่ะ ผอมแล้วก็ผมหน้าม้า
ดูตลกๆ ไงก็ไม่รู้ เอาเป็นเรื่องเทพมารละกันเนอะ
ถึงจะเป็นราชวงศ์หมิง แต่ก็คงพอกล้อมแกล้มไปได้
เรื่องมั่วนิ่มเนี่ย o-yo ถนัดนัก ขอให้บอก

อ่านพวกแฟนฟิคเนี่ยไม่กลัวเศร้า-รันทดค่ะ
กลัวอยู่สองอย่าง 1. แต่งไม่จบ 2. ไม่แฮปปี้เอนดิ้ง
อย่างที่สองพอรับได้ แต่อย่างแรกเนี่ยขัดใจมาก
เพราะมันทำให้อารมณ์ค้างคาค่ะ อันนี้ประสบการณ์จาก
ไปอ่านฟิคในเวป ตปท น่ะ แบบว่ากะลังมันส์
คนแต่งเลิกแต่งซะงั้น เซ้งไปเป็นเดือนค่ะ

อ้อ...อยากเห็นหน้าองค์ชายต้วนค่ะ ใครเล่นเหรอ
o-yo เตรียมของขวัญไว้ให้ จาก o-yo กะ องค์คังซื่อ

แมร์

55 พี่ออกอ่าวไทยไปนานแล้วแมรเอ๊ย
เอาเป็นว่าเราไปโม้เรื่องแม่นางจิวในกระทู้วิพากษ์เฉียนหลง-ศึกรักฯ ละกัน
พี่ว่าน่าเปลี่ยนหัวข้อเป็น วิพากษ์ละครอาเส่แทนเลยนะ
ก็โม้ไปโม้มา มันเริ่มหลายเรื่องจัด จะได้อิสระดี
ใครอยากคุยเรื่องอะไรก็โม้ได้เลย
ส่วนกระทู้เปิดบ้านน่ะ ไว้โม้เรื่องทั่วๆ ไปแทน
(ไร้สาระแค่ไหนตามสบายสไตล์เอเลี่ยน Laughing )

ตามคำขอข้างล่างค่ะหลินกุ แต่ขอ quote ที่ข้อความนี้นะ
แบบว่าไม่อยากขึ้นโพสใหม่
( o-yo เป็นพวกประหยัดโพสค่ะ โพสที่เอาให้คุ้ม)

ว่าแต่ไฉ่เยี่ยไหนอ้ะหลินกุ มีแต่องค์หญิงปิงเยี่ยมิใช่รึตอนเนี้ย Laughing

ก่อนอื่นต้องขอโทษเรื่องคำราชาศัพท์ด้วยนะคะ (จริงๆ เขียนเอาไว้ที่หน้าแรกแล้วว่าจะไม่ใช้คำราชาศัพท์) ไม่อยากบอกความจริงเลยว่าเวลาแต๋มขียนตัวละครชายทุกตัวก็จะนึกถึงแต่หน้าพี่ชาย ดังนั้นองค์ชายต้วนคนนี้คงจะรู้กันนะคะว่าต้วนอะไร 😉 ทีแรกเล็งกังฟู่เฉิงเอาไว้ แต่คุณชายต้วนอี้ก็ไม่เลว สรุปว่าเป็นเบนนี่ละกัน

ถูกต้องแล้วค่ะ ในเรื่องฮ่องเต้บัลลังก์เลือดคนที่เลี้ยงดูคังซีคือฮองไทเฮา (ย่าของฮ่องเต้) ส่วนพระมารดาของคังซีไม่ใช่ฮองเฮาและไทเฮาค่ะเพราะนางเป็นแค่พระสนมและเสียชีวิตตั้งแต่คังซียังเด็ก ในกระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดินเวอร์แต๋มเนี้ย คังซื่อจำเป็นต้องมีไทเฮาคอยช่วยค่ะ มันมีเหตุผลบางอย่างเบื้องหลัง ใกล้ๆ จบแล้วทุกคนจะรู้เองค่ะ

เหลือแผ่นเดียวก็อวสานแล้วสิค่ะ ก่อนจบฝากจุ๊บองค์คังซีให้แต๋มหนึ่งทีนะคะ ตลกโยโย่เรียกอ๋าวไป้ว่าลุงบุ๋มบิ๋ม แต่ก็เหมือนจริงๆ แหละ Laughing เอามาสปอยเยอะๆ ได้เลยนะคะ เพราะแต๋มลืมตอนจบเรื่องนี้ไปหมดแล้ว

ดูซิซ้อๆ บ้ากันไปใหญ่แล้ว มีทั้งปิงอ้อม ซีหงกุ ไม่เอาๆ สงสารพระเอก 555 เดี๋ยวจำบวชให้หมดซะเลย 555 ส่วนเรื่องจับคู่นี่ก็คิดมากอยู่ค่ะ หรือจะให้หงเผาคู่กะหัวหน้าใหญ่ หรือจะสร้างตัวละครขึ้นมาใหม่ แต่ที่แน่ๆ กงซุนเช่อคู่กะเส่เยี่ยไม่เอาค่ะ มันขำ (คิดได้ไงเนี้ย ถูกใจซ้อสี่ยิ่งนัก Laughing )

แต๋มชอบเส่เยี่ยคนนี้ค่ะ มาจากยุคไหนคะ เพราะตรงกับจิ้นในฟิคที่สุด แต่งตัวชาวบ้านธรรมดา หน้าสวย แววตาเศร้า ชีวิตรันทด แต่จิตใจดีงาม ว่าก็ว่าเถอะเห็นรูปอาเส่ที่โยโย่โพสแล้ว ยิ่งดูยิ่งสวย คนที่มีโครงหน้าบริสุทธิ์แบบนี้ ดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อเนอะ ตอนที่เห็นอาเส่เล่นคู่กะชิแลมยังไม่รู้สึกว่าสวยขนาดนี้ (อาจเป็นเพราะโดนเขม่น 555) อาเส่แต่งชุดโบราณได้สวยมากๆ ค่ะ


_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:09 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
55 แต๋ม จะไม่ให้ o-yo คิดหนักได้ไงคะ
ก็ท่านชีเส้าเฟยน่ะ รักชาติยิ่งชีพ จะให้เลือกระหว่างชาติกะความรักน่ะรึ
มองตาท่านเส้าเฟยก็รู้ใจค่ะ ว่าเลือกชาติบ้านเมืองมาก่อนแน่นอน 99%
เปอร์เซ็นแฮปปี้เอนดิ้งกะเสเยี่ย 1%

ส่วนองค์คังซื่อ ถึงจะมีอำนาจแต่เรื่องของกฏราชสำนักก็สำคัญ
ยิ่งหากเส่เยี่ยเป็นสาวคนละเผ่าพันธุ์ งานนี้แม้แต่สนมก็คงอดเป็น
แต่คิดว่าเปอร์เซ็นแฮปปี้เอนดิ้งกะองค์คังซื่อมีมากกว่า
(ในกรณีที่เส่เยี่ยเธอมีชาติกำเนิดที่เป็นความลับ อันนี้เป็นเซอร์ไพร์)
ลุ้นให้เส่เยี่ยเป็นฮองเฮาค่ะ เพราะว่าชอบบทฮองเฮาในฮ่องเต้บัลลังก์เลือดมากๆ

แต่ว่าพอจิ้นปิงเยี่ยเป็นอาเส่มารับบท อื้ม...ความโลภก็บังเกิด
อยากจับคู่ คังซื่อกะปิงเยี่ย และ เส้าเฟยกะเส่เยี่ยค่ะ

o-yo ยิ่งดูฮ่องเต้บัลลังก์เลือด ก็ยิ่งถูกใจลุงอ้าวไป้ บุ๋มบิ๋ม มากค่ะ
ก็ถึงจะโหด แต่พอนึกถึงพี่บุ๋มบิ๋ม สามโทน ก็ขำทุกที เหมือนจริงๆ นะ Laughing


Very Happy รูปที่ถามถึง อยู่ในยุคต้นราชวงศ์หมิงค่ะ Very Happy

ให้แต๋มไล่ไปตั้งแต่ยุคพี่ก๊วยเจ๋งนะ (จำไม่ได้ว่าซ่งรึเปล่า)
ต่อด้วยยุคของเอี้ยก้วย ไล่มาจนถึงยุคของเตียบ่อกี้
คือราชวงศ์หยวน ที่พวกมองโกลปกครอง
ต่อมามีพวกชาวนาก่อกบฏและตั้งราชวงศ์หมิงขึ้นมา
เมิ่งเหยา (อาเส่) อยู่ในยุคราชวงศ์หมิงปกครองได้ 20 ปี ค่ะ

อาเส่ตอนเล่นกะพี่ชายก็ไม่สวยจริงๆ แหล่ะค่ะ
ในเรื่อง หัวใจปรารถนา หน้าตายังอวบอิ่ม ดูน่ารักแบบเด็กๆ มากกว่า
ส่วนตอนเลือดนักสู้ฯ ที่เป็นซวงสี่ ตอนนั้นหน้าผอมไปค่ะ
ก็กินอะไรไม่ได้ หากสังเกตดีๆ จะเห็นใต้ปากอาเส่มีแผลเป็น
นั่นแหล่ะค่ะ อาเส่เค้าถ่ายละครหนักมากช่วงนั้น
เดินสะดุดขากางเกงนอนตอนกลางคืน คางไปกระแทกขอบโต๊ะที่เป็นกระจก
ก็คงกินอะไรไม่ได้พักใหญ่มั้ง ถ่ายละครก็หนัก หน้าถึงตอบค่ะ

ไว้ดูคังซีต่อเมื่อไหร่ จะบอกพระองค์ให้นะคะ ว่าแต๋มเยี่ยฝากจุ๊บมาให้ 😉

(เรื่องเขม่น..อันนี้เข้าใจค่ะ รักจื้อหลินมากก็ต้องหวงมาก
สาวไหนมาทำให้ช้ำใจก็ต้องไม่ชอบหน้าเป็นธรรมดา Laughing
o-yo ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไม๊ผู้กำกับต้องให้บทแต่
อาเส่ทำร้ายจิตใจจื้อหลินอยู่เรื่อย แต่การที่จื้อหลินได้รับบท
ที่รักอาเส่มาก มันทำให้ o-yo ชอบพี่ชายคนนี้มากๆ
ก็ขนาด o-yo ดูละครอาเส่เรื่องอื่น ยังไม่ค่อยชอบพระเอกเลย
เพราะเค้าไม่รักอาเส่นี่หน่า Mad )

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 3:10 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ตอนนี้ไม่เขม่นซวงสี่กะจินห่าวแล้วค่ะ ก็อาเส่น่ารักซะขนาดนี้ แถมยังยอมให้ซ้อๆ ยำแหลกในฟิค ตอนนี้ภาพพจน์ของอาเส่ในใจแต๋มน่าสงสารซะมากกว่า อีกอย่างไม่ได้ดูเลือดนักสู้กะหัวใจปรารถนามานานแล้ว (แต่ถ้าได้ดูอีก ก็อาจมีเคือง ฮุฮุฮุ Rolling Eyes )

วันนี้เอาประราชประวัติของคังซีมหาราชมาฝากค่ะ ว่าจะแปะหลายครั้งแล้ว
โดยคุณ Linmou
จากเว๊บ http://www.vcharkarn.com/vcafe/reurnthai/?slType=Cid&&Cafe=18

ชิงเซิ่งจู่(Qing sheng zu) เสวียนเยี่ย(Xuan ye)
ชิงเซิ่งจู่ เสวียนเยี่ย(พ.ศ. ๒๑๙๗ - ๒๒๖๕)หรือคังซีฮ่องเต้(Kang xi) แซ่อ้ายซินเจว๋ลั๋ว(Ai xin jue luo) นามเสวียนเยี่ย เป็นโอรสองค์ที่ ๓ ในโอรสทั้ง ๘ องค์ของชิงซื่อจู่(Qing shi zu) ซุ่นจื้อตี้(Shun zhi di) หลินฝู(Lin fu : ชิงซื่อจู่เป็นพระนามที่ได้รับการตั้งตามความประพฤติครั้งยังทรงพระชนม์ ; ซุ่นจื้อ เป็นชื่อปีการปกครอง ; หลินฝู เป็นพระนาม) พระชนนีแซ่ถงเจีย(Tong jia : ไม่ใช่ฮองเฮา) เป็นธิดาของแม่ทัพชาวฮั่น ถงถูล่าย(Tong tu lai) เสวียนเยี่ยประสูติเมื่อปีซุ่นจื้อที่ ๑๑ (พ.ศ. ๑๖๕๔) ณ พระตำหนักจิ่งเหริน(Jing ren gong)
ปีซุ่นจื้อที่ ๑๘ ฝูหลินสวรรคต และกำหนดให้โอรสวัย ๘ ขวบสืบทอดบัลลังก์ ปีถัดมา เปลี่ยนนามปีการปกครองเป็น ปี “คังซี”(พ.ศ. ๒๒๐๕)ที่ ๑
เดือน ๒ ปีคังซีที่ ๒ พระชนนีสิ้นพระชนม์ มีพระอัยยิกา(เซี่ยวจวงเหวินหวงโฮ้ว)เป็นผู้อภิบาลแทน พระองค์โปรดการเรียนเป็นชีวิตจิตใจ ไม่เคยเบื่อหน่าย พลานามัยดี ถนัดการขี่ม้าและยิงธนู เมื่ออายุได้ ๑๔(ขอเว้นๆราชาศัพท์ล่ะค่ะ) เริ่มบริหารราชการเอง ครองบัลลังก์เป็นเวลาทั้งหมด ๖๑ ปี กระตือรือร้นในการปกครองบ้านเมืองมาโดยตลอด เป็นฮ่องเต้ที่มีผลงานยอดเยี่ยมองค์หนึ่งในราชวงศ์ชิง และเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถองค์หนึ่งของจีน
เมื่อยามหลินฝูใกล้สวรรคต ได้สั่งเสียให้สี่ขุนนางใหญ่ สั่วหนี(Suo ni) , ซูเค่อซ่าฮา(Su ke sa ha) , เยี่ยปี้หลง(Ye bi long) และอ๋าวป้าย(Ao bai)เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ช่วยฮ่องเต้น้อยบริหารบ้านเมือง ในระหว่างที่ทั้งสี่ช่วยกันบริหารบ้านเมือง ก็ได้ดำเนินสงครามรวมแผ่นดินต่อไปพร้อมกัน โดยมากจะเป้นการปราบปรามพวกชาวฮั่นที่หวังล้มล้างชิงกอบกู้หมิง เมื่อจัดการบรรดากลุ่มชาวฮั่นภาคพื้นดินจนราบคาบแล้ว การปกครอง การทหาร และระบบเศรษฐกิจของราชวงศ์ชิงก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้น และในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ใน ๔ ขุนนางผู้สำเร็จราชการ เริ่มเปลี่ยนแปลงเป็น “อ๋าวป้าย” กุมอำนาจสิทธิ์ขาด ข่มเหงฮ่องเต้น้อย ก่อสมัครพรรคพวกสร้างอิทธิพลขึ้นมา
ปีคังซีที่ ๖ (อายุประมาณ ๑๒ -๑๓ ขวบ) เสวียนเยี่ย “น้อยการขอปกครองบ้านเมืองเอง”
ปีคังซีที่ ๘ เดือน ๕ (อายุ ๑๔) ทำการกำจัดอ๋าวป้ายและบรรดาพวกพ้อง เริ่มกุมอำนาจการปกครองอย่างแท้จริงไว้ในมือ
หลังจากที่เสวียนเยี่ยได้อำนาจปกครองคืนมาแล้ว ก็ทำการปราบปราม “สามชายแดน” รวมไต้หวันเป็นหนึ่งเดียว และบดขยี้ชาวมองโกลเอ้อหลู่เท่อ เผ่าจุ่นก๋าเอ่อร(เสียงภาษาจจีนเชื่อถือไม่ค่อยได้ค่ะ)ที่วางแผนยุแหย่ให้แตกแยกเรียบร้อยแล้ว ก็ถือได้ว่าประเทศได้รวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว
“สามชายแดน” ล้วนเป็นขุนพลแห่งราชวงศ์หมิงที่มาสวามิภักดิ์ราชวงศ์ชิงอันได้แก่
อู๋ซานกุ้ย(Wu san gui) ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นผิงซีหวาง(เจ้าชายพิชิตประจิม) ประจำการอยู่ที่อวิ๋นหนาน
ซ่างเขอสี่(Shang ke xi) ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นผิงหนานหวาง(แม่ทัพสยบทักษิณ) ประจำการอยู่ที่กว่างตง(กวางตุ้ง)
เกิ่งจ้งหมิง(Geng zhong ming) หลังจากที่บุตรชายตายแล้ว หลานชายของเขาเก่งจิงจง(Geng jing zhong)ได้สืบทอดบรรดาศักดิ์จิ้งหนานหวาง(เจ้าชายผู้ทำให้ทำให้ภาคใต้สงบสันติ)แทนที่ ประจำการอยู่ที่ฝูเจี้ยน
แต่ละคนต่างกุมกำลังทหารกองทัพใหญ่ ถือดีในอิทธิพล เป็นภัยคุกคามต่อราชสำนักชิงอย่างยิ่ง
ปีคังซีที่ ๑๒ ภายใต้การสนับสนุนของฮู่ปู้ซ่างซู(เสนาบดีฝ่ายพลเรือน) และปิงปู้ซ่างซู(เสนาบดีฝ่ายกลาโหม) เสวียนเยี่ยได้ออกคำสั่งถอนกองกำลังรักษาชายแดน บัญชาให้กองกำลัง “สามชายแดน” ต่างนำทัพกลับเหลียวตง เดือน ๑๑ อู๋ซานกุ้ยนำทัพก่อกบฏ ทัพหลักออกจากกุ้ยโจว ผ่านหูหนาน แยกจู่โจมเสฉวนและเจียงซี ไม่นาน ซ่างจือซิ่น(Shang zhi xin : บุตรชายซ่างเขอสี่), เกิ่งจิงจง และแม่ทัพประจำก่วงซีซุนเหยียนหลิงก็นำทัพก่อกบฏติดต่อตามกัน
ในช่วงเวลา ๘ ปีแห่งการปราบกบฏ เสวียนเยี่ยได้แสดงออกถึงความเปรื่องทางการปกครองและการทหาร พระองค์ใช้วิธีการแยกการปกครองและการกดดันด้านการทหารบีบให้ซ่างจือซิ่น และเกิ่งจิงจงสองชายแดนปลีกตัวออกจากอู๋ซานกุ้ย เกลี้ยกล่อมให้หวางฝู่เฉินที่ก่อกบฏตามน้ำที่ส่านซียอมสวามิภักดิ์ ขณะเดียวกันก็ปราบกบฏมองโกลในและกบฏหยางฉี่หลงในปักกิ่งลงอย่างรวดเร็ว นับจากนั้นมา ทหารของราชสำนักชิงก็สามารถรวมพลเป็นปึกแผ่นและตั้งประจันกับอู๋กองทัพหลักของซานกุ้ยที่หูหนานได้ ปีคังซีที่ ๒๐ กบฎ “สามชายแดน” ถูกปราบลงในที่สุด
จากนั้น เสวียนเยี่ยก็ดำเนินการรวมแผ่นดินไต้หวัน ยึดไต้หวันจากพวกตระกูลเจิ้งมาอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ชิง

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
 
The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 3 จาก 14ไปที่หน้า : Previous  1, 2, 3, 4 ... 8 ... 14  Next

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Welcome To Charlianz world :: Fiction & Recreation :: Fiction & Recreation-
ไปที่: