Welcome to Charlian Thai fans
 
บ้านสมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ไปที่หน้า : Previous  1 ... 7 ... 10, 11, 12, 13, 14  Next
ผู้ตั้งข้อความ
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:40 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ฝ่ายคังซื่อมาพร้อมกับองครักษ์เหอ องครักษ์จั๋ว และองครักษ์คนใหม่ ชายหนุ่มเดินวนไปวนมาอยุ่หน้าห้องโถง พอเห็นเจ้าหยาจือเดินออกมาก็ดีใจ ยิ้มจนเห็นแก้มบุ๋ม
“สวัสดีท่านอาหญิง”
“ถวายบังโคมฝ่าบาท...”
“ตามสบายเถอะ แล้ว...” พอเห็นคังซื่อทำท่าชะเง้อชะแง้ง เจ้าหยาจือก็ยิ้มอย่างเข้าใจ
“นางกำลังแต่งตัวอยู่ข้างในเพคะ”
“อองั้นเหรอ ต้องขอโทษอาหญิงด้วย ที่นำเรื่องเดือดร้อนมาให้”
“หม่อมฉันต้องเป็นฝ่ายขอบคุณฝ่าบาทต่างหากที่นำลูกสาวอีกคนมาให้” เจ้าหยาจือยิ้ม
“ตอนนี้นางคงจะแต่งตัวเสร็จแล้ว หม่อมฉันขอตัวไปดูก่อนนะเพคะ”
“อืม” ชายหนุ่มพยักหน้าตอบ

สักครู่ปิงเยี่ย เอ๊ยยย เส่เยี่ยก็เดินออกมาพร้อมกับเจ้าหยาจือ ทั้งฮ่องเต้และสามองครักษ์ พอเห็นเส่เยี่ยในชุดองค์หญิงก็ถึงกับอ้าปากค้าง เงียบกันไปเกือบสามชั่วยาม
“อย่างกับพิมพ์เดียวกันเลย!!!” ฮ่องเต้หนุ่มเดินเข้ามามองหน้าเส่เยี่ยใกล้ๆ
“อะไรคะ อย่างกับพิมพ์เดียวกัน” หญิงสาวถาม
“เอ่อเราหมายความว่า เจ้าแต่งชุดนี้แล้วงามมาก” คนพูดหน้าแดง
“นี่เส่เยี่ย ต่อไปพูดกับฮ่องเต้ ต้องพูดว่าเพคะนะ แค่คะเฉยๆ ไม่ได้”
“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ
“ไม่เป็นไรหรอกท่านอาหญิง นางคงไม่ค่อยรู้เรื่องในวัง เอ๋ แล้วนี่เจ้าถืออะไรในมือหน่ะ” คังซื่อเหลือบไปเห็นปิ่นปักผมในมือของหญิงสาวจึงเอ่ยถามขึ้น
“ออ ปิ่นอันนี้ ข้ามองไม่เห็นเลยปักไม่ได้หน่ะค่ะ เอ๊ย เพคะ...” หญิงสาวพูดจบ ก็นึกขึ้นได้ว่าต้องพูดคำว่าเพคะด้วย ฮ่องเต้เห็นเช่นนั้นก็หัวเราะชอบใจ เขารู้สึกว่าหลังจากได้พบกับเจ้าหยาจือแล้ว เส่เยี่ยดูเป็นมิตรกับเขามากขึ้น เขามาขอร้องให้ช่วย ไม่ผิดคนจริงๆ
“มานี่ข้าจะปักให้เองนะ” ชายหนุ่มคว้าปิ่นในมือของหญิงสาวมาบรรจงปักผมให้นาง ทำเอาบรรดาองครักษ์ที่ยืนอยู่รู้สึกอิจฉากันเป็นแถวๆ
“ขอบพระทัย... เพคะ...” อยู่ๆ หัวใจของหญิงสาวก็เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก นางพยายามตั้งสติและบอกกับตัวเองว่าเข้ามาที่วังหลวงแห่งนี้เพื่ออะไร
“ฮึมๆๆ แฮ่มๆๆ” องครักษ์คนใหม่ (หลินกุเหนียง) รู้สึกคันคอขึ้นมา จึงขอไอแก้เลี่ยนสักหน่อย
“เอ๊ะนั่นเสียงน้องหลินใช่ไหมเพคะ” เส่เยี่ยจำเสียงหลินกุได้จึงถามขึ้น
“ตอนนี้ไม่ใช่น้องหลินเฉยๆ แล้ว เราให้อี้หังช่วยฝึกให้เขาเป็นองครักษ์หน่ะ”
“จริงเหรอเพคะ องครักษ์หลิน ดีใจด้วยนะ” หญิงสาวยิ้ม
“ข้าว่า ข้าต้องดีใจกับพี่สาวมากกว่า อีกหน่อยก็จะได้เป็นฮอง...”
“อั่ก!!!” หลินกุพูดยังไม่ทันจบประโยค องครักษ์จั๋วก็เอากระบี่กระทุ้งเข้าที่ท้องของนาง
“ข้าบอกให้เจ้าพูดน้อยๆ ไง” ชายหนุ่มดุ หลินกุเหนียงก็หันไปค้อนให้ควับ ทำไมพี่จั๋วต้องใจร้ายกับนางเช่นนี้ด้วย
“จริงสิ อยู่กันพร้อมหน้าแบบนี้ วันนี้หม่อมฉันขอทำอาหารถวายนะเพคะ” เจ้าหยาจือเสนอความคิดขึ้น
“จริงหรือเปล่า เรานึกว่าชาตินี้จะไม่ได้มีโอกาสชิมฝีมือท่านอาหญิงเสียแล้ว” ฮ่องเต้ทำหน้าพริ้มเหมือนเด็กๆ
“ฟังพูดเข้า ที่นี่ก็ต้อนรับฝ่าบาทเสมอ แต่ไม่รู้ว่าหากไม่มีแม่นางเส่เยี่ย ฝ่าบาทจะทรงเสด็จมาหรือเปล่า” เจ้าหยาจือแซวจนฮ่องเต้อายม้วน
“เอ่อ ฮูหยิน ข้าขอไปช่วยท่านนะคะ” เส่เยี่ยเห็นเจ้าหยาจือกำลังจะเดินออกไปก็รีบขอไปด้วย
“เจ้ามองไม่เห็น นั่งพักผ่อนอยู่ที่นี่ดีกว่า เดี๋ยวข้าจัดการให้เองนะ” เจ้าหยาจือลูบศีรษะหญิงสาว
“แต่ว่าข้าอยากช่วย สัญญาว่าจะไม่ทำตัวเกะกะหรอกค่ะ” เส่เยี่ยขอร้องด้วยใบหน้าเศร้า แท้จริงแล้วนางไม่อยากอยู่กับฮ่องเต้นั่นเอง
“เจ้ายังได้อยู่ช่วยข้าอีกนาน เอาอย่างนี้ ข้าว่าให้ฮ่องเต้ไปช่วยข้าดีกว่า” เจ้าหยาจือเสนอ ชายหนุ่มชี้มาที่หน้าของตัวเองอย่างไม่แน่ใจ เจ้าหยาจือก็พยักหน้าแล้วส่งสัญญาณให้รู้ว่านางมีเรื่องอยากจะถามฮ่องเต้ คังซื่อจึงรับปากแล้วเดินตามนางออกไป ฝ่ายเส่เยี่ยเห็นว่าฮ่องเต้ออกไปแล้ว จึงไม่คิดจะตามไปอีก นางอยู่พูดคุยกับหลินกุเหนียงในห้องโถง

to be continued...[/color]

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:40 pm

Timmy พิมพ์ว่า:
อ๊ากกก อ่านจบแล้ว เส่เยี่ยกะปิงเยี่ยจะเป็นพี่น้องฝาแฝดกันรึเปล่าเนี่ย ทำไมแม่ของปิงเยี่ยถึงถามแบบนั้น สงสัยๆค่ะ

ตอนนี้อ่านไปเรื่อยแล้วขำก๊าก ประโยคนี้เลย

“ก็ไปที่จวนข้า เดี๋ยวหาชุดให้ใส่นะ” หา..... อะไรนะ กรี๊ดดดดด ไปที่จวนพี่อี้หังงั้นเหรอ แค่คิดก็น้ำหมากหกแล้ว หญิงสาวเดินตามองครักษ์จั๋วไปพร้อมกับซับน้ำลายไปตลอดทาง (ฮ่าๆ)

เหมือนเอาบุคลิคของใครมาเขียนน๊า....ที่ชื่อซ้อหลิน..หลินกุ อะไรนี่ล่ะ มันคุ้นๆ :q5:

ส่วนฮ่องเต้ของเราก็เริ่มเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ไม่ยอมอ๋าวป้ายแล้ว ดีคะดี อย่าไปยอมให้ใครนิสัยไม่ดีแบบนี้

อย่าให้เจอตัวนะ แม่จะตบสักที บังอาจมาโยนความผิดให้องครักษ์เหอ หาว่าทั่นองครักษ์เอาเรื่องเล็กน้อยมากวนฮ่องเต้

เดี๋ยวจะโดนไมใช่น้อย :q11:

tomtam พิมพ์ว่า:
อย่าว่าแต่ทับทิมเลย แต๋มย้อนกลับมาตรวจคำผิด อ่านถึงช่วงนั้นแล้วยังขำเลย นึกหน้าแม่นางหลินได้ชัดมาก :q5:

องครักษ์เหอก็อดทนหน่อยนะคะ ขนาดฮ่องเต้ อ้าวป้ายมันยังไม่ไว้หน้าเลยค่ะ

ปล. รบกวนเพื่อนๆ ตรวจคำผิดให้ด้วยนะคะ ผู้แต่งมีปัญหาเรื่องการพิมพ์คำว่า ฮองเฮา กับ ไทเฮา และก็ องครักษ์จั๋ว กับ องครักษ์เหอ จะพิมพ์สลับกันบ่อยมากๆ ถ้าเจอวานแจ้งด้วยนะคะ อย่าเพิ่งงงหล่ะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:42 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
กำลังจะไปนอนแล้วเชียว เห็นชื่อแต๋มวิ่งเข้ามาดู กรี๊ดกร๊าด ตอนใหม่

ขำฉากที่ขอทานน้อยเดินน้ำลายหกตามองครักษ์จั๋วไปจัง

โชคเข้าข้างขอทานน้อยแล้วซี่ แต่ไม่รู้ว่าท่านองครักษ์จะหนาวๆ ร้อนๆ มั๊ยนะ :q5:

พออ่านมาถึงฉากนี้ สะดุ้งเฮือกเลยค่ะ

“มานี่ข้าจะปักให้เองนะ” ชายหนุ่มคว้าปิ่นในมือของหญิงสาวมาบรรจงปักผมให้นาง
ทำเอาบรรดาองครักษ์ที่ยืนอยู่รู้สึกอิจฉากันเป็นแถวๆ


นอกจากฮ่องเต้จะเสน่ห์แรงในบรรดาสาวๆ แล้ว แม้แต่องครักษ์ก็ยังไม่เว้น

แบบนี้สาวกนิยายแนว Y อย่างหลินกุคงชอบแน่ๆ :q5:

แต๋มให้สำรวจคำผิด เจอ 2 ที่ค่ะ

เมื่ออาหารมาถึง องครักษ์เหอก็รับถาดอาหารไว้
ตั้งใจจะนำเข้าไปเอง เพราะฮ่องเต้ไม่ยอมให้ใครรบกวนนอกจากเขา
แต่ทว่าพอหันหลังกลับมาก็ต้องผงะ เมื่อพบว่าไฮเฮาเสด็จมา


แล้วก็

“ถวายพระ...” องครักษ์เหอทำท่าจะถวายระพรแต่ถูกไทเฮาห้ามไว้ก่อน

ชอบคำเรียกชื่อของจีนจังค่ะ

ฮองเฮา = ภรรยา / ไทเฮา = ท่านแม่ / ฮองไทเฮา = ท่านย่า

แล้วถ้าเป็นพ่อกับปู่ล่ะ จะเรียกว่าอะไรเหรอ

อีกข้อที่สงสัย อยากให้แต๋มรีบแต่งก็คือ เส่เยี่ยเป็นลูกของเจ้าหย่าจือรึเปล่า

เกิดอะไรขึ้นกับแม่ของเส่เยี่ยตอนที่พ่อพาหนีออกมา อยากรู้

lingu พิมพ์ว่า:
โอ้ย ขำแม่นางหลินเนี่ย ตะแรกก็นึกว่าจะกริ๊ดที่ถูกนำไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่จวน เพราะอายที่ตัวเองเป็นหญิง แต่ที่ไหนได้ กลับกริ๊ดด้วยความดีใจ ไม่ค่อยเก็บอาการเลยน้าแม่นางหลิน แล้วพี่จั๋วอ่ะ โหดนะนั่นเอากระบี่อัดท้องแม่นางหลินด้วยง่ะ คงจะเจ็บมาก บัญชีนี้จดไว้นะทั่นผู้กินกับ จะเอาไว้ล้างแค้นพี่จั๋ว (1 แค้น ขอจูบ 1 หน :q17: )

แล้วแม่นางเส่เยี่ยอ่ะ โหย...ห่างทั่นเส้าเฟยยังไม่ทันไรเลย มาใจเต้นแรงกะคังซื่อซะแระ แบบนี้ หนญ.ไม่น้ำตาเช็ดหัวเข่าเหรอเนี๊ยะ น่าเป็นห่วงๆๆๆ

นั่นดิ o-yo ตอนที่ฮ่องเต้ปักปิ่นให้เส่เยี่ย ไหงองครักษ์ถึงน้ำลายหกอิจฉาตามๆกัน แทนที่จะเป็นนางกำนัลนะเนี่ย แต่ถ้าเป็นขุนนางก็นะ อิอิ

บทตอนฮ่องเต้ว่าราชการในห้องกับบรรดาขุนนาง แต๋มเขียนได้ดีอ่ะ จิ้นภาพในเรื่องออกเลยค่ะ เก่งมั่กๆ รอตอนต่อไปนะคะ ตอนนี้ไม่มีเส้าเฟยเลย คิดถึงๆๆๆ เส้าเฟยต้องรีบทำคะแนนแล้ว ตอนนี้คังซื่อคะแนนทันแล้วเนี่ย
:q14:

tomtam พิมพ์ว่า:
โหยโย่คิดไปเป็นแนว Y เลยเหรอ บางทีสององครักษ์อาจจะเหงาเพราะยังไม่มีคนรักก็ได้นะคะ ไม่รู้มีใครจะรับอาสาหรือเปล่า ^o^

เรื่องปมต่างๆ คงต้องค่อยๆ คลี่คลายค่ะ คนอ่านใจเย็นๆ ก่อนนะคะ


หลินกุก็พี่จั๋วไม่รู้นี่หน่าว่าหลินกุเป็นผู้หญิง ให้อภัยเขาเถอะนะคะ ส่วนเรื่องแก้แค้นเนี้ย ไม่ค่อยหื่นเลยนะ

เขาว่ารักแท้แพ้ชิดใกล้ ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับวาสนาด้วย ความจริงเส่เยี่ยก็เพิ่งรู้จักหัวหน้าใหญ่ไม่นานเองนะ ให้โอกาสคังซื่อบ้างสิ ฮ่องเต้น่าสงสารออก ไม่เหมือนหัวหน้าใหญ่มีทั้งกงซุนเช่อ ลู่เสี่ยวฟง อ้อมหมิงเจิ้งเป็นเพื่อนแล้ว ยังไม่ก็ไม่เหงาหรอกค่ะ

cipher พิมพ์ว่า:
ในตอนนี้รู้สึกว่าเป็นหลินกุเหนียงดูจะน่าอิจฉาที่สุดเลยนะค่ะ :q5:

มาช่วยตรวจคำผิดค่ะ
“เอ๋ องครักษ์จั๋วมาหาข้าแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า” เจ้าหยาจือปักธูปเสร็จก็หันมาเจอองครักษ์รูปหล่อยืนอยู่พอดี
“เอ่อคือ...” องครักษ์จั๋วอึกอักเล็กน้อย ไม่รู้จะเริ่มอธิบายอย่างไรดี เรื่องมันก็ช่างสับสนเหลือเกิน
“ตายจริง แล้วนี่ไปทำอะไรมา ทำไมถึงได้ตัวเลอะเทอะแบบนี้” จ้าวหยาจือรีบเดินเข้ามาปัดฝุ่นบนตัวให้องครักษ์เหอ

ต้องเป็น องครักษ์"จั๋ว" ค่ะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:43 pm

Timmy พิมพ์ว่า:
ตอนแรกทับทิมก็ยังไม่คิดไปแนว Y เลยนะ แต่พอพี่โย่วทักมาล่ะ ก็คิดตามเลยเนี่ย

เห็นทีต้องรีบหาแฟนให้ทั่นองครักษ์ซะแล้ว สำหรับองครักษ์จั๋วคิดว่าแม่นางหลินกุคงรับอาสา

แต่องครักษ์เหอนี่สิ โธ่ๆ น่าสงสารจริงๆเลย ทับทิมก็เห็นใจท่านองครักษ์นะคะ

อยากจะอาสามาดูแลหัวใจให้คลายเหงาสักหน่อย แต่กลัวว่าทั่นองครักษ์จะโดนหึงโหดเสียก่อนค่ะ

คือตอนนี้ทับทิมกำลังอินเลิฟกะพี่เฉาก๊วย เดี๋ยวพี่เค้าจะว่าเอา :q5:

ป.ล. พี่เฉาก๊วยก็เฮียเคนะค่ะ นิคเนมใหม่ :q22:

O-yohyo พิมพ์ว่า:
หลินกุ >>> รู้สึกว่าการแก้แค้นของแม่นางหลินเนี่ยแปลกๆ อยู่นา

แค้น 1 เรื่อง จูบ 1 ที อันนี้เป็นความแค้นส่วนตัวเปล่าคะ :q5:

คิดว่าตอนเนี้ยเส่เยี่ยยังไม่ได้เอนเอียงไปทางคังซื่อมากมายหรอกค่ะ

คนที่น่ากลัวกว่าคังซื่อก็คือเจ้าหยาจือต่างหากล่ะ เพราะดูท่าเส่เยี่ยคงติดแน่ๆ

ก็นะคนขาดแม่ ได้มาเจอแม่ที่ใจดีแบบนี้ ไม่รู้จะคิดถึงท่านลุงชีอีกมั๊ย

แล้วความรักที่เส่เยี่ยมีต่อท่านลุงชี ตามความรู้สึกของ o-yo

ยังไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาวนะ แต่เป็นเหมือนความผูกพันที่มีให้ต่อท่านลุง

ที่เป็นเพื่อนของท่านพ่อ เส่เยี่ยเพิ่งขาดพ่อไป พอมีท่านลุงอบอุ่นใจดีมาช่วยเหลือ

ก็คงจะคิดถึงท่านลุง เป็นห่วงท่านลุงอยู่ไม่น้อย ก็เส่เยี่ยคิดมาตลอดว่าลุงชีของเรา

อายุพอๆ กับท่านพ่อ :q5: จุดนี้แหล่ะที่คังซื่อมีภาษีเหนือกว่า

ก็พระองค์มาในมาดฮ่องเต้หนุ่ม วัยเดียวกับเส่เยี่ย ขี้เล่นอีกต่างหาก

แถมมีเจ้าหยาจือเป็นแม่สื่อ งานนี้หากท่านลุงชีไม่รีบมาทำคะแนน แย่แน่ๆ :q9:

แต๋ม >>> ก็จะไม่ให้แนว Y ได้ไงคะ แค่เหงาเฉยๆ ก็พอแล้วนี่

แต่นี่มองด้วยความอิจฉา 55 เส่เยี่ยจะโดนหึงโหดก็คราวเนี้ย

เพราะบังอาจไปแย่งความรักของฮ่องเต้มาจากองค์รักษ์ทั้งหลาย

มล >>> คุณหนูหลินกุน่าอิจฉาเนอะ ได้ทั้งใกล้ชิดองครักษ์ขวัญใจ

ได้ทั้งใกล้ชิดพี่สาวของพวกเรา มีความสุขจริงเชียว

ทับทิม >>> องครักษ์เหอน่ะ ต้องเป็นโสดซี่คะถึงจะเท่ห์

ตอนนี้ทับทิมกำลังอินเลิฟกับพี่เฉาก๊วย พี่ก็กำลังตกหลุมรักพี่ต้วนอี้ค่ะ

ยิ่งดูยิ่งปลื้ม น่ากอดชะมัดเลยล่ะ :q22:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:44 pm

cipher พิมพ์ว่า:
จริงๆ แล้ว ฉากปิ่นปักผมนี่มลก็ไม่ได้คิดอะไรเหมือนกันค่ะ แค่คิดว่าสงสัยองครักษ์ทั้งหลาย คงจะอิจฉาฮ่องเต้ ที่ปักปิ่นปักผมให้สาวงาม แต่ไปๆ มาๆ เลยเผลอจิ้นแนว Y ตามไปด้วยอีกคนแล้วค่ะ :q5:

พี่โหยว นั่นสิค่ะ ถึงได้บอกว่าคุณหนูหลินกุนี่น่าอิจฉาเป็นที่สุด ทั้งใกล้ชิดฮ่องเต้ แอบเข้าวงคลุกวงในกับองครักษ์จั๋ว แถมเป็นเพื่อนสนิทกับเส่เยี่ยอีก

lingu พิมพ์ว่า:
เอ่อ...จำได้ว่าตะก่อนทับทิมกรอบมีจ้าวหัวใจชื่อ พี่เชน ไม่ใช่เหรอคะ ไหง ตอนนี้วันเวลาเปลี่ยนใจหญิงให้กลายเป็นพี่เฉาก๊วยไปซะแล้วง่ะเนี่ย :q14:

ทั่นผู้กินกับ ก็องครักษ์จั๋วน่าเจี๊ยะนี่หน่า คนอ่านก็เลยอินค่ะ มันเขี้ยวแทนแม่นางหลิน พยายามเก็บอาการเหมือนกัน แต่ก็เก็บม่ายมิด เหอๆๆ

o-yo ง่า หลินกุยิ่งใจแป้วอยู่ ว่าเส่เยี่ยจะห่างจากทั่นเส้าเฟย มาใกล้ชิดคังซื่อแล้วเผลอใจรักคังซื่อ o-yo ยิ่งบอกว่า ที่ผ่านมาเส่เยี่ยยังไม่ถึงขั้นรักฉันท์หนุ่มสาวกับทั่นเส้าเฟย อ๊ากก แล้วที่ผ่านมา ความใกล้ชิด ความเป็นห่วงเป็นใยกัน มันแค่ความรู้สึกของหลานกะลุงเหรอ ออย...เป็นโลมมมมมม คร่อก.. :q20: ซิกๆ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบคังซื่อนะเนี่ย รักพี่เสียดายน้อง แต่ทั่นเส้าเฟยมาก่อนนิหน่า ยังไงก็ขอเชียร์ หนญ.ล่ะนะ

น้องมล พี่หลินก็ว่าบทคุณหนูหลินนี่น่าอิจฉาที่สุดล่ะ เพราะดูสดใส แล้วก็ยังอยู่ท่ามกลางหนุ่มหล่อ (อิจฉาข้อนี้ล่ะ) ชีวิตไม่ค่อยมีทุกข์ร้อนแบบเส่เยี่ยเลย เรียกว่าโรยด้วยกลีบกุหลาบนะเนี่ย
:q5:

Andaman พิมพ์ว่า:
แวะมาลงชื่อเป็นคนสุดท้ายเลยรึเปล่า :q12:

ตอนแรกที่อ่าน ก็ลุ้นเหมือนกันนะว่า เส้าเฟยจะได้เจอเส่เยี่ย อ่านไปอ่านมา เจอแต่คังซื่อ คนอ่านก็ลุ้นแทบแย่ อยากให้เจอกันไวๆ แล้วเส่เยี่ยต้องตาบอดอีกนานแค่ไหนเนี่ย สงสารอ่ะ ต้องอยู่ในโลกมืดมาหลายตอนแล้ว

จริงๆคังซื่อก็ชอบนะ แต่ตอนนี้ขอเชียร์เส้าเฟยมากกว่า กลัวว่าเส่เยี่ยอยู่ใกล้คังซื่อนานๆแล้วจะเอนเอียง กลัวคำว่า รักแท้แพ้ใกล้ชิดจริงๆ

อ่านแล้วสะดุด อยู่ 1 คำ เห็นพิมพ์ว่า ถวายบังโคมบ่อย ตามความเข้าใจของอ้อม อ้อมนึกว่าคำนี้พิมพ์ว่า ถวายบังคมซะอีก << รบกวนช่วยเช็คด้วยนะคะ เพราะเป็นคำที่ใช้กับกษัตริย์ อ้อมไม่ค่อยคุ้นเคยเหมือนกัน ก็เลยไม่มีข้อมูลที่ถูกต้องให้จ้า

หวังว่าตอนหน้าเส้าเฟยจะได้เจอเส่เยี่ยนะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:45 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
เวลาพูดกับฮ่องเต้ เค้าจะใช้คำว่า "ถวายบังคม" ค่ะ

แต่ o-yo คิดว่าแต๋มเค้าใช้เป็นมุข แบบคนพูดยานคางซะอีก ประมาณว่าลากเสียงให้ยาวๆ น่ะ

ความรักระหว่างเส้าเฟยกับเส่เยี่ย ตามความคิดของ o-yo ก็เหมือนความรักที่มีจุดเริ่มต้นทีสวยงาม

เป็นเมล็ดพันธุ์เม็ดเล็กๆ ที่ถูกฝังไปในพื้นดิน เพิ่งจะแตกรากอ่อน

แต่ยังไม่ทันที่จะงอกใบพ้นพื้นดิน รากยังไม่แข็งแรงดี เส่เยี่ยก็ถูกจับตัวเข้ามาในวัง

ดังนั้นเมล็ดพันธุ์นี้จะแข็งแรงพอที่จะเติบโตต่อไปมั๊ย ก็ขึ้นอยู่กับคนแต่งว่าจะรดน้ำ ใส่ปุ๋ยดีพอรึเปล่า

แล้วคนแต่งจะทำให้เมล็ดพันธุ์ใหม่ เกิดขึ้นมาในใจของเส่เยี่ยอีกรึเปล่า ก็ต้องรอลุ้นกันต่อไปล่ะนะ :q14:

จริงๆ o-yo ไม่ห่วงเส่เยี่ยหรอกค่ะ เพราะถ้ารักใครแล้วเธอก็คงไม่ทิ้งไปไหน นอกจากโดนบังคับขู่เข็ญ

แต่ท่านเส้าเฟยเนี่ยซี่ ถึงจะรักแค่ไหน แต่เพื่อชาติ เพื่อเพื่อนแล้ว เค้าก็คงทิ้งเส่เยี่ยไปได้ง่ายๆ

หรือแม้แต่คังซื่อเอง เค้าก็มีภาระอันยิ่งใหญ่ ถึงเส่เยี่ยจะเข้าใจดี

แต่ที่แน่ๆ สิ่งที่เส่เยี่ยต้องเผชิญก็คือความเหงาและโดดเดี่ยวค่ะ

การที่เป็นผู้กล้า เป็นผู้นำ บางครั้งก็ยิ่งสูงยิ่งหนาวนะ ดูเท่ห์แต่ก็เดียวดาย

การเป็นคนรักของผู้กล้า เจ้าก็ต้องมีความเข้มแข็งให้มากยิ่งกว่า

เพราะต้องเป็นทั้งขวัญและกำลังใจให้กับเค้า ชีวิตเส่เยี่ยดูแล้วคงต้องสอนให้มีความเข้มแข็งให้มากๆ แล้วล่ะค่ะ

จริงๆ ชอบแบบคุณหนูหลินกุมากกว่านะ มีพ่อ มีพี่ ชีวิตมีความสุขดี

กับความรักดูแล้วก็น่าจะไปได้สวย เพราะองครักษ์ภาระไม่ใหญ่และหนักเท่าฮ่องเต้หรือหัวหน้าค่าย

เค้าย่อมมีเวลาให้คนรักมากกว่าแน่นอนเลย :q22:

Credit: Xiumuchen


O-yohyo พิมพ์ว่า:
วันนี้แฟนคลับอาเส่เค้าเอารูปข่าวเจ้าหย่าจือกับอาเส่ สมัยเล่นละครเลือดนักสู้จอมทรนงมาแปะ

เห็นรูปแล้วก็นึกถึงฟิคของแต๋ม ฮูหยินเจ้าหยาจือกับเส่เยี่ย

อารมณ์ในภาพประมาณแม่ลูกกันเลยล่ะ เลยเอามาแปะค่ะ
:q22:


_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:46 pm

cipher พิมพ์ว่า:
รูปอาเส่กับเจ้าหยาจือน่ารักจังเลยค่ะ
เจ้าหยาจือดูเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่เอ็นดูเด็กเลยค่ะ

O-yohyo พิมพ์ว่า:
เจ้าหย่าจือเนี่ย เป็นคุณแม่ใจดีในอุดมคติพี่เลยล่ะ

จำได้ว่าตอนที่อาเส่กับพี่ชายให้สัมภาษณ์ในรายการวิทยุที่มาเลย์

ก็พูดถึงเจ้าหย่าจือด้วย ทั้งสองคนเรียกเจ้าหย่าจือว่า "จี้เจ๊"

แล้วก็เล่าว่าตอนที่สองคนเล่นซนกัน จี้เจ๊ ก็จะนั่งมองแล้วก็หัวเราะ ไม่ดุสักนิด
:q13:

อยากเห็นเหมือนกันนะ ว่าถ้าอาเส่กับพี่ชาย โดนจี้เจ๊ดุแล้วจะเป็นยังไง :q5:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
tomtam
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
avatar

จำนวนข้อความ : 167
: 36
Registration date : 14/12/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 4:02 pm

ความเดิมจากตอนที่แล้ว

กงซุนเช่อ ลู่เสี่ยวฟง และอ้อมหมิงเจิ้งชิงตัวชีเส้าเฟยจากกองทัพของอ๋าวเทียนลี่และหันจุ้นได้สำเร็จ หลังจากนั้นชีเส้าเฟยก็แยกกับพี่น้องที่ค่ายเพื่อตามหาเส่เยี่ย ด้านฮ่องเต้หลังจากที่พาเส่เยี่ยเข้าวังมา เขาก็พานางไปฝากไว้กับเจ้าหยาจือ ส่วนหลินกุเหนียงได้รับการฝึกฝนจากจั๋วอี้หังให้เป็นองครักษ์ขั้นที่ 1

ตอนที่ 16 เคลื่อนทัพหลวง (1)

ณ ห้องครัว จวนถูจิ้นอ๋อง เจ้าหยาจือจัดแจงให้สาวใช้ช่วยกันหุงหาอาหาร ส่วนนางกับฮ่องเต้ก็เตรียมพวกเครื่องเทศกับผักต่างๆ ระหว่างนั้นเจ้าหยาจือก็ชวนฮ่องเต้คุยไปด้วย นางถามถึงความเป็นมาของเส่เยี่ย
"แล้วนางเคยพูดถึงครอบครัวหรือว่าพ่อแม่ของนางบ้างหรือเปล่า” เจ้าหยาจือถามขึ้น
"ไม่เลย” ฮ่องเต้ส่ายหน้า
"นางบอกว่าเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีบ้าน ไม่มีครอบครัว เราเองก็ไม่อยากที่จะซักต่อ เกรงว่าจะทำให้นางยิ่งไม่สบายใจ”
"คงต้องให้เวลาอีกหน่อย นางเพิ่งเข้าวังมา ยังไม่รู้ว่าจะไว้ใจใคร หรือไม่ไว้ใจใคร” เจ้าหยาจือปลอบใจฮ่องเต้
"อืม” ฮ่องเต้พยักหน้า พร้อมกับส่งผักในตระกร้าให้กับเจ้าหยาจือ
"จริงสิฝ่าบาท แล้วอาการตาบอดของเส่เยี่ยยังพอมีโอกาสรักษาไหมเพคะ”
"เราเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะนางไม่ยอมบอกว่า ที่ตาบอดนั้นเป็นมาตั้งแต่กำเนิด หรือว่าเป็นอุบัติเหตุ”
"ดูท่า นางก็ดื้อเอาการเหมือนกันนะเพคะ” เจ้าหยาจือพูดแล้วก็นึกถึงบุตรสาวของตนเอง
"ใช่แล้ว เหมือนกับ...” ฮ่องเต้พูดแล้วก็เงียบไป
"เหมือนกับปิงเยี่ย” เจ้าหยาจือจึงตอบแทนเขา พอได้ยินชื่อหญิงสาว คังซื่อก็หน้าเศร้าลงไปทันที
"เราคิดถึงปิงเยี่ยนะ ไม่รู้ว่าป่านนี้นางจะเป็นอย่างไรบ้าง” คนพูดแววตาเหม่อ
"ท่านอ๋องบอกว่า ก่อนกลับจากซีอี้จะแวะไปเยี่ยมนาง ฝ่าบาทไม่ต้องเป็นห่วง หม่อมฉันรู้จักลูกสาวคนนี้ดี หากนางไม่มีความสุขแล้วหล่ะก็ จะต้องร้องโวยวายให้ท่านอ๋องพากลับวังหลวงแน่ๆ” เจ้าหยาจือพยายามพูดปลอบใจชายหนุ่ม ทั้งที่จริงๆ แล้วในใจของนางก็เป็นห่วงปิงเยี่ยไม่แพ้กัน
"หากปิงเยี่ยกลับมาจริงก็ดีสินะ” ชายหนุ่มพรึมพรำกับตัวเอง
"แน่ใจหรือเพคะ" เจ้าหยาจือเทผักใส่หม้อแกงเสร็จแล้วก็หันมามองหน้าคนพูดอย่างไม่เชื่อ
"ถ้าอย่างนั้น แล้วแม่นางเส่เยี่ยหล่ะ ฝ่าบาทจะว่าอย่างไร” นางยิ้ม ส่วนคังซื่อก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้กับนาง เขาคิดในใจ จริงสิ หากมีทั้งสองคน แล้วเขาจะเลือกใคร

ผ่านไปครู่ใหญ่ ทั้งสองก็เตรียมอาหารจนเสร็จ เจ้าหยาจือให้นางกำนัลสองคนช่วยกันยกสำรับออกมาที่ห้องโถง ทั้งหมดจึงนั่งรับประทานอาหารร่วมกัน บรรยากาศช่างดูเป็นกันเอง ฮ่องเต้ไม่ถือตัวเลยแม้แต่น้อย ทำให้เส่เยี่ยให้คะแนนเขาเพิ่มขึ้นอีกนิดนึง และแม้เส่เยี่ยจะไม่ค่อยพูด แต่มุขตลกของหลินกุเหนียงก็ทำให้ทุกคนหัวเราะและมีความสุขไปกับอาหารมื้อนั้นไม่น้อยเลยทีเดียว

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง ณ ร้านเหล้าฉีถิง ชีเส้าเฟยนั่งทอดสายตาเหม่อลอยออกไปนอกร้าน บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารและสุราที่ยังไม่ถูกแตะต้องเลยแม้แต่นิดเดียว
"นี่ศิษย์หลาน เจ้ากินอะไรสักหน่อยเถอะนะ” จิวแปะทงนั่งเอามือเท้าคางเหมือนเด็กกำลังเบื่อ เขามองชีเส้าเฟยด้วยความเวทนา
"ข้าไม่หิว” ชายหนุ่มตอบสั้นๆ ดวงตาของเขานิ่งมาก
"เจ้าไม่หิว แต่ข้าหิวนี่” จิวแปะทงเริ่มโวยวายเหมือนเด็ก
"อาจารย์ปู่หิว ท่านก็กินสิ” ชายหนุ่มพูดจบก็หันหน้าเลี่ยงไปทางอื่น
"ก็เจ้าเล่นทำหน้าหมดอาลัยตายอยากแบบนี้ ใครจะไปกินลงเล่า” พอจิวแปะทงพูดจบ ชีเส้าเฟยก็ลุกหนีไปนั่งโต๊ะข้างๆ
"อะไร พูดแค่นี้ต้องหนีด้วย นึกว่าเจ้างอนเป็นคนเดียวหรือไง ข้าก็มีหัวใจนะ สนใจข้าบ้างซี๊” จิวแปะทงทำท่างอนเหมือนผู้หญิง เขาโวยวายทุบโต๊ะแล้วก็เดินหน้ามุ่ยขึ้นบันไดไป พอเดินขึ้นไปได้สักพัก ไม่เห็นว่าชีเส้าเฟยเดินตามมา เขาก็วิ่งกลับลงมาที่โต๊ะอีก
"นี่! จะไม่ง้อข้าจริงๆ เหรอ” ชายชรามากระเง้ากระงอดอยู่หน้าชายหนุ่ม ชีเส้าเฟยจึงหันหลบไปทางอื่น ดูเหมือนว่าเขาอยากจะอยู่เงียบๆ คนเดียวมากกว่า
"ก็ได้ๆ ข้าไม่ดีเอง ข้าผิดเอง ดูแลนางในดวงใจเจ้าไม่ดี ปล่อยให้หายไป เอานี่ เจ้าแทงข้าเลยสิ เอาเลย แทงเลย เจ้าจะได้หายแค้น” จิวแปะทงหยิบกระบี่บนโต๊ะ แล้วก็คะยั้นคะยอส่งให้ชีเส้าเฟยแทงตนเอง
"โธ่อาจารย์ปู่ข้ากำลังใช้ความคิดอยู่นะ ว่าจะไปตามหานางที่ไหน ไม่ได้ว่าอะไรท่านสักหน่อย”
"ก็ข้ารู้สึกผิดนี่หน่า เจ้าเล่นไม่กินข้าวไม่กินปลาแบบนี้ ข้าเป็นห่วงนะ” ชายชราบ่นคิ้วขมวด
"เอาหล่ะๆ งั้นข้าจะกินก็ได้ เพื่อให้ท่านสบายใจ จากนั้นขอข้าอยู่เงียบๆ สักครู่จะได้ไหม” ชีเส้าเฟยลุกกลับมานั่งที่โต๊ะตัวเดิม แล้วเขาก็คว้าตะเกียบมาคีบข้าวเข้าปากอย่างเซ็งๆ กินไปได้สองสามคำเขาก็ลุกออกจากโรงเตี๊ยมไป
"โอโห! สาบานนะว่านี่เรียกว่ากิน” จิวแปะทงบ่นพรึมพรำ แล้วอยู่ๆ เขาก็เหมือนจะนึกแผนอะไรออก จึงรีบจัดการจ่ายค่าอาหารก่อนจะเดินทางออกจากโรงเตี๊ยมไปเช่นกัน
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://forums2.popcornfor2.com/index.php?showtopic=56077&st=
tomtam
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
avatar

จำนวนข้อความ : 167
: 36
Registration date : 14/12/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 4:04 pm

เช้าวันต่อมา ฮ่องเต้เสร็จมาห้องประชุมเสนาบดีตั้งแต่เช้า แต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อไม่พบกับอ๋าวป้ายและเยี่ยปี้หลง พอถามหาก็ปรากฏว่าพวกขุนนางไม่มีใครกล้าพูด แถมยังทำท่าซุบซิบเหมือนมีความลับกันอีกด้วย
"ตกลงว่าพวกท่านไม่รู้ หรือว่าไม่อยากให้เรารู้” คังซื่อถามด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ พอเห็นฮ่องเต้โกรธ พวกขุนนางก็พยายามจะแย่งกันอธิบาย คังซื่อจึงชี้ให้ซูเค่อซ่าฮาเป็นคนอธิบาย เสนาซูเล่าว่า กองทัพของอ๋าวเทียนลี่ถูกปล้นชิงนักโทษเมื่อวันก่อน แถมพวกค่ายเหลียนอิ๋นยังจับตัวอ๋าวเทียนลี่กับหันจุ้นไปประจาณจนเป็นที่อับอายอีกด้วย ฮ่องเต้ได้ยินแล้วก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าชีเส้าเฟยผิดจริงหรือไม่ แต่ค่ายเหลียนอิ๋นก็ไม่ควรจะดูถูกราชสำนักแบบนี้ พวกเขาทำเหมือนกับว่าบ้านเมืองไม่มีกฏหมาย หากแค่กลุ่มคนเล็กๆ แค่นี้ ยังจัดการไม่ได้ แล้วเขาจะบริหารบ้านเมืองได้อย่างไร
"แต่จะว่าไปแล้ว นี่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่เสนาอ๋าวจะใช้เป็นข้ออ้างเพื่อเลี่ยงการประชุมเช้าได้” คังซื่อกล่าว พอพวกขุนนางได้ยินฮ่องเต้วิจารณ์เช่นนั้นก็พากับซุบซิบเหมือนจะมีความลับอะไรกันอีก ทำให้ฮ่องเต้รู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย
"นี่ตกลง พวกท่านเห็นหัวเราหรือไม่ หากจะซุบซิบกันเช่นนี้ต่อไป เราจะได้สั่งให้เลิกการประชุม” คังซื่อถมเสียงดุ
"พระอาญาไม่พ้นเกล้าๆ” บรรดาขุนนางพากันลนลานแย่งกันตอบ จนมีขุนนางคนหนึ่งตะโกนแทรกพวกเขาขึ้นมา
"ตอนนี้ เสนาอ๋าวป้ายกำลังรวมพลกองทัพหลวงหลายพันจะบุกไปค่ายเหลียนอิ๋นเช้านี้พะยะค่ะ!!!” ขุนนางคนนั้นตะโกนดังขึ้นมาอย่างชัดเจน ฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจมาก เขาโกรธจนแทบจะทำอะไรไม่ถูก อ๋าวป้ายตัดสินใจอะไรโดยที่ไม่ถามเขาเลย การนำทัพหลวงเคลื่อนออกจากเมืองนั้นถือเป็นเรื่องใหญ่มาก หากมีข้าศึกคิดร้ายก็จะเปิดทางให้พวกมันโจมตีวังหลวงได้อย่างง่ายดาย ฮ่องเต้ไม่รอช้าเขาเดินฝ่าพวกขุนนางออกไปยังจุดรวมพลอย่างรวดเร็ว ฝ่ายองครักษ์เหอและคนอื่นๆ ก็หน้าซีดไปตามๆ กัน ครั้งนี้คงจะต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่

ณ จุดรวมพล อ๋าวป้ายทำร้ายทหารคนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วยกับการเคลื่อนพลครั้งนี้ เยี่ยปี้หลงรีบเข้ามาห้ามก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายใหญ่โต
"ท่านพี่อ๋าวใจเย็นๆ น่า”
"ฮึย มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ข้าเป็นใคร มันเป็นใคร กล้าขัดขืนคำสั่งข้างั้นเหรอ” อ๋าวป้ายตะโกนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"เสนาอ๋าวนี่ท่านคิดจะทำอะไร!!!” ทันใดนั้น เสียงของฮ่องเต้ก็ดังฝ่ากลุ่มทหารเข้ามา เมื่อทุกคนรู้ว่าฮ่องเต้เสด็จจึงลุกเข่าลงพร้อมๆ กัน
"ถวายบังคมฝ่าบาท” อ๋าวป้ายคุกเข่าลง คังซื่อโกรธมากจึงไม่ได้สั่งให้ใครลุกขึ้น พวกทหารและองครักษ์ที่เดินตามมาก็วิ่งกันจนขาขวิดกว่าจะไล่ฮ่องเต้ทัน
"ท่านเสนา ไม่ทราบว่าท่านคิดจะนำกองทัพหลวงไปไหน!!!”
"หม่อมฉันจะพาทหารไปปราบกบฏพะยะค่ะ”
"ไปปราบกบฏงั้นเหรอ แล้วทำไมไม่บอกเราก่อน”
"พระอาญาไม่พ้นเกล้าหม่อมฉันเห็นว่าเป็นเรื่องด่วน จึงยังไม่ได้กราบทูลฝ่าบาท”
"ด่วนแค่ไหนก็ต้องบอกเรา นี่ท่านเห็นเราอยูในสายตาหรือไม่”
"ฝ่าบาท ปราบกบฏเกี่ยวพันถึงความปลอดภัยของบ้านเมือง หากหม่อมฉันต้องรายงานทุกอย่าง แล้วจะเดินเกมทันศัตรูได้อย่างไร”
"เหลวไหล!!! นี่มันทัพหลวงนะท่านเสนา ไม่ใช่ทัพธงเหลืองของท่านที่จะเคลื่อนพลได้ตามใจชอบ”
"ฝ่าบาทกล่าวเช่นนี้ก็ไม่ถูกนัก อดีตฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งเสนาบดีทั้งสี่ ให้มีอำนาจทั้งด้านการปกครองและทหาร ในเมื่อหม่อมฉันเห็นว่ามีความจำเป็น ทำไมถึงจะเคลื่อนทัพไม่ได้” อ๋าวป้ายตอบอย่างกวนประสาทที่สุด ทำให้สีหน้าคังซื่อเปลี่ยนไปทันที
"ท่านไม่ต้องยกเสด็จพ่อมาอ้าง!!! เรารู้ว่าเรายังไม่ได้รับคืนอำนาจ แต่ถึงอย่างไรเราก็เป็นฮ่องเต้ ท่านน่าจะให้เกียรติเราบ้าง” ชายหนุ่มพยายามสะกดความไม่พอใจเอาไว้
"ในเมื่อฝ่าบาทยังทรงเยาว์ หม่อมฉันไม่มีสิทธิ์สอนงั้นหรือพะยะค่ะ อย่าลืมว่าหม่อมฉันก็เคยเป็นราชครูของพระองค์” อ๋าวป้ายรีบย้อน
"นี่ท่าน!!!” คังซื่อกำมือแน่น เขารู้สึกโกรธจนแทบจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว
"ไม่ต้องพูดแล้ว!!! เราไม่อนุญาตให้เคลื่อนทัพ ได้ยินไหม!!! สลายกำลังเดี๋ยวนี้ มีอะไรพรุ่งนี้เช้า ท่านค่อยมารายงานเราตอนแผ่นดิน!!!” ฮ่องเต้พูดจบก็เดินหุนหันออกไปทันที บรรยากาศตรงนั้นเงียบสงัด ทหารทั้งกองทัพมองหน้ากันอย่างกลัวตาย ไม่เคยมีครั้งไหนที่ฮ่องเต้กับอ๋าวป้ายทะเลาะกันแรงขนาดนี้มาก่อนเลย

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

ณ สวนดอกไม้ ถูจิ้นอ๋อง หลินกุเหนียงได้ข่าวเรื่องชีเส้าเฟยหลบหนีการจับกุม และอ๋าวป้ายกำลังจะเคลื่อนทัพไปจับชีเส้าเฟยรอบสอง นางก็โดดซ้อมวรยุทธมาหาเส่เยี่ยที่จวนอ๋องแต่เช้า
“จริงเหรอ แล้วแบบนี้ฮ่องเต้จะห้ามเสนาอ๋าวได้ไหม” เส่เยี่ยฟังข่าวแล้วก็กระสับกระส่าย ลุกเดินไปเดินมา นั่งไม่ติดที่ นางเป็นห่วงชีเส้าเฟยเหลือเกิน ตอนนี้เขาคงต้องหลบซ่อนตัวเพื่อหลบหนีการจับกุมจากทางการ
“แม่นางเส่เยี่ย เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า” หลินกุเหนียงเห็นเส่เยี่ยดูร้อนรนผิดปกติก็รู้สึกแปลกใจ
“เปล่าๆ ข้าแค่รู้สึกเป็นห่วงหน่ะ”
“เป็นห่วงเหรอ เจ้าเป็นห่วงใคร” หลินกุเหนียงสงสัย
“ออ.. คือ.. ข้าเป็นห่วง.. ฮ่องเต้หน่ะ กลัวว่าจะมีเรื่องกับอ๋าวป้าย” หญิงสาวรีบพูดกลบเกลื่อน นางไม่ต้องการให้ใครรู้ว่านางมีความสัมพันธ์อะไรกับชีเส้าเฟย
“โอววว แม่นางเส่เยี่ย นี่ถ้าฮ่องเต้ได้ยินเจ้าพูดแบบนี้จะต้องดีใจแน่ๆ” หลินกุมองเส่เยี่ยตาเป็นประกาย เหมือนวิญญาณแม่สื่อจะเข้าสิง ความจริงฮ่องเต้คนนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน นางน่าจะเชียร์ให้เขาลงเอยกับเส่เยี่ยซักหน่อย ส่วนนางก็จะได้ลงเอยกับพี่จั๋วอี้หังสุดหล่อหน้าขาวคนนั้น หญิงสาวคิด
“งั้นเหรอ” เส่เยี่ยทำเป็นไม่รู้เรื่อง
“นี่! ข้าคิดอะไรออกแล้ว เราไปกันดีกว่า” หลินกุเหนียงทำท่านึกอะไรออก แล้วก็คว้ามือเส่เยี่ยวิ่งออกจากสวนไป
“เดี๋ยวๆ นี่เจ้าจะพาข้าไปไหน”
“ตามมาเหอะน่า เดี๋ยวก็รู้เอง”
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://forums2.popcornfor2.com/index.php?showtopic=56077&st=
tomtam
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
avatar

จำนวนข้อความ : 167
: 36
Registration date : 14/12/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 4:05 pm

ที่ห้องหนังสือ คังซื่อกำลังหงุดหงิดกับเรื่องเสนาอ๋าวป้าย เขาทุบโต๊ะเก้าอี้จนพังไปหลายตัว องครักษ์เหอพยายามพูดให้เขาใจเย็นลง หลินกุเหนียงพาเส่เยี่ยเดินมาแถวๆ หน้าประตู พอได้ยินเสียงฮ่องเต้กับองครักษ์กำลังคุยกันอยู่ นางจึงบอกให้เส่เยี่ยเงียบเพื่อที่จะแอบฟังเหตุการณ์
“ทำแบบนี้จะดีเหรอหลินกุ” เส่เยี่ยกระซิบ
“ไม่เห็นเป็นไรน่า เจ้าไม่อยากรู้เหรอว่าเรื่องราวเป็นยังไง” ว่าแล้วหลินกุก็ค่อยๆ ชะเง้อเข้ามาในห้อง
“ข้าก็อยากรู้ แต่ว่ามาแอบฟังแบบนี้มันไม่ดีนะ”
“ก็ได้ๆ งั้นเอางี้” ว่าแล้วหลินกุก็คว้ามือเส่เยี่ยยกขึ้น
“เราเดินโทงๆ เข้าไปเลย!!! แล้วบอกว่า อยากรู้เรื่องที่ฮ่องเต้ทะเลาะกับเสนาอ๋าวป้าย เพราะว่าแม้นางเส่เยี่ยเป็นห่วงฝ่าบาทเหลื๊อเกิ๊นเพคะ ดีมั๊ยหล่ะ” หลินกุแกล้งทำเสียงล้อเลียนเส่เยี่ย
“ใครว่าข้าห่วงเขาหล่ะ” คนพูดก้มหน้า ความจริงนางก็ไม่ได้เป็นห่วงฮ่องเต้เลยซักนิด
“อ่ะก็เมื่อกี๊ที่สวนใครยังพูดดีอยู่เลย” หลินกุเหนียงทำเป็นรู้ทัน
“ข้าเป็นห่วงคนอื่นหรอก”
“คนอื่น ใคร อย่าบอกนะว่าท่านเป็นห่วงเสนาอ๋าวป้าย ฮ่าๆ ข้าไม่เชื่อหรอก” หลินกุหัวเราะ ฝ่ายเส่เยี่ยก็ได้แต่เงียบ จะให้นางบอกหลินกุได้อย่างไรว่าคนที่นางห่วงก็คือกบฏชีเส้าเฟยคนนั้น
“เจ้าไม่เชื่ออะไรงั้นเหรอ” แล้วอยู่ๆ ก็มีเสียงชายคนหนึ่งถามขึ้น หลินกุรู้สึกตะหงิดๆ ทำไมเสียงนี้มันฟังดูคุ้นหูยังไงชอบกล พอหันหน้ากลับมาเท่านั้น นางก็แทบจะเป็นลม
“อ๊า.. องครักษ์จั๋ว”
“อืมใช่” ชายหนุ่มหน้าขาวยิ้ม
“เจ้าสองคนมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ อยู่หน้าพระตำหนักเนี้ย” จั๋วอี้หังถาม
“เอ่อ.. เอ่อ..” หลินกุเหนียงเกิดอาการใบ้กินขึ้นมาทันที
“เห็นครูฝึกบอกว่าตอนเช้า เจ้าไม่ได้เข้าซ้อมด้วยนี่ หนีมาเที่ยวอยู่นี่เอง”
“แหะๆ” หลินกุยิ้มเจื่อนๆ ให้เขา โชคดีที่คนที่มาพบพวกนางคือองครักษ์จั๋วผู้แสนจะมองโลกในแง่ดี ถ้าหากเป็นองครักษ์เหอป่านนี้นางสองคนคงจะถูกแขวนคอประจารรอบเมืองไปแล้ว

แล้วอยู่ๆ เส่เยี่ยก็รู้สึกว่าตนเองเห็นแสงอะไรแว๊บๆ แยงเข้าที่ตา นางกุมศีรษะแล้วทรุดตัวลง
“แม่นางเส่เยี่ยเป็นอะไรหรือเปล่า!!!” องครักษ์จั๋วเห็นท่าไม่ดีจึงร้องถาม ทำให้ฮ่องเต้กับองครักษ์เหอที่อยู่ในห้องได้ยินเสียงของเขา
“เส่เยี่ย!!!” คังซื่อรีบวิ่งออกมาดู
“นี่พวกเจ้ามาทำอะไรกัน!!!” องครักษ์เหอมาถึงหน้าห้องก็ถามเสียงดุ ฝ่ายคังซื่อที่เดินตามหลังมา เห็นเส่เยี่ยยืนกุมศีรษะอยู่ จึงรีบเข้าไปประคองนางด้วยความห่วงใย
“เส่เยี่ย เจ้าเป็นอะไรไป”
“หม่อมฉันรู้สึกปวดตาเพคะ” น้ำเสียงคนตอบไม่ค่อยจะสู้ดีนัก คังซื่อจึงสั่งให้ทุกคนพาเส่เยี่ยเข้ามานั่งพักในห้องหนังสือก่อน องครักษ์เหอไม่เห็นด้วย เพราะนี่เป็นห้องทำงานส่วนพระองค์ของฮ่องเต้ ไม่ควรให้คนนอกเข้า หากคนอื่นมาเห็นจะไม่ดี แต่ฮ่องเต้ก็ท้วงขึ้นว่าเส่เยี่ยกำลังไม่สบายให้องครักษ์เหอยกเว้นนางบ้างก็ได้
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://forums2.popcornfor2.com/index.php?showtopic=56077&st=
tomtam
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
avatar

จำนวนข้อความ : 167
: 36
Registration date : 14/12/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 4:06 pm

หลังจากเส่เยี่ยเข้ามานั่งพักด้านในแล้ว ฮ่องเต้ก็รบเร้าจะให้หมอหลวงมาดูนางให้ได้ แต่หญิงสาวปฏิเสธ นางบอกว่านางอยากกลับจวนมากกว่า แต่ฮ่องเต้ยืนกรานว่าจะให้นางพักที่นี่ก่อน เส่เยี่ยเลยยื่นข้อเสนอว่านางจะพักที่นี่ก็ได้ แต่ต้องไม่ให้หมอหลวงมาตรวจ และเมื่อนางรู้สึกดีขึ้นแล้ว ก็จะขอกลับจวนทันที ฮ่องเต้จึงยอมตามใจนาง หลินกุเหนียงเห็นฮ่องเต้ดูห่วงใยเส่เยี่ยมาก จึงเริ่มปฏิบัติการแม่สื่อแม่ชักทันที
“รู้สึกว่าฝ่าบาทดูจะห่วงใยแม่นางเส่เยี่ยเหลือเกินนะพะยะค่ะ” องครักษ์หลินกล่าว
“ฝ่าบาทก็มีน้ำพระทัยอย่างนี้กับทุกคนนั่นแหละ” องครักษ์เหอค้อนใส่หลินกุเหนียง เหมือนเขาจะรู้ทันว่านางกำลังจะพูดอะไร
“ว้า แย่จัง นึกว่าฝ่าบาทจะทรงห่วงใยแม่นางเส่เยี่ยเป็นพิเศษเสียอีก เพราะแม่นางเส่เยี่ยอุตส่าห์มาถึงนี้ด้วยความห่วงใยฝ่าบาท”
“องครักษ์หลินท่านพูดอะไร!” เส่เยี่ยที่กำลังปวดหัวอยู่รีบดึงแขนเสื้อหลินกุแล้วทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เขาพูด
“ก็เมื่อกี๊อยู่ที่จวนท่านยังบอกว่าเป็นห่วงฝ่าบาทอยู่เลย กลัวว่าฝ่าบาทจะมีเรื่องกับท่านอ๋าวป้ายไง” หลินกุเหนียงทำเป็นพูดลอยๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แสบจริงๆ
“นี่ท่าน..” เส่เยี่ยรู้ตัวว่ากำลังโดนหักหลังแต่ก็พูดอะไรไม่ออก ฝ่ายคังซื่อเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มกริ่ม จากที่กำลังเครียดอยู่ ก็ลืมความไม่สบายใจไปจนหมด
“เอ่อจริงสิ องครักษ์จั๋วท่านมานี่มีอะไรงั้นเหรอ” ฮ่องเต้กลัวว่าเส่เยี่ยจะอายจึงหันไปชวนองครักษ์จั๋วคุยแก้เขิน
“ไทเฮาทราบเรื่องเสนาอ๋าวแล้วเป็นห่วงฝ่าบาท เลยให้หม่อมฉันมาดูเหตุการณ์พะยะค่ะ”
“ไปบอกเสด็จแม่เถอะว่าเราไม่เป็นไร พรุ่งนี้เราจะคุยเรื่องนี้ตอนแผ่นดินอีกที” ชายหนุ่มตอบ ด้านองครักษ์จั๋วเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วจึงขอตัวลากลับ หลินกุเหนียงทำเป็นเนียนจะอยู่กับเส่เยี่ยต่อ แต่องครักษ์จั๋วตำหนิที่นางหนีซ้อมวรยุทธมา แล้วยังพาเส่เยี่ยมาเที่ยวเล่นอีก ยังไงก็ต้องกลับไปรับโทษ นางจึงจำใจตามจั๋วอี้หังออกไป ฮ่องเต้รับปากว่าจะเป็นคนพาเส่เยี่ยไปส่งที่จวนเอง ตอนนี้จึงเหลือแค่ฮ่องเต้ เส่เยี่ย และองครักษ์เหอซึ่งพยายามกันท่าสองหนุ่มสาวสุดฤทธิ์ จนฮ่องเต้ทนไม่ไหว ต้องขอให้เขาออกไปก่อน เพื่อที่จะคุยกับเส่เยี่ยเพียงลำพัง
“เมื่อกี๊ ที่องครักษ์หลินพูด จริงเหรอ” ฮ่องเต้ถือโอกาสนั่งข้างๆ เสเยี่ยแล้วถามนาง
“อะไรจริงเพคะ”
“ก็ที่เขาบอกว่า เจ้าเป็นห่วงเรายังไงหล่ะ” คังซื่อตอบ
“คือ.. หม่อมฉันก็พูดรวมๆ ว่าเป็นห่วงฝ่าบาท เป็นห่วงบ้านเมือง” ถึงแม้จะบอกกับตัวเองว่าไม่ได้คิดอะไรกับเขา แต่เจอคำถามตรงๆ แบบนี้ ก็ทำเอาหญิงสาวหัวใจเต้นรัวได้เหมือนกัน
“ยังไงก็ขอบใจนะ” ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวแล้วก็ยิ้ม
“แล้วฝ่าบาทจะทำอย่างไรต่อไปเพคะ” เส่เยี่ยรีบเปลี่ยนเรื่อง
“ยังไม่รู้เลย พรุ่งนี้อ๋าวป้ายต้องยืนกรานขอเคลื่อนทัพแน่” คังซื่อตอบแล้วก็ถอนหายใจ
“ในเมื่อฝ่าบาทไม่เห็นด้วย เสนาอ๋าวยังจะกล้าขัดคำสั่งเชียวหรือ”
“เฮ้อ นี่แหละปัญหา หากว่าเขาเกรงใจเราสักนิดก็คงจะดี”
“แล้วคนอื่นๆ ในราชสำนักหล่ะเพคะ พอจะมีใครที่เขาเกรงใจบ้างไหม”
“เมื่อก่อนหน่ะมีท่านเสนาสั่วหนี่ แต่หลังจากท่านสั่วหนี่สิ้น ทุกคนก็พากันเกรงใจอ๋าวป้ายกันไปหมด แม้ว่าจะมีคนไม่เห็นด้วยกับเขา แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดขวาง เพราะเกรงว่าตนเองจะเดือดร้อน”
“แบบนี้ก็แสดงว่า เขาจะต้องจับตัวชีเส้าเฟยให้ได้ถึงจะยอมเลิกรา” เส่เยี่ยถือโอกาสหลอกถามฮ่องต้
"อืมไม่ยักรู้ว่าเจ้าก็สนใจเรื่องบ้านเมืองเหมือนกัน” คังซื่อเห็นว่าเส่เยี่ยดูจะสนใจกับเหตุการณ์ครั้งนี้เป็นพิเศษจึงถามขึ้น
“เอ่อ.. คือ.. ความจริงหม่อมฉันก็เป็นห่วงบ้านเมือง แล้วก็..” หญิงสาวตอบตะกุกตะกักเกรงว่าตนเองจะดูมีพิรุธ
“แล้วก็อะไร”
“แล้วก็เป็นห่วงฝ่าบาทด้วย” คนตอบกลั้นใจพูดประโยคหลังเบาๆ หวังว่าแผนนี้คงจะทำให้ฮ่องเต้ไว้ใจนางได้ และแล้วก็ได้ผลจริงๆ คังซื่อได้ยินประโยคนั้นก็ยิ้มจนแก้มบุ๋ม เขาไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจากหอคณิกาที่เคยเอาไม้ฟาดศีรษะเขา จะอ่อนโยนลงได้รวดเร็วถึงเพียงนี้
“ทีแรกนึกว่าเจ้าไม่ค่อยชอบหน้าเราเสียอีก” คนพูดตัดพ้อ
“ก็จริงเพคะ ตอนนั้นหม่อมฉันยังไม่รู้นิว่าฝ่าบาทเป็นคนอย่างไร”
“แล้วตอนนี้รู้แล้วเหรอ” ชายหนุ่มรุก
“เอ่อ.. ความจริงตอนนี้หม่อมฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว อยากจะกลับจวนแล้วหน่ะเพคะ” หญิงสาวไม่ตอบ นางเห็นท่าไม่ดี กลัวว่าฮ่องเต้จะคิดไปใหญ่ไปโตจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง ความจริงนางไม่เพียงรู้สึกอึดอัดที่จะอยู่ใกล้ๆ เขา แต่นางเริ่มไม่ชอบตัวเอง ที่เริ่มจะรู้สึกดีกับคนๆ นี้เลย
“เจ้าแน่ใจเหรอ ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า” คังซื่อเอามือมาอังที่หน้าผากของเส่เยี่ย หญิงสาวก็ส่ายหน้าว่าตนเองไม่เป็นอะไรแล้ว
“งั้นเดี๋ยวเราไปส่งนะ” เขายิ้ม
“เพคะ” นางตอบ...


แก้ไขล่าสุดโดย tomtam เมื่อ Sun Dec 14, 2008 5:17 pm, ทั้งหมด 2 ครั้ง
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://forums2.popcornfor2.com/index.php?showtopic=56077&st=
O-yohyo
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6683
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 4:59 pm

วี๊ดว๊าย . . คิดถึงจังเลย คิดถึงท่านลุงชี คิดถึงเส่เยี่ย คิดถึงฮ่องเต้คังซื่อ

คิดถึงแม่นางหลิน คิดถึงองครักษ์ คิดถึงคนในค่ายเหลียนอิ๋น ในที่สุดแต๋มก็พามาให้เจอ

ขอบคุณนะคะ งานยุ่งๆ ยังช่วยแต่งฟิคให้ได้อ่านชื่นใจ


ตอนนี้สงสารท่านลุงชี ที่กินไม่ได้นอนไม่หลับ แต่ก็ขำจิวแปะทงจริงๆ

ภายในวังก็เริ่มเข้มข้น หมั่นไส้อ๋าวป้ายยังไง ก็ยังหมั่นไส้อย่างนั้น เชอะ

ดีใจที่หลินกุเหนียงเข้าวังมากับเส่เยี่ยค่ะ ช่วยเพิ่มสีสันให้ละครได้เยอะเลย

เอาใจช่วงคังซื่อให้กำราบอ๋าวป้ายให้ได้นะ ไม่งั้นท่านลุงชีกับคนในค่ายคงแย่แน่ๆ เลย



แปะรูปค่ะ วิ่งไปหารูปตอนแรกจะใช้รูปแม่นางเมิ่งเหยา แต่นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้อยู่ในวัง

น่าจะแต่งตัวแบบชาวแมนจู ก็เลยไปหาภาพเซ็ตนี้มาแทน





เส่เยี่ยร้อนใจเป็นห่วงท่านลุงชี สอบถามเหตุการณ์จากองครักษ์หลินใหญ่เลย









เส่เยี่ยเริ่มอึกอักเมื่อถูกองครักษ์หลินซักไซ้มากๆ เข้า ก็ไม่อยากให้รู้นี่ว่าเป็นห่วงท่านลุงชี







ณ ห้องทำงานของฮ่องเต้คังซื่อ เส่เยี่ยเริ่มทำตัวไม่ถูก เมื่อองครักษ์หลินทำตัวเป็นแม่สื่อ





เส่เยี่ยเริ่มเริ่มไม่ชอบตัวเอง ที่เริ่มจะรู้สึกดีกับคังซื่อ


_________________



Charmaine Sheh / เสอซือมั่น - อาเส่ / 佘詩曼
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
tabtim
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
avatar

จำนวนข้อความ : 868
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 5:35 pm

วู้ๆๆๆ ในที่สุดท่านลุงชี เส่เยี่ย แล้วก็ฮ่องเต้คังซื่อก็ได้มาพบปะแฟนๆแล้ว คิดถึงจังเลย

ตอนใหม่สงสารท่านลุงจังเลย ดีนะที่มีอาจารย์ปู่เล่นมุขให้หายเครียด แต่ก็ยังสงสารอยู่คะ

จะมีใครไปกระซิบบอกท่านลุงไหมว่าเส่เยี่ยอยู่กะฮ่องเต้ ท่านลุงรีบมาหาเส่เยี่ยนะค่ะ

ส่วนฮ่องเต้หนุ่มของเราก็น่าสงสาร เป็ฮ่องเต้แต่ก็เหมือนขาดอำนาจ เพราะมีอ๋าวป้ายค้ำยันอยู่

ขอเอาใจช่วยฮ่องเต้แก้มบุ๋มให้เอาชนะอ๋าวป้ายให้ได้นะค่ะ แล้วก็ห้ามมาแย่งเส่เยี่ยของท่านลุงด้วย

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 8:22 pm

เย้ ดีใจอาทิตย์นี้นอกจากฟิคของผู้กินกับทับทิมที่รอคอยแล้ว ยังมีเซอร์ไพรส์ฟิคกระบี่สะท้านฟ้าแถมให้อ่านอีกเรื่อง ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้อ่านวันนี้นะคะเนี่ย ผู้กินกับแต๋มใจดีมากๆเลยค่ะ cheers

รู้สึกหมั่นไส้คังซื่อตะหงิดๆค่ะ ไม่รุว่าระหว่างเส่เยี่ยกับปิงเยี่ย จะลังเลเรียกใคร หลินกุว่าคังซื่อคงไม่ได้รักเส่เยี่ยที่เป็นเสี่ยเยี่ย แต่รักเพราะหน้าตาของเส่เยี่ยเหมือนปิงเยี่ยต่างหาก ดังประโยคที่ว่าถ้าสองคนปรากฏตัวพร้อมกันก็ไม่รุจะเลือกใครดี เพราะงั้นคังซื่อจงคืนเส่เยี่ยให้ทั่นเส้าเฟย ณ ปะเดี๋ยวนี้นะคะ ฮึ่มๆ ดูจิ ทั่นเส้าเฟย ข้าวปลาไม่ยอมกิน เอาแต่ใจลอยหาเส่เยี่ย ป่านนี้แก้มป่องหายไปเท่าไหร่แล้ว หวังลึกๆว่าจิวแป๊ะทงจะแก้ตัวช่วยให้สองคนได้พบกันเร็วๆนะคะ Embarassed

แล้วก็ขำแม่นางหลินกุเหนียงอ่ะ ไม่รุทำไม กำลังเครียดๆ พอนางโผล่มาก็ทำเอาขำเลยค่ะ 555 แล้วพอนางเห็นพี่จั๋วทีไร รู้สึกน้ำหมากนางจะหกทู๊กทีเลยง่ะ Laughing ส่วนเส่เยี่ย เพราะความไม่ตั้งใจ ทำให้คำพูดของนางเกิดเป็นความหวังให้กับคังซื่อ โธ่ แบบนี้คังซื่อก็ตกหลุมรักลึกลงไปอีก รู้สึกสงสารคังซื่อตามมาอีกแล้วค่ะ

ตอนนี้ก็ยังได้ลุ้นกันต่อไปว่าเส่เยี่ยจะได้พบกับ หนญ.อีกเมื่อไหร่ รอ ร้อ รอ เป็นกำลังใจให้แต๋มนะคะ

ภาพเส่เยียตอนอยู่ในวัง ทำให้จิ้นออกอีกมากเลยค่ะ o-yo ขอบคุณที่หาภาพมาแปะให้ดูค่ะ

เห็นด้วยกับทับทิมค่ะ ฮ่องเต้คังซื่ออะไรๆก็น่ารัก แต่จะไม่น่ารักอยู่อย่างเดียวคือ ห้ามแย่งเส่เยี่ยจากทั่นเส้าเฟยเด้อ ไม่ยอมๆๆ

ลายเซ็นแต๋มเข้ากับฟิคมากเลยค่ะ ชอบๆๆๆ lol!

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
tabtim
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
avatar

จำนวนข้อความ : 868
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 10:08 pm

มีคนสงสารท่านลุงชี 3 คนแล้วนะค่ะ แบบนี้แต๋มคงไม่ใจร้ายให้ฮ่องเต้สุดหล่อ

มาแย่งเส่เยี่ยไปจากท่านลุงได้นะคะ ดูสิเนี่ยไม่รู้ว่าป่านนี้แก้มจุยุบไปแค่ไหนก็ไม่รู้

เป็นห่วงเส่เยี่ยจนกินไม่ได้ขนาดนี้ แต่เอๆ...เหมือนตาของเส่เยี่ยเริ่มจะหายแล้วใช่เปล่าคะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
Cipher
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 3 กระบี่ไร้เงา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 3 กระบี่ไร้เงา
avatar

จำนวนข้อความ : 1273
Registration date : 11/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 10:19 pm

มลกำลังคิดว่า พอตาของแม่นางเส่เยี่ยหายแล้ว แม่นางจะเปลียนใจมาชอบคังซื่อหรือเปล่าน๊า

เพราะความใกล้ชิดกันก้อสำคัญน๊า ไม่รู้ว่าเมื่อไรเส่เยี่ยถึงจะได้ออกไปจากวังไปพบท่านลุงชี
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
tomtam
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
avatar

จำนวนข้อความ : 167
: 36
Registration date : 14/12/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Sun Dec 14, 2008 11:20 pm

โหยจะมาว่าคังซื่อแย่งเส่เยี่ยไปก็ไม่ถูกน้า เพราะฮ่องเต้ไม่รู้นี่หน่าว่าแม่นางเส่เยี่ยมีกิ๊กอยู่แล้ว Laughing เรื่องตาของเส่เยี่ยก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ อันนี้คงต้องไปถามท่านยายกันเอาเอง ฮ่าๆ

คนแต่งมึนตึบเลย กว่าจะบิ๊วตอนนี้ได้ใช้เวลาเป็นสัปดาห์ รู้สึกว่าตัวเองไม่ถนัดเขียนบทรักๆ เลย ความจริงไม่เคยคิดว่าจะเขียนฟิคกำลังภายในเลยนะคะ อยากเขียนเป็นแนวสากลเหมือนสองพยัคฆ์เซี่ยงไห้มากกว่า ถ้าหากว่าเรื่องนี้จบแล้ว อยากจะเขียนตอนพิเศษซึ่งเป็นพล๊อตอันแรกที่คิดไว้สำหรับ hero and king ให้ทุกคนได้อ่านกัน ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสหรือเปล่านะ

อีกอย่างต้องขอบคุณหลินกุมากนะคะ ที่ช่วยย้ายบ้านให้ เข้ามาอีกทีมึนไปหมดเลยว่ามีฟิคอะไรบ้าง
We love Kangxue lol! <== ขัดแย้งกับลายเซ็นต์ไหมเนี้ย
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://forums2.popcornfor2.com/index.php?showtopic=56077&st=
O-yohyo
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6683
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Dec 15, 2008 6:39 am

โห . . อ่านมุขตากะยายของแต๋ม ทำเอาอึ้งไป 5 วินาที Laughing


จริงๆ ไม่ต้องถึงขั้นสวีทหยาดเยิ้มหรอกค่ะ แค่นี้ก็หวานแล้วล่ะ

ตอนนี้กำลังนึกว่าหากเส่เยี่ยมองเห็นแล้ว คนที่นางเห็นคนแรกจะเป็นใคร

ถึงเห็นใครก่อน มาเจออีกคน นางก็คงงงพอๆ กัน เพราะหน้าตาเหมือนกันใช่ป่ะ



สำหรับคนที่กลัวว่าเส่เยี่ยจะรักองค์คังซื่อมากกว่าท่านลุงชี

อันนี้ยังรู้สึกว่าท่านลุงชีมีภาษีเหนือกว่านะคะ ก็เส่เยี่ยโตมากับพ่อที่เป็นจอมยุทธ์

แน่นอนก็ต้องย่อมประทับใจ ผู้หญิงเราเวลาหาแฟน ก็มักเลือกที่ดีเหมือนพ่อของเรา

คิดดูระหว่างคังซื่อกับท่านลุงชี ใครได้เปรียบกว่ากันล่ะ

_________________



Charmaine Sheh / เสอซือมั่น - อาเส่ / 佘詩曼
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Dec 15, 2008 8:20 am

เอิ่ม มุขตากะยายของแต๋ม ตะแรกก็ไม่เก๊ดค่ะ ก็ว่าใครอ่ะเป็นยาย จะได้ไปถาม พออ่านเม้นต์ของ o-yo แล้วคิดตามถึงได้เก๊ด แหะๆ Laughing

เรื่องตาของเสี่ยเยี่ย ถ้าหายแล้วเห็นคังซื่อเป็นคนแรก ก็คิดว่านางคงไม่หวั่นไหวนะคะ เพราะใจของผู้หญิงจะมั่นคงกับรักแรกมากๆ โดยเฉพาะผู้ชายที่เฟอเฟคลักษณะเหมือนพ่อของเส่เยี่ย (อย่างที่ o-yo ว่าเลย) คือ เสี่ยเยี่ยย่อมประทับใจลุงชีมากกว่าแน่ค่ะ ต่อให้สิบคังซื่อมาเอาใจ คิดว่าคงไม่ทำให้เสี่ยเยี่ยหวั่นไหวได้แน่ๆ Cool
จริงดิ แล้วเสี่ยเยี่ยก็ไม่เคยเห็นหน้าของลุงชีมาก่อน ถ้าดวงตามองเห็นหน้าคังซื่อก็ไม่เห็นต้องประทับใจเลยนินาเนอะ (เชียร์ลุงชีสุดฤทธิ์ อิอิ)

ดีใจที่แต๋มจะเขียนตอนพิเศษให้อีกค่ะ ว้าวๆ แต๋มบอกว่าตั้งใจเขียนแนวสากล เอาไว้เรื่องนี้จบก็เขียนได้นี่คะ ทุกคนรออ่านเสมอ นอกจากผู้เขียนจะไม่มีเวลา ไม่มีอารมณ์เขียนเท่านั้นเอง แต่อยากอ่านแนวสากลมากเหมือนกันค่ะ

We love Kangxue คืออะไรอ่ะ ข้าเจ้าไม่เก๊ดอีกแล้ววววว
Rolling Eyes

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
O-yohyo
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6683
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Dec 15, 2008 6:59 pm

We love Kangxue ก็คือ เรารักคังซื่อ


คิดว่าแบบนี้นะหลินกุ แล้วลายเซ็นแต๋มก็เป็นหัวหน้าใหญ่ไง

แต๋มถึงบอกว่าขัดแย้งกับลายเซ็น


o-yo ก็อยากให้เส่เยี่ยรักท่านลุงชีที่ความเป็นท่านลุงชีมากกว่าหน้าตาค่ะ

ถึงจะหวั่นไหวกับหน้าตาหล่อๆ (แน่นอนไม่หวั่นไหวก็ใจแข็งเกินไปแระ tongue )

แต่ว่าอยากให้เส่เยี่ยรักท่านลุงชีไม่ว่าท่านลุงจะเป็นยังไงก็ตาม แค่นี้ก็สวีทแล้วล่ะ

_________________



Charmaine Sheh / เสอซือมั่น - อาเส่ / 佘詩曼
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
andaman
ศิษย์ชาเรี่ยน สายลมปราณ
ศิษย์ชาเรี่ยน สายลมปราณ


จำนวนข้อความ : 552
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Dec 15, 2008 9:12 pm

แวะมาเป็นคนสุดท้ายเลย เพิ่งจะว่าง มานั่งอ่าน

ยังไงก็ขอเป็นกองเชียร์เส้าเฟยเหมือนเดิมจ้า ฮ่องเต้อ่ะ มีสนมมากมาย ไม่เคยขาดแคลนอยู่แล้ว ขืนเส่เยี่ยเปลี่ยนใจไปรักฮ่องเต้ ระวังจะชีช้ำเด้อออ อย่าไว้ใจหน้าใสๆหล่อๆของคังซื่อล่ะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
tabtim
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
avatar

จำนวนข้อความ : 868
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Dec 15, 2008 9:17 pm

ตอนแรกก็อึ้งกะมุขไปถามยายของแต๋มอยู่ห้าวินาทีเหมือนกันคะ โหย..มาได้ไงเนี่ย

อ้าว ไปๆมามา ทุกคนพากันสงสารท่านลุงกันหมดเลย ไม่มีใครยอมให้ฮ่องเต้คังซื่อ

แย่งเส่เยี่ยไป งั้นคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์แล้วนะค่ะ เส่เยี่ยเป็นของท่านลังชีเท่านั้นคะ

ทับทิมคิดว่าถึงเส่เยี่ยจะเห็นหน้าคังซื่อแต่ก็คงไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ เพราะความรักและผูกพัน

ที่มีต่อท่านลุงชีมันต้องมากกว่าอยู่แล้ว คงไม่มีอะไรมาเปลี่ยนใจเส่เยี่ยได้แน่ๆคะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
tomtam
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
ศิษย์ชาเรี่ยนขั้น 2
avatar

จำนวนข้อความ : 167
: 36
Registration date : 14/12/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Tue Dec 30, 2008 8:39 pm

มีเรื่องมาปรึกษาค่ะ คือ ตั้งใจไว้นานแล้วว่าอยากจะมีบล๊อกกะเขาบ้าง แต่ก็ไม่ว่างสักที พอจะทำเข้าจริงๆ ก็ไม่รู้จะเขียนอะไร เลยว่าจะเอานิยายกระบี่สะท้านฟ้าย้ายไปแปะที่บล๊อก เผื่อจะได้แปะเพลง ใส่แบล๊กกราวน์สวยๆ เหมือนคนอื่นเขาบ้างอ่ะค่ะ แล้วฟอรั่มนี้ก็มีข้อเสียตรงที่แปะตัวอักษรได้น้อยด้วย (ต้องหั่นหลายรอบเหลือเกิน) เพื่อนๆ คิดว่าไงดีคะ ถ้าไม่เห็นด้วยก็จะอยู่ที่นี่เหมือนเดิมนะ

ปล. เห็นเตรียมของขวัญปีใหม่กัน แต๋มหยุดหลายวันก็เลยมีของขวัญให้เหมือนกันนะ แต่ว่ามันไม่ได้พิเศษอะไรเหมือนของคนอื่น คงไม่ว่ากัน Laughing
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://forums2.popcornfor2.com/index.php?showtopic=56077&st=
tabtim
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 2 กระบี่มังกรหยก
avatar

จำนวนข้อความ : 868
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Tue Dec 30, 2008 9:10 pm

ถ้าแต๋มสะดวกกับการไปแปะที่บล็อกก็ยกมือสนับสนุนค่ะ แต่บล็อกก็ใส่ข้อความยาวๆมากไม่ได้นะค่ะ ต้องมีตัดบ้างเหมือนกัน แต่ก็ดีกว่าที่นี่เยอะค่ะ ยังไงก็ใส่ข้อความได้มากกว่า ส่วนลูกเล่นที่นี่ก็ใส่ได้แต่มีข้อเสียตรง ถ้าใส่มากเกินมันก็จะหนัก ซึ่งตรงนี้บล็อกก็ดีกว่าตรงที่รับข้อมูลในส่วนของลูกเล่นได้ดีกว่าด้วยค่ะ แต่การที่เอาฟิคไปแปะมีทั้งข้อดี ข้อเสีย ข้อดีก็คือ ทำให้ฟิคเป็นที่รู้จักกว้างขวาง เผลอๆอาจมีแมวมองจาก สนพ.มาติดต่อค่ะ ข้อเสียก็คือความที่มันเป็นสาธารณะก็เลยอาจถูกขโมยบทความได้ ซึ่งมีตัวอย่างให้เห็นมาแล้ว ถึงแม้เราจะขึ้นข้อความไว้ว่า บทความนี้สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พ.ร.บ......แต่ก็ยังมีพวกหน้าหนา ทำงานบนหลังคนอื่น ลักเอาไปจนได้ ไม่ต้องมองไกลดูอย่างแมร์เป็นต้น ลงที่เด็กดีมีการใส่โค้ดป้องกันการก๊อป แต่คนมันจะเอามันก็ยังหน้าหนาเอาไปจนได้ค่ะ ตรงนี้จึงต้องระวังไว้ด้วย ทับทิมอาจเล่าเสียจนน่ากลัว แต่เจอมากับคนใกล้ตัวค่ะ เลยอยากจะเตือนและแนะนำไว้ค่ะ อ๋อ..สำหรับที่บล็อกก็มีตัวอย่างนะค่ะ ขโมยบทความเอาไปตีพิมพ์เป็นหนังสือวางขายด้วยคะ แต่มันไม่บอก สนพ. ลยเอาเรื่องใครไม่ได้คะ

ป.ล. ยังไงรอความเห็นจากเพื่อนๆคนอื่นอีกทีนะค่ะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
Cipher
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 3 กระบี่ไร้เงา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 3 กระบี่ไร้เงา
avatar

จำนวนข้อความ : 1273
Registration date : 11/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Tue Dec 30, 2008 9:50 pm

ไม่เคยมีบล๊อคเลยไม่รู้ว่ามีข้อดีข้อเสียยังไงค่ะ

แต่ถ้าพี่แต๋มมีบล๊อคเป็นของตัวเองมลก้อว่าดีอย่างตรงที่อยากจะตรงแต่ง ใส่แบล๊คกาวน์ ใส่เพลง หรือจัดหมวดหมู่ต่างๆ

มันสามารถทำได้อย่างที่ใจเราต้องการไงค่ะ

ส่วนเรื่องตามไปอ่านที่โน่นก้อไม่เป็นปัญหาอยู่แล้วล่ะค่ะ เพราะพี่มามิ กับพี่งี้ก้อ หรืออาแมร์ ก้อแปะในบล๊อคของตัวเองค่ะ
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
 
The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 11 จาก 14ไปที่หน้า : Previous  1 ... 7 ... 10, 11, 12, 13, 14  Next

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Welcome To Charlianz world :: Fiction & Recreation :: Fiction & Recreation-
ไปที่: