Welcome to Charlian Thai fans
 
บ้านสมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ไปที่หน้า : Previous  1 ... 5, 6, 7 ... 10 ... 14  Next
ผู้ตั้งข้อความ
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 4:20 pm

Andaman พิมพ์ว่า:
O-yo ลองอ่านคุณสมบัติพี่ลูลู่ก่อนซิคะ แล้วจะรู้ว่าทำไม อ้อมหมิงเจิ้น อยากจะเข้าหอให้เร็วที่สุดน่ะ

Andaman พิมพ์ว่า:
-บุคคลผู้บางครั้งเขามีสติปัญญาเป็นเลิศ ไม่ว่าแผนอุบายใดไม่สามารถใช้กับเขาได้ แต่บางคราเขาก็ใสซื่อบริสุทธิ์ แม้หลงกลแล้ว ยังถูกหลอกลวงเป็นรอบที่สอง

-บุคคลผู้บางครั้งมีจิตใจละเอียดอ่อน อาศัยข้อปลีกย่อยเล็กน้อยคลี่คลายปริศนารายใหญ่ บางคราก็มีจิตใจดีงาม มักใช้ความรู้สึกของวิญญูชนคำนวณความคิดอ่านของคนต่ำช้า

-บุคคลผู้บางครั้งเขาเป็นลูกผู้ชายอันเข้มแข็ง ฝ่าเงาดาบประกายกระบี่อย่างอาจหาญ บางครากลับนุ่มนวลมากรัก ยอมโอนอ่อนผ่อนตามสตรี

-เขาชิงชังความชั่วร้ายราวกับเป็นความแค้นส่วนตัว พบเห็นเรื่องอยุติธรรมต้องสอดมือเข้าเกี่ยวข้อง กล้ากระทำในสิ่งที่เป็นความชอบธรรม สมกับเป็นผู้กล้าหาญอย่างแท้จริง

-เขากรุ้มกริ่มกรุยกราย หล่อเหลาสง่างาม เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน เจ้าคารมคมคาย สมกับเป็นยอดบุรุษที่สตรีต่างหลงใหล

-เขามีไหวพริบปราดเปรียว ยามคับขันไม่แตกตื่นลนลาน ล่วงรู้ถึงเล่ห์กลอุบาย คาดการณ์แม่นยำปานเทพคำนวณ กล่าวได้ว่าเป็นอัฉริยบุรุษในมวลมนุษย์

-เขามีจริยธรรมอันสูงส่ง กอปรด้วยดวงใจอันบริสุทธิ์ เปิดเผยไร้เล่ห์เหลี่ยม

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 4:20 pm

tomtam พิมพ์ว่า:
ถ้าว่ากันตามประวิติศาสตร์แล้ว ไม่น่าจะมีการแบ่งยุคเรื่องการไว้เปียนะคะโย่

ประการที่หนึ่ง กฎการไว้ผมครึ่งศีระษะแล้วถักเปียมีมาตั้งแต่สมัยต้นราชวงศ์ชิงแล้ว โดยผู้ที่ออกคำสั่งก็คือทอร์กูรซึ่งเป็นอาของซุ่นจื้อฮ่องเต้ (พ่อของคังซี) โดยกฎการโกนศีรษะนี้มีผลบังคับใช้หลังจากประกาศเพียง 2 สัปดาห์ ให้ชายจีนทุกคนทั้งฮั่นและแมนจูโกนผมครึ่งศีรษะและถักเปียไว้ที่ด้านหลัง หากไม่ปฏิบัติตามก็จะถูกประหารชีวิต จนมีคำกล่าวในสมัยนั้นว่า "จะเอาหัวหรือเอาผม"

ประการที่สอง หากมีการแบ่งช่วงจริง ทำไมถึงได้แบ่งเฉพาะแต่ในหนังฮ่องกง ทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวันหากทำหนังในสมัยราชวงศ์ชิงแล้ว จะโกนครึ่งศีรษะทุกเรื่อง เช่น เรื่ององค์หญิงกำมะลอทุกภาค จักรพรรดิคังซี (ทั้งเวอร์จีนและไต้หวัน) มีแต่เวอร์ชั่นของฮ่องกงเท่านั้นที่เห็นแค่ถักเปียยาวธรรมดา

ประการที่สาม ยกตัวอย่างง่ายๆ ในเรื่องฮ่องเต้บัลังก์เลือด (TVB) และเรื่อง GCCBS (ไต้หวัน) จางจื้อหลินเล่นเป็นคังซีที่ฮ่องกงใส่แค่วิกผมเปียธรรมดา แต่พอย้ายมาเล่นที่ไต้หวันกลับต้องโกนผมจริงๆ ทั้งๆ ที่ทั้งสองเรื่องต่างก็เกิดขึ้นในสมัยคังซีเหมือนกัน

ประการสุดท้าย เป็นไปได้หรือไม่ว่า เมื่อก่อน tvb ไม่มีนโยบายให้โกนผมครึ่งศีรษะ (น่าจะใช่เพราะหนังราชวงศ์ชิงสมัยก่อน "ทุกเรื่อง" ไม่มีเรื่องไหนโกนเลย) เพิ่งจะเห็นหนัง tvb ยุคหลังๆ นี้แหละที่มีโกนจริง แต่ก็ไม่ใช่ทุกเรื่องอยู่ดี ถ้าถามแต๋มทำไม คิดว่าเป็นเพราะนโยบายของแต่ละกองถ่ายย่อมไม่เหมือนกัน หนังที่ลงทุนสูงย่อมทำได้ "สมจริง" มากกว่า อีกอย่างก็ขึ้นอยู่กับความสมัครใจของนักแสดงด้วยว่าจะยอมหรือไม่ และเพราะเหตุนี้จึงทำให้บางเรื่องโกนจริง บางเรื่องไม่โกนค่ะ (แต่ตามประวิติศาสตร์โกนจริงทุกยุคแน่นอน)

ทั้งหมดเป็นข้อสันนิษฐานตามหลักฐานที่แต๋มเห็นนะคะ ไม่รู้ว่าโย่เห็นด้วยหรือเปล่า

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Fri Oct 24, 2008 4:21 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
จางอ้อม ... สรรพคุณของคุณชายลู่ตามที่กล่าวมา

อ่านแล้วก็ให้หลงใหล ชวนเคลิบเคลิ้มจริงๆ ค่ะ

แต่แล้วก็ต้องมาสะดุ้ง ด้วยเหตุการณ์แค้นฝังหุ่น

เมื่อครั้งที่คุณชายมาหักอกเมิ่งเหยา

เชอะ หล่อ เท่ห์ เพอ แสนดี แค่ไหนเค้าก็ไม่สน

แต๋มเยี่ย ... ตามประเด็นประหยัดที่ว่ามาก็พอเข้าทางค่ะ

พอดี o-yo มานึกได้อีกอย่าง ว่าทำไมนักแสดงทีวีบีไม่โกนผมจริง

ก็ทีวีบีเค้าถ่ายละครกันแบบโหดสุดๆ เรื่องชนเรื่อง

แล้วนักแสดงนอกจากละครย้อนยุค ก็ยังมีละครสากล

ทีนี้ถ้าโกนผมจริงมันก็ยาวไม่ทันจริงป่ะ เดือดร้อนต้องใส่วิก

เปลืองงบประมาณ ดูไม่สมจริง ไม่หล่อ ไม่เท่ห์อีกต่างหากค่ะ

JeAByee พิมพ์ว่า:
อืม ของ o-yo น่าจะเป้นไปได้มากที่สุด เพราะว่า เจี๊ยบมีหนังเรื่องอุ้ยเสี่ยวป้อด้วยนะ เวอร์ชั่นหลิวเต๋อหัวเป็นคังซีนั่นแหละ แต่คังซีใส่วิก แต่เหลียงเฉาเหว่ยที่เป็นอุ้ยเสียวป้อไม่ใส่ แต่โกนหัว ส่วนอื่นก็ใส่บ้าง โกนบ้างนะ เท่าที่จำได้ :q3:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:19 am

tomtam พิมพ์ว่า:
ความเดิมจากตอนที่แล้ว ชีเส้าเฟยยังคงเดินทางอยู่กับเส่เยี่ย ในขณะที่ลู่เสี่ยวฟงกับกงซุนเช่อนั้นถึงค่ายเหลียนอิ๋นแล้ว องค์หญิงปิงเยี่ยเดินทางไปแต่งงานที่เมืองฟุเจี้ยน ทิ้งให้ฮ่องเต้คังซื่อตกอยู่ภายใต้ความผิดหวังและอาลัยอาวรณ์ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่อ๋าวไป้เขียนหนังสือทูลเกล้าเรื่องค่ายเหลียนอิ๋นคิดก่อกบฎ ฮ่องเต้จึงรับสั่งให้อ๋าวไป้ดำเนินการเรื่องนี้ได้อย่างเต็มที่

ตอนที่ 8 อาจารย์ปู่

“เคร้ง” เสียงกระบี่กระทบลงกับพื้น
“ไม่ฝึกแล้ว ข้าไม่ฝึกแล้ว” เส่เยี่ยโยนกระบี่ในมือทิ้งอย่างถอดใจ เมื่อชีเส้าเฟยหันมาเห็นก็รีบวิ่งเข้าไปปลอบใจนาง
“ใจเย็นๆ สิ ฝึกวรยุทธจะรีบร้อนไม่ได้” ชายหนุ่มอธิบาย
“ท่านลุงอย่าหลอกข้าอีกเลย นี่ก็ฝึกมาสามวันแล้วยังไม่สำเร็จสักท่าเดียว” หญิงสาวพูดด้วยสีหน้าเศร้า สิ่งที่นางพูดล้วนแต่เป็นความจริง ทำให้ชีเส้าเฟยเองก็พูดอะไรไม่ออกเช่นกัน
“ตอนนี้ข้าไม่เหลือใครอีกแล้ว ซ้ำตาของข้าก็บอดสนิท” เส่เยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ข้าไม่อยากถ่วงเวลาท่านลุงอีกต่อไป ท่านลุงท่านก็กลับ...” ชีเส้าเฟยได้ยินเช่นนั้นก็รีบยกมือขึ้นมาปิดปากไม่ให้เส่เยี่ยพูดต่อ เขารู้ดีว่านางกำลังจะพูดอะไร นางอยากให้เขากลับไปที่ค่ายเหลียนอิ๋น นางไม่อยากเป็นตัวถ่วงของเขา ข้อนี้เขารู้ใจนางดี แต่เขาเองก็ไม่มีวันจะทิ้งนางไปเช่นกัน
“ข้าว่าเราพูดเรื่องนี้รู้เรื่องกันไปแล้วนะ วันนี้เจ้าไม่อยากฝึกก็ไม่เป็นไร งั้นพรุ่งนี้ค่อยฝึกต่อก็แล้วกัน” ชายหนุ่มกล่าวอย่างใจเย็น เขาก้มลงหยิบกระบี่ขึ้นมาพร้อมกับมองใบหน้าอันหมองเศร้าของหญิงสาว ตอนนี้เขาอยากจะเข้าไปปลอบนางเหลือเกิน แต่ชีเส้าเฟยเป็นคนที่พูดไม่เก่ง เอาใจสตรีไม่เป็น ในชีวิตเขาไม่เคยได้ใกล้ชิดสตรีนางไหนมาก่อน ทำให้เขาได้แต่ยืนมองหน้าหญิงสาวอยู่อย่างนั้น
“น้องสี่ หากเจ้าอยู่ด้วยก็คงจะดี” ชายหนุ่มเผลอพูดกับตัวเองออกมาเบาๆ
“ท่านว่าอะไรนะคะท่านลุง” เส่เยี่ยถาม
“คือข้า...” ชีเส้าเฟยอ้ำอึ้งไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่านางจะได้ยินคำพูดที่เขาพูดกับตัวเอง แต่หลังจากเส่เยี่ยตาบอด ประสาทการได้ยินของนางก็ดีขึ้นมาก แม้แต่เสียงฝีเท้าในระยะไกลนางก็สามารถได้ยินได้
“ท่านมีอะไรปิดบังข้างั้นหรือ” เส่เยี่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนผิดหวัง ทำให้ชีเส้าเฟยต้องรีบอธิบาย
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะเส่เยี่ย คือข้า...” จอมยุทธอันดับหนึ่งของแผ่นดินยามอยู่ต่อหน้าหญิงสาวก็อ้ำอึ้งเป็นเหมือนกัน
“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังเสียใจมาก ข้าอยากจะ ...” เส่เยี่ยลุ้นรอฟังคำตอบ
“ข้าอยากจะปลอบเจ้า แต่ว่าข้า...ไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรดี” ชีเส้าเฟยพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา นึกไม่ถึงเลยว่าประโยคง่ายๆ แค่นี้จะทำให้เขาถึงกับตะกุกตะกักที่จะพูดต่อหน้านาง เส่เยี่ยได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มด้วยความปลาบปลื้มใจ นางดีใจเหลือเกินที่รู้ว่าเขาดีต่อนางถึงเพียงนี้ หญิงสาวค่อยๆ เดินเข้าไปหาชีเส้าเฟย แต่เนื่องจากนางมองไม่เห็นจึงสะดุดก้อนหินล้มลง ชีเส้าเฟยใช้วิชาตัวเบาหันมาคว้าตัวนางไว้ได้ทัน ทำให้หญิงสาวตกอยู่ภายใต้อ้อมแขนของชายหนุ่มอีกครั้ง ทั้งสองแน่นิ่งไปพักใหญ่ ต่างคนต่างทำอะไรไม่ถูก พวกเขาได้ยินแต่เสียงหัวใจของตนเองที่เต้นดังขึ้นเรื่อยๆ และจังหวะที่เส่เยี่ยกำลังจะลุกขึ้นเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ชีเส้าเฟยก้มลงไปพอดี ทำให้ริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกันเบาๆ จากนั้นทุกอย่างก็หยุดนิ่ง ทั้งชีเส้าเฟยและเส่เยี่ยต่างยืนนิ่งสนิทอยู่ในท่านั้นไม่สามารถขยับเขยื้อนได้
“ฮ่าๆๆ” ทันใดนั้นก็ปรากฏเสียงชายชราคนหนึ่งหัวเราะขึ้น ชีเส้าเฟยพยายามขยับตัวแต่ก็ไม่สามารถทำได้แล้ว
“เจ้ามองหาอะไรหะ ชีเส้าเฟย ฮ่าๆๆ” เสียงชายชราผู้นั้นยังคงหัวเราะต่อไป ในที่สุดเขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าชีเส้าเฟยและเส่เยี่ยที่ยืนไม่ขยับอยู่ด้วยกัน
“อาจารย์ปู่!!!” ชีเส้าเฟยเหลือบตาไปเห็นชายชราผมเผ้ายุ่งเหยิงก็ทักขึ้นด้วยความตกใจ ตอนนี้เขากับเส่เยี่ถูกชายชราคนนี้สกัดจุดไว้ทำให้ขยับตัวไม่ได้
“ปู่ป๊ะเจ้านะสิ แหมเรียกซะแก่เชียว เดี๋ยวก็ปล่อยให้อยู่ท่านี้ทั้งวันหรอก” ชายชราเอามือเท้าเอวแล้วยื่นหน้าทะเล้นเข้ามาใกล้ๆ ชีเส้าเฟยกับเส่เยี่ย แล้วก็หัวเราะชอบใจที่สามารถแกล้งพวกเขาได้
“อาจารย์ปู่ อย่าเล่นเลย ท่านคลายจุดให้พวกเราทีเถอะ” ชีเส้าเฟยพูดเสียงดังในลำคอ เขาไม่กล้าขยับปากแรงเพราะเกรงว่าจะไปสัมผัสกับริมฝีปากของหญิงสาวเข้า
“อะไรกันศิษย์หลานสุดเลิฟ ข้าจะช่วยให้เจ้าสมหวังกับนางในดวงใจไง ยังไม่ขอบคุณอาจารย์อีก อิๆๆ” ชายชราเข้าไปกระซิบใกล้ๆ ชีเส้าเฟย แล้วก็ทำหน้าตาทะลึ่งทะเล้นใส่เขาประมาณว่ารู้ทัน ทำให้ใบหน้าชีเส้าเฟยเปลี่ยนเป็นสีชมพูทันที
“อาจารย์ปู่ท่านเข้าใจผิดแล้ว คลายจุดให้ข้าเถอะ” ชีเส้าเฟยเริ่มเครียดกลัวว่าชายชราขี้เล่นคนนี้จะไม่ยอมคลายจุดให้เขาจริงๆ
“อาจารย์ของท่านลุงงั้นเหรอคะ” หลังจากเงียบฟังเหตุการณ์มานาน เส่เยี่ยก็ตัดสินใจถามชีเส้าเฟย นางเองก็ไม่กล้าขยับปากแรงเช่นกันเพราะกลัวจะไปสัมผัสกับริมฝีปากของชายหนุ่มเข้า
“หา!!! ทำไมนังหนูนี่เรียกเจ้าว่าลุงงั้นหล่ะ ยังนี้ถ้าพวกเจ้าแต่งงานกันข้าไม่กลายเป็นอาจารย์ทวดของนางงั้นเหรอ ไม่ได้ๆ ข้าว่าเจ้าหาคนใหม่เถอะเส้าเฟย” ชายชราโวยวายแล้วก็ทำท่าคิดหนักเดินไปเดินมารอบๆ ทันใดนั้นชีเส้าเฟยก็คลายจุดเองได้สำเร็จ เขารีบผละตัวออกจากเส่เยี่ยแล้วคลายจุดให้นาง
“โห... ไม่เจอกันแป๊บเดียว เดี๋ยวนี้วรยุทธเจ้าก้าวหน้าถึงเพียงนี้เลยเชียวเหรอชีเส้าเฟย” ชายชราเอามือเท้าเอวแล้วทำตาถลนด้วยความแปลกใจ
“อาจารย์ปู่ทำไมเล่นอะไรแบบนี้!!!” พอคลายจุดได้ชีเส้าเฟยก็เดินเข้ามาหาชายชราอย่างเอาเรื่อง
“อ้าวก็ข้าเห็นเจ้ายืนจ้องนางตาหวานซึ้งขนาดนั้นจนนางจะพรุนไปหมดแล้ว ข้าก็เลยจะช่วยลดขั้นตอนให้ แค่นี้ทำไมต้องดุด้วยเล่า” ชายชราพูดประโยคสุดท้ายเสียงอ่อยๆ พอพูดจบก็ทำท่างอนแล้วหันหลังใส่ชีเส้าเฟยเหมือนกับเด็กๆ
“อาจารย์ปู่ท่านเข้าใจผิดแล้ว นางเป็นลูกสาวของสหายข้าเอง เมื่อครู่นี้นางหกล้มข้าจึงเข้าไปช่วย มันไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านคิดจริงๆ” ชีเส้าเฟยรีบอธิบาย
“เอาหล่ะๆ เชื่อแล้วๆ” ชายชราทำท่ายอมรับแบบเสียไม่ได้
“เส่เยี่ยเจ้าไม่เป็นอะไรนะ” ชีเส้าเฟยเดินเข้ามาถามเส่เยี่ยที่ยืนเงียบอยู่ หญิงสาวก็พยักหน้ารับ
“ข้าจะแนะนำให้รู้จักนะ นี่นักพรตจิวแปะทงอาจารย์ปู่ของข้าเอง” ชีเส้าเฟยพาเส่เยี่ยมาแนะนำให้รู้จักกับอาจารย์ของเขา เส่เยี่ยก็ก้มลงคาราวะจิวแปะทง จิวแปะทงสังเกตเห็นว่าเส่เยี่ยไม่ได้มองมาทางเขา จึงเดินเข้าไปดูหน้านางใกล้ๆ แล้วก็โบกมือขึ้นลง
“หือ นี่เจ้ามองไม่เห็นงั้นเหรอ”

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:21 am

tomtam พิมพ์ว่า:
“นางประสบอุบัติเหตุนิดหน่อยหน่ะครับ” ชีเส้าเฟยรีบพูดแทนเส่เยี่ย เขาไม่อยากให้จิวแปะทงซักไซ้อะไรนางมาก เกรงว่าจะยิ่งทำให้นางสะเทือนใจ
“แล้วทำไมพวกเจ้ามาอยู่ที่นี่หล่ะ” จิวแปะทงซักต่อ
“เรื่องมันยาวหน่ะครับ ว่าแต่ อาจารย์ปู่ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้”
“เหอๆๆๆ เรื่องของข้าหน่ะคงจะยาวกว่าเรื่องของเจ้าอย่างแน่นอน เอาเป็นว่าก่อนหน้านี้ข้าเล่นไล่จับกับพวกเราทหารต้าซ่ง ข้าหนีพวกมันเข้ามาแอบในป่า แล้วก็มาเจอพวกเจ้ายืนจู๋จี๋กันอยู่นี่แหละ”
“อาจารย์ปู่...” ชีเส้าเฟยทำเสียงดุใส่จิวแปะทง เขาหันไปทางเส่เยี่ยก็เห็นนางเอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมพูดอะไร
“เอาเถอะๆ ไม่แซวก็ได้ หนุ่มสาวสมัยนี้ปากแข็งชะมัดทำตัวเป็นดาราไปได้” จิวแปะทงบ่นงึมงำกับตัวเอง
“แล้วนี่พวกเจ้ากำลังจะไปไหนกัน”
“ข้ากำลังจะเดินทางกลับค่ายเหลียนอิ๋นครับ ก่อนหน้านี้ข้าก็ไปเยี่ยมอาจารย์ที่เมืองหลวงมา มิน่าไม่เจอท่าน ที่แท้อาจารย์ปู่ก็หนีมาเล่นอยู่แถวนี้นี่เอง”
“โธ่ก็ในสำนักมันน่าเบื่อนี่หน่า วันๆ เอาแต่สวดมนตร์ โดยเฉพาะเจ้าคูชูกี่อาจารย์ของเจ้าน่าเบื่อสุดๆ ชอบเทศน์ใส่ข้าประจำ ไม่รู้ว่ามันเป็นอาจารย์ข้า หรือข้าเป็นอาจารย์มันกันแน่” จิวแปะทงทำหน้าตาเซ็งๆ เมื่อพูดถึงช่วงจิงก่า ชีเส้าเฟยเองก็เข้าใจดีว่าคนรักสนุกอย่างจิวแปะทงนั้นเกลียดการเข้าสำนักมากขนาดไหน
“จริงด้วยสิ เมื่อครู่นี้ท่านว่ามีทหารต้าซ่งอยู่แถวนี้งั้นหรือครับ” ชีเส้าเฟยถามขึ้น
“ใช่ๆ พวกมันมากันตั้งหลายคน เมื่อคืนนี้ข้าปลอมเป็นผีไปหลอกพวกมัน ฮ่าๆๆ พวกมันกลัวกันใหญ่เลย เมื่อเช้าเอาอาหารมาบวงสรวงเซ็นไหว้ข้าเต็มโต๊ะไปหมด พอข้าเข้าไปนั่งกิน พวกมันก็จะจับข้า ข้าก็เลยหนีเข้ามาที่นี่ แต่พวกทหารต้าซ่งนี่ไม่เอาไหนเลย พวกมีเป็นพันยังจับข้าคนเดียวไม่ได้เลย” จิวแปะทงเล่าเหตุการณ์อย่างสนุกสนาน ทำให้เส่เยี่ยที่ยืนฟังอยู่ถึงกับอมยิ้มเลยทีเดียว
“ทหารต้าซ่งเป็นพันงั้นหรือ พวกมันมาทำอะไรที่ชายแดน” ชีเส้าเฟยเอ่ยกับตัวเองเบาๆ
“มีอะไรผิดสังเกตงั้นหรือคะท่านลุง” เส่เยี่ยเห็นเขาเงียบไปจึงถามขึ้น
“อืม ปกติหากไม่ใช่มีศึกสงคราม ทางเมืองหลวงไม่เคยส่งคนมาเยอะขนาดนี้ ข้าเกรงว่าที่ค่ายอาจจะเกิดเรื่อง” ชายหนุ่มทำหน้าครุ่นคิด เขาเริ่มกลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับค่ายเหลียนอิ๋น
“งั้นก็โชคดีสิที่เจ้าไม่ได้อยู่ที่นั่น เอางี้ชีเส้าเฟย คืนนี้เจ้าไปเล่นกับข้านะ แกล้งทหารพวกนั้นให้มันผมร่วงหมดหัวไปเลย ฮ่าๆๆ”
“อาจารย์ปู่... นี่ไม่ใช่เวลาเล่นนะ ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องหาทางส่งข่าวให้พี่น้องรู้เสียก่อน” เมื่อถูกดุจิวแปะทงก็ทำหน้าหงอย ส่วนชีเส้าเฟยใช้ความคิดอย่างหนักแล้วก็หันมามองหน้าจิวแปะทงอย่างมีความนัยน์
“เฮ๊ยๆๆ เจ้ามองหน้าข้าทำไม ข้าไม่ไปให้หรอกนะ ข้าไม่ถูกกับเจ้าลู่เสียวๆๆ อะไรนั่น เจอหน้ามันทีไร ชอบแกล้งข้าอยู่เรื่อย แถมยัยหงเผาอะไรนั่นก็ดุชะมัด เห็นหน้านางทีไร ข้าขนลุกฟู่ๆ ทุกที” จิวแปะทงทำท่าอกสั่นขวัญแขวนเมื่อพูดถึงคนที่ค่ายเหลียนอิ๋น
“ข้าไม่ได้ให้ท่านไปส่งข่าวหรอกน่า แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไร” จิวแปะทงเอามือกอด-อกแล้วยื่นหน้าไปทางชีเส้าเฟยเพื่อเค้นเอาความจริงจากเขา เมื่อเห็นสายตาที่ชีเส้าเฟยมองมายังเส่เยี่ย จิวแปะทงก็โบกไม้โบกมือโวยวายลั่น
“เหอออออ เจ้าจะให้ข้าอยู่กับนังหนูเนี้ยเหรอ” ชายชราทำตาถลนแล้วเอามือชี้ไปทางเส่เยี่ย
“ไม่เอาน่า นางตาบอดแบบนี้ จะเล่นกับข้าได้ยังไง เจ้าล้อเล่นใช่ไหม” จิวแปะทงเข้าไปกระเง้ากระงอดใส่ชีเส้าเฟย ทางชีเส้าเฟยเองก็เอาแต่ยืนเงียบไม่พูดไม่จา
“ท่านลุงชี ข้าเข้าใจว่าท่านมีความจำเป็น ท่านรีบเดินทางไปบอกพี่น้องของท่านเถอะค่ะ หากช้ากว่านี้จะไม่ทันการนะคะ ไม่ต้องห่วงข้า ข้าดูแลตัวเองได้” เส่เยี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นชีเส้าเฟยมีท่าทีลังเล ก็พูดให้กำลังใจ เพื่อให้เขาตัดสินใจได้ง่ายขึ้น
“แต่ว่าเจ้า...” ชีเส้าเฟยหันมามองหน้าเส่เยี่ย
“ไม่ต้องต่งไม่ต้องแต่แล้ว ก็นางบอกว่าดูแลตัวเองได้ เจ้าก็รีบไปเถอะ ไปไป๊ ชิ่วๆ” จิวแปะทงยื่นหน้าเข้ามาแทรกระหว่างชีเส้าเฟยกับเส่เยี่ย แล้วก็ผลักๆ ให้ชีเส้าเฟยเดินออกไป
“ไม่ ข้าจะไม่ไปจนกว่าอาจารย์จะรับปากว่าจะดูแลนางแทนข้า” ชีเส้าเฟยหันกลับมายืนกรานเสียงแข็ง พร้อมกับส่งสายตาเชิงบังคับให้จิวแปะทงยอมรับปากเขาก่อน

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:22 am

tomtam พิมพ์ว่า:

“เฮ้อ เอาหล่ะๆ ข้ายอมเจ้าแล้ว” จิวแปะทงทำหน้ามุ่ยเหมือนกับเด็กถูกบังคับให้กินผักแต่ก็ยอมรับปากจนได้
“ขอบคุณครับอาจารย์ปู่” ฝ่ายชีเส้าเฟยพอได้รับคำตอบก็ยิ้มด้วยความดีใจ จริงอยู่จิวแปะทงอาจจะดูขี้เล่นไปสักหน่อย แต่ถ้าหากเขาได้รับปากอะไรใครแล้ว ก็จะรักษาสัจจะโดยไม่มีบิดพลิ้ว อีกทั้งวรยุทธของจิวแปะทงลึกล้ำพิสดาร เส่เยี่ยอยู่กับเขาชีเส้าเฟยก็วางใจหายห่วงไม่ต้องกลัวพวกคนชุดดำมารังแกนางอีก
“เส่เยี่ยไม่ใช่ว่าข้าจะทิ้งเจ้านะ ให้ข้าจัดการเรื่องที่ค่ายเรียบร้อยก่อนแล้วจะรีบกลับมารับเจ้านะ” ชีเส้าเฟยหันมาพูดกับหญิงสาว
“ค่ะท่านลุงข้าเข้าใจ” เส่เยี่ยยิ้มอ่อนๆ ให้กับเขา หากแต่ในใจของนางกลับรู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก
“แม่หนู... ไหงเจ้ารีบเข้าใจซะอย่างนั้นหล่ะ เกิดเขาจัดการไม่เรียบร้อยขึ้นมาเจ้าจะทำยังไง” จิวแปะทงยื่นหน้าทะเล้นของเขาเข้ามาแทรกอีก จนชีเส้าเฟยต้องหันไปดุใส่ จิวแปะทงก็เลยเดินหลบออกไปนั่งอยู่หลังพุ่มไม้ ปล่อยให้สองหนุ่มสาวร่ำลากัน
“เส่เยี่ยสัญญานะว่าเจ้าจะรอข้าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น” ชีเส้าเฟยกุมมือนุ่มของหญิงสาวไว้ เส่เยี่ยได้แต่พยักหน้ารับเบาๆ ตอนนี้จิตใจของนางสับสนไปหมด ทั้งเป็นห่วงและอาลัยอาวรณ์ชายตรงหน้า นึกไม่ถึงว่าเพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ จะให้นางรู้สึกผูกพันกับเขามากมายขนาดนี้
“ข้าสัญญาไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหนข้าก็จะมาหาเจ้า” ชายหนุ่มพูดพรางจับปรอยผมที่ตกมาปรกใบหน้าของหญิงสาวออกไปด้านข้าง เขาเองก็มองนางด้วยสายตาที่อาลัยอาวรณ์ไม่แพ้กัน
“ท่านลุง ท่านสัญญานะคะว่าท่านจะกลับมา” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มมีน้ำตาคลอๆ ทำให้นางต้องรีบก้มหน้าลงเพื่อไม่ให้ชีเส้าเฟยเห็น
“ข้าให้สัญญา” ชีเส้าเฟยกำมือของนางเอาไว้แน่น ตอนนี้เขารู้สึกว่าอยากจะกอดนางไว้เหลือเกิน แต่ก็ไม่สามามารถหาเหตุผลให้ตัวเองทำเช่นนั้นได้
“พวกเจ้าจะลากันอีกนานไหมเนี้ย ป่านนี้พวกทหารคงถึงค่ายเหลียนอิ๋นกันหมดแล้ว” อยู่ๆ จิวแปะทงก็แทรกเข้ามา (อีกแล้ว) ทำให้ทั้งสองผละออกจากกัน เส่เยี่ยหันหลังไปเช็ดน้ำตาของตน ส่วนชีเส้าเฟยก็หันมาพูดกับจิวแปะทงอย่างเป็นการเป็นงาน
“อาจารย์ปู่ทางใต้มีร้านเหล้าร้านหนึ่งชื่อฉีถิง ท่านพาเส่เยี่ยไปรอข้าที่นั่นนะครับ อีก 10 วันข้าจะไปพบพวกท่านเอง หาก...” ยังไม่ทันได้พูดอีกประโยคชีเส้าเฟยก็ดึงตัวจิวแปะทงออกมากระซิบห่างๆ เพราะเขาไม่ต้องการให้เส่เยี่ยได้ยิน
“หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับข้า ท่านช่วยพานางไปพบอาจารย์เจ็ดด้วยนะครับ”
“เฮ้ย สั่งเสียอย่างกับจะไปตาย”
“อาจารย์ปู่ข้าพูดจริงๆ นะ ท่านรับปากแล้วว่าจะดูแลนาง อย่าให้นางเป็นอะไรไปนะครับ”
“รู้แล้วๆ เจ้าก็ระวังตัวด้วยก็แล้วกัน”
“ครับอาจารย์ปู่” ว่าแล้วชีเส้าเฟยก็หยิบกระบี่นี่สุ่ยหานขึ้นมาเตรียมตัวออกเดินทาง เขาหันไปมองเส่เยี่ยที่ยืนเงียบอยู่ตรงนั้นแล้วบอกลานาง
“ข้าไปนะ” ชีเส้าเฟยกล่าวเพียงแค่นี้แล้วก็หันหลังเดินจากมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าตนเองเปลี่ยนไป เขาออกสนามรบมาแล้วนับร้อยครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดเลยที่เขากังวล ทุกครั้งเขาจะต่อสู้อย่างเต็มที่ ไม่เกรงกลัวความตาย ไม่เสียดายชีวิต แต่ครั้งนี้เขารู้สึกว่าเขาจะต้องกลับมาหานางให้ได้ นางทำให้เขาอยากที่จะมีชิวิตอยู่ต่อไป
“ท่านลุงชี!!!” เส่เยี่ยตะโกนเรียกชายหนุ่มสุดเสียง แล้วนางก็ค่อยๆ ทรุดตัวลงกับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา เสียงเรียกของหญิงสาวทำให้ชีเส้าเฟยถึงกับชะงักเดินต่อไปไม่ได้ ในที่สุดเขาก็ทำในสิ่งที่ตัวเองยังแทบไม่เชื่อ เขาวิ่งกลับมาหาเส่เยี่ยแล้วประคองนางขึ้น
“เส่เยี่ย” หญิงสาวโผเข้ากอดชีเส้าเฟยแน่น วินาทีนี้เองที่ทำให้นางได้รู้ใจตัวเอง นางรักเขาเข้าแล้ว นี่นางหลงรักคนที่ยังไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าของเขาอย่างนั้นหรือ
“เด็กโง่เจ้าร้องไห้ทำไม ข้าไปแค่ไม่กี่วันก็จะกลับมารับเจ้าแล้ว” ชายหนุ่มก้มลงพูดกับหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างอ่อนโยน เส่เยี่ยเอาใบหน้าของตนซุกไปในอกอุ่นของเขาและยังไม่ยอมหยุดร้องไห้
“อย่าร้องเลยนะเส่เยี่ยคนดีของข้า” ชีเส้าเฟยเอานิ้วของเขาไล่คราบน้ำตาออกจากใบหน้าของหญิงสาวแล้วจุมพิตลงบนหน้าผากของนางเบาๆ (กรี๊ดดดดดด อ๊ากกกกกกก โอวววก๊อซซซซ เขียนไปด้ายยยยย ซิกๆๆๆ คัทๆๆๆๆๆๆ)
“ข้าต้องไปแล้วนะ” เส่เยี่ยที่ยังสะอึกสะอื้นอยู่พยักหน้ารับ ชีเส้าเฟยจึงค่อยๆ ผละตัวออกมา หากอยู่นานกว่านี้เขาอาจเปลี่ยนใจก็ได้
“อาจารย์ปู่ข้าฝากนางด้วยนะ” ชายหนุ่มหันไปกำชับจิวแปะทงอีกครั้ง ว่าแล้วเขาก็ใช้วิชาตัวเบาเหาะออกจากป่าไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ในใจของชีเส้าเฟยรู้ดีว่าเขาได้ก้าวล้ำขอบเขตบางอย่างเข้าไปแล้ว และสิ่งนี้อาจจะทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:23 am

tomtam พิมพ์ว่า:
ณ ค่ายเหลียนอิ๋น หัวหน้าสี่ลู่เสี่ยวฟงกำลังนอนเปลือยกายอยู่ในห้องนอนของตนอย่างสบายใจ
“นี่เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!!! ตื่นได้แล้วหัวหน้าสี่!!!” อ้อมหมิงเจิ้งวิ่งถลาเข้ามาในห้องโดยไม่รู้ว่าชายหนุ่มไม่ได้ใส่อะไรเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด” เสียงหญิงสาวร้องขึ้นจนกงซุนเช่อกับศิษย์อีก 4 คนต้องรีบวิ่งมาดู
“น้องสามๆ เจ้าเป็นอะไรไป” กงซุนเช่อเห็นอ้อมหมิงเจิ้งยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าห้องนอนของลู่เสี่ยวฟงก็รีบวิ่งเข้าไปถาม ฝ่ายอ้อมหมิงเจิ้งก็ได้แต่ยืนนิ่งไม่ขยับ เขยื้อน เอามือทั้งสองปิดหน้าปิดตาไว้
“นี่น้องสามไม่พูดไม่จาแบบนี้ ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าเป็นอะไรหะ” กงซุนเช่อรีบซักไซ้ใหญ่เขาเกรงว่ามีเรื่องสำคัญเดี๋ยวจะแก้ไขไม่ทันกันพอดี
“จริงด้วยหัวหน้าสาม ทำไมต้องปิดหน้าปิดตาขนาดนี้ด้วย รึว่าท่านเป็นสิว!!! ไหนๆ ขอข้าดูหน่อยสิ” บรรดาศิษย์ที่ตามมาด้วยชะเง้อดูหน้านางกันใหญ่ทำให้อ้อมหมิงเจิ้งเอามือออกแล้วหันไปดุใส่พวกเขา
“พวกเจ้าจะบ้าหรือไง ข้าไม่ได้เป็นสิวนะ”
“เออจริงด้วยๆ ดูสิยังสวยเหมือนเดิมอยู่เลย ใช่ไหมพวกเรา” ศิษย์คนหนึ่งหันมาถามเพื่อนคนอื่นๆ
“ใช่ๆๆ” ศิษย์คนอื่นๆ ที่เหลือก็พยักหน้าเห็นด้วย
“อ้าวแล้วเจ้าร้องเอะอะโวยวายอะไรน้องสาม” กงซุนเช่อถามนางต่อ
“ก็เขานะสิ” อ้อมหมิงเจิ้งชี้มือไปทางห้องนอนของลู่เสี่ยวฟงอย่างหวาดๆ
“น้องสี่เป็นอะไรงั้นเหรอ” ขณะที่กงซุนเช่อกำลังจะก้าวเข้าไปดูในห้องนอนของลู่เสี่ยวฟง ตัวต้นเหตุก็เดินบิดขี้เกียจออกมาพอดี ตอนนี้เขาใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว
“ห้าววววววว... เอะอะอะไรกันแต่เช้าเนี้ย” ลู่เสี่ยวฟงถามพร้อมกับเอามือขยี้ตาของตนเอง ฝ่ายอ้อมหมิงเจิ้งพอได้ยินเสียงของเขาก็ถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ
“พี่รองนี่ท่านพาพวกศิษย์มาทำอะไรกันเยอะแยะหล่ะเนี้ย หัวหน้าสามเจ้าก็อยู่ด้วย เป็นไรไป ดูสิหน้าแดงเชียว หรือว่าเมื่อคืนฝันถึงข้าห๊ะ” ลู่เสี่ยวฟงเอ่ยทักเมื่อเห็นหญิงสาวยืนหันหลังให้กับตน
“ฝันถึงย่าเจ้าหน่ะสิ คนบ้า!!!” อ้อมหมิงเจิ้งไม่สนใจคำพูดทักทายของเขา พอลู่เห็นลู่เสี่ยวฟงเดินเข้ามาใกล้ๆ นางก็รีบเดินหนีออกไปทันที
“อ้าวพี่รองนี่หงเผาเขาไปกินอะไรมา ทำไมต้องมาอารมณ์เสียใส่ข้าด้วย” คนถามทำหน้างงๆ
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน พอมาถึงก็เห็นนางยืนร้องอยู่หน้าห้องเจ้าแล้ว นิ!เจ้าคงไม่ได้รังแกนางใช่ไหม” กงซุนเช่อเริ่มเปิดประเด็นใส่หัวหน้ารุ่นน้อง
“โหยพี่รอง นี่ท่านเห็นข้าเป็นคนยังไงกัน”
“ข้าก็เห็นเจ้าเป็นคนกะล่อน ปลิ้นปล้อน เจ้าชู้ รักสนุก ชอบผู้หญิงเป็นชีวิตจิตใจยังไงหล่ะ”
“แฮะๆ พี่รอง รู้สึกท่านจะยกย่องข้าเกินไปแล้วนะ” ลู่เสี่ยวฟงฟังสรรพคุณของตัวเองเข้าไป ก็ได้แต่เกาหัวหยึกๆ
“เอาหล่ะๆ ไม่มีอะไรแล้ว พวกเจ้าออกไปเถอะ” กงซุนเช่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว จึงหันไปบอกให้บรรดาศิษย์ๆ สลายตัวไป
“อ้าวแล้วเจ้ายังยืนอยู่ทำไม” กงซุนเช่อหันไปถามลู่เสี่ยวฟง
“ข้าเหรอ ให้ข้าไปไหนหล่ะ” ลู่เสี่ยวฟงชี้มาที่หน้าของตัวเองแล้วเป็นฝ่ายถามกลับบ้าง
“ก็เจ้าเป็นตัวต้นเหตุ ตามไปดูนางหน่อยสิ”
“ข้าเหรอ”
“ไปเถอะน่า” กงซุนเช่อผลักให้ลู่เสี่ยวฟงเดินออกไป แม้ทีแรกเขาจะไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไหร่ แต่พอนึกว่าคนที่กำลังจะไปเจอเป็นอ้อมหมิงเจิ้งก็ยิ้ม แล้วยอมเดินไปแต่โดยดี

ระหว่างที่หญิงสาวกำลังนั่งอยู่ริมหน้าผาก็มีไส้เดือน 2 ตัวลอยไปลอยมาอยู่ตรงหน้านาง
“อ้ายยยยยยย...” หญิงสาวลุกขึ้นหนีด้วยความตกใจ พอหันหลังไปก็ไปชนเข้ากับร่างหนึ่ง นางจึงกอดร่างนั้นเอาไว้แน่นด้วยความหวาดกลัว จากนั้นนางก็รู้สึกว่ามีมือมากอดลูบๆ คลำๆ นางอยู่ พอเงยหน้าขึ้นมาพบกับลู่เสี่ยวฟง นางก็ร้องเสียงดังกว่าเดิมจนชายหนุ่มต้องเอามือปิดหูไว้ ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ลืมตาขึ้น ก็มีฝ่ามือมาประทับอยู่บนใบหน้าของเขาอย่างจังแล้ว
“เผลี๊ยะ”
“นี่เจ้าตบหน้าข้าทำไม”
“คนอะไรทุเรศที่สุด!!!” อ้อมหมิงเจิ้งตะคอกใส่เขาแล้วทำท่าจะเดินหนี
“ข้าไปทำอะไรเจ้า เจ้าเป็นฝ่ายมากอดข้าเองนะ” ลู่เสี่ยวฟงเดินมาขวางหน้านางไว้ไม่ให้เดินหนีไปได้
“ใครไปกอดเจ้า คนต่ำช้า ถ้าขืนยังตามมาอีกข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ” อ้อมหมิงเจิ้งจ้องหน้าชายหนุ่มในชุดผ้าพลิ้วด้วยดวงตาดุดันราวกับเสือก็ไม่ปาน
“ไม่เกรงใจก็ดีหน่ะสิ” ชายหนุ่มแกล้งลดตัวลงมากใกล้ๆ ส่งสายตาเป็นประกาย แล้วพูดจาหยอกล้อใส่นาง ทำให้อ้อมหมิงเจิ้งยิ่งโกรธมากขึ้นกว่าเดิม นางยกมือขึ้นเพื่อที่จะตบหน้าเขาอีกครั้ง แต่ว่า
“อ๊ะๆ” ลู่เสี่ยวฟงสามารถรับฝ่ามือนางไว้ได้ทัน พอนางจะยกมืออีกข้างขึ้นมา เขาก็คว้าเอาไว้ได้อีก
“นี่เจ้า!!!” อ้อมหมิงเจิ้งรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก เมื่อคิดอะไรไม่ออกนางจึงยกเท้าขึ้นเตะสกัดตรงกล่องดวงใจของเขาพอดิบพอดี ทำให้ชายหนุ่มถึงกับร่วงลงไปกองกับพื้น
“โอยยยยย” ลู่เสี่ยวฟงร้องอวดครวญด้วยความเจ็บปวด อ้อมหมิงเจิ้งสะบัดผมแล้วหันไปมองคนที่นอนกองอยู่กับพื้นด้วยความสะใจ ทันใดนั้นก็มีศิษย์คนหนึ่งทั้งวิ่งทั้งตะโกนมาแต่ไกล
“แย่แล้วครับ!!! หัวหน้าสาม!!! หัวหน้าสี่!!!" ศิษย์ที่วิ่งมาหอบแฮกๆ
"นี่มีอะไร ค่อยๆ ว่าไปซิ" อ้อมหมิงเจิ้งรีบวิ่งเข้าไปถามศิษย์ที่เพิ่งมาถึง
"คือมีพวกคนของทางการมารอพบพวกท่านอยู่ที่หน้าค่ายครับ”
“เจ้าว่าไงนะ!!!”
“ตอนนี้คนจากราชสำนักมันมากันเต็มไปหมดเลย มันบอกว่ามีราชโองการถึงหัวหน้าทั้งสี่ ตอนนี้พวกมันรออยู่ที่หน้าค่ายครับ” ชายหนุ่มพูดไปหอบไป
“อะไรนะ ราชโองการงั้นหรือ” นี่ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ อ้อมหมิงเจิ้งคิดในใจ
“แล้วมีใครไปบอกหัวหน้ารองหรือยัง” ลู่เสี่ยวฟงเดินกระโผกกะเผกเข้ามาถามบ้าง
“สี่วุ่นไปบอกอาจารย์รองแล้วครับ ตอนนี้ท่านคงกำลังไปที่หน้าค่าย”
“ดี งั้นพวกเราตามไปดูให้รู้เรื่องกันไปเลยว่า มันเรื่องอะไรกันแน่” อ้อมหมิงเจิ้งว่าแล้วก็เดินนำชายทั้งสองมุ่งสู่ประตูทางทิศใต้ของค่ายทันที...

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:23 am

O-yohyo พิมพ์ว่า:
ตาสว่างแล้วจ้า ตื่นมาทำงานด้วยอาการงัวเงีย

พองานเสร็จก็แวะมาบ้าน เห็นชื่อแต๋ม ก็แวะเข้ามา

แล้วก็อ๊าย ..... มีอัพเดทด้วย

อ่าน อ่าน อ่าน

กำลังแอบคิดจะกระโดดไปสั่งสอนเส่เยี่ยว่าทำไมท้อใจง่ายจัง

ก็อ๊าย ท่านลุงชีเค้าปลอบใจจน o-yo แทบจะหยุดหายใจตาม ลุ้นระทึก

อาจารย์ปู่ก็น่ารัก กำลังนึกถึงอิจเมจของเฒ่าทารก แล้วก็ใช่จริงๆ ด้วย

แต่แหม มุข "ทำตัวเป็นดารา" ของอาจารย์ปู่ทันสมัยจริงนะ 55

แอบใจหายตาม ก็ตอนที่ท่านลุงชีฝากฝังเส่เยี่ยไว้กับอาจารย์ปู่

โธ่ ... ต่อไปนี้คงไม่ได้เห็นฉากสวีท แล้วกว่าจะจากกันก็โอย

คนดูใจจะขาดตามอีกแล้ว ขำคนเขียน ท่านลุงแค่จุ๊บหน้าผาก

ยังออกอาการขนาดนั้น สงกะสัยชาตินี้เส่เยี่ยคงมิได้สมหวังกะท่านลุงเป็นแน่ :q5:

ปล. ฝากเยี่ยมไข้ ดูอาการแม่นางอ้อมหมิงเจิ้งด้วยนะคะ

ป่านนี้ไข้ขึ้น ตากุ้งยิง หายรึยังไม่รู้ ไปเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นซะขนาดนั้น :q15:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:25 am

Andaman พิมพ์ว่า:
อ๊ากกกกกกก ในที่สุดความฝันของ อ้อมหมิงเจิ้ง ก็เป็นความจริงแล้วววว ได้เห็นพี่ลู่แก้ผ้าด้วย ก๊ากๆๆ

ขอเป็นงานเป็นการบ้าง

ชีเส้าซัง หวานมากๆๆ มีจูบซับน้ำตาด้วยเฟร้ยยยย อ่านไปก็อิจฉาเส่เยี่ยไป อ่านแล้วก็จินตการตามไปด้วย นึกภาพท่านหัวหน้าชี ทำท่าหวานๆเนี่ย คงเก้ๆกังๆน่าดู เพราะชาตินี้เกิดมาก็ไม่ค่อยได้ใกล้ชิดผู้หญิงเท่าไหร่ จริงๆชีเส้าซังน่าจะพาเส่เยี่ยมาด้วยนะเนี่ย สงสารเส่เยี่ยอ่ะ ตาบอด แล้วต้องโดนทิ้งไว้กับเฒ่าทารก

ส่วนลู่เสี่ยวฟ่ง แต๋มเก่งนะเนี่ย ขนาดไม่เคยดูหนัง รู้ได้ไงว่า ลู่เสี่ยวฟ่งไม่ชอบสวมเสื้อผ้าตอนนอน เขาให้เหตุผลว่า สวมเสื้อผ้านอนเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก เหมือนกับการถอดกางเกงผายลม 555

ส่วนอ้อมหมิงเจิ้ง เสียงกรี๊ดเธอได้ใจจริงๆ อ่านแล้วบุคลิคเธอเหมือนผู้ชายคนหนึ่งมากกว่า แต่เหมาะสมแล้วกับผู้ชายกะล่อนแบบลู่เสี่ยวฟ่ง (ห้ามเปลี่ยนคู่นะจ๊ะ ขอร้อง)

แอบมีฉากไส้เดือนด้วย โอย แล้วมือมีแอบมาลูบๆๆ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ร้องด้วยความดีใจนะเนี่ย ที่โดนลูบ 555)

tomtam พิมพ์ว่า:
เขียนไปก็อิจฉาเส่เยี่ยไป ฮือๆๆ คนเขียนแอบคัทฉากร่ำลาให้ท่านลุงชีออกจากป่าไวๆ กลัวมดจะท่วมป่าซะก่อน :q21:

พลาดไปนิด ลืมบอกในเรื่องว่าชีเส้าเฟยต้องใช้เวลาประมาณ 1 วันในการเดินทางไปค่ายเหลียนอิ๋น แต่ถ้าหากพาเส่เยี่ยไปด้วย อาจจะไปส่งข่าวให้พี่น้องไม่ทันค่ะ เพราะว่านางเป็นผู้หญิง วรยุทธก็ไม่แข็งแรง แถมยังมองไม่เห็นอีกต่างหาก กว่าจะเดินถึงค่ายโน่น 3 วันค่ะ สู้ฝากไว้กะจิวแปะทงดีกว่า (รึเปล่า ต้องดูกันต่อไป)

บุคลิกอ้อมหมิงเจิ้งก็ห้าวๆ แบบนี้หล่ะค่ะ ไม่รู้เหมือนใคร ส่วนใครจะคู่ใคร เฮ้อคนเขียนก็ยังคิดไม่ตกสักที ไหนจะฟางเจี๊ยบเอ๋อ หลินกุเหนียง องค์หญิงปิงเยี่ย องครักษ์เหอ คังซื่อ .....

Timmy พิมพ์ว่า:
แอบอู้ (เวลางาน) อ่านตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว แต่ขอโม้ที่บ้านดีก่า

โธ่ๆท่านลุงชีแค่ได้จุ๊บหน้าผากเส่เยี่ย แต่แค่นั้นก็เหมือนท่านลุงจะแบบว่า... :q5:

ก็เข้าใจอ่ะค่ะว่าท่านลุงมิเคยใกล้ชิดหญิงใดมาก่อน นอกจากคนเขียน อิอิ

มีซาวค์เอฟแฟ็คประกอบซะขนาดนั้น รีบตัดฉากร่ำลาซะแล้ว มดกำลังกัดเลยค่ะ

แต่ว่าก็ซาบซึ้งมิใช่น้อย ในที่สุดท่านลุงก็ทำในสิ่งที่มิเคยทำมาก่อน หุหุ

ตอนใหม่ล่าสุดชวนให้จิ้นจินตนาการอย่างมากมาย เมื่อพี่ลู่นอนโดยไร้อาภรณ์

ป่านฉะนี้แม่นางอ้อมหมิงเจิ้งจะเป็นเช่นใดบ้างหนอ ทับทิมฝากเยี่ยมไข้ด้วยค่ะ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:26 am

Andaman พิมพ์ว่า:
ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วง งานนี้สู้ตายคร่า :q3:


lingu พิมพ์ว่า:
โหยยยย อิจฉาเส่เยี่ยที่สุดของที่สุดเลยอ๊า หงล่ง หงเล่ย ยังไม่หวีดขนาดนี้เลย เรียกว่าเส่เยี่ยเป็นนางเอกที่โชคดีเป็นบ้า ข๋อยแต้เด้อออออ :q11:
แต๋มเขียนฉากนี้ได้มองเห็นภาพ(อีกแระ) อาลัยอาวรณ์ท่านลุงชีมากๆเลยง่า ถ้าหลินกุเป็นเส่เยี่ย จะไม่ยอมรออยู่กับเฒ่าทารกหรอก จะตามทั่นลุงไปแบบปลิงเกาะไม่ปล่อยเลยง่า แต่ประทับใจนะเนี่ย แม้เสี่ยเยี่ยจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร หน้าตาเป็นเยี่ยงไร แค่สัมผัสถึงหัวใจก็รักเค้าแล้ว อ๊ากกก โรแม้นนนนเป็นบ้าเลย :q13: (นี่ถ้าเกิดไม่ใช่ชีเส้าเฟย พอดวงตาหายบอด กลายเป็นลุงเหลยเจี้ยน ไม่รุเส่เยี่ยจะรักต่อรึป่าวอ่ะ o-yo ถามโหน่ยยยย :q9: )

ส่วนคุณชายลู่กับอ้อมหมิงเจิ้นขำกระจาย แต๋มต้องใส่ความห้าวให้แม่นางอ้อมหมิงเจิ้นกว่านี้นะคะ นี่ยังผู้หญิงไปค่ะ มีวิ๊ดว๊ายกระตู้วู้เนี่ย ต้องห้าวกว่านี้ค่ะ ก๊ากๆๆ

รออ่านตอนต่อไปน้า
:q3:

JeAByee พิมพ์ว่า:
สนุกจัง พี่แต๋มเขียนแล้วเห็นภาพเลยนะเนี่ย แต่หัวหน้าใหญ่เวอร์ชั่นนี้ยิ้มง่ายเนอะ น่ารักดีค่ะ ส่วนอาจารย์ปู่ เหอะๆไม่ตองบอกชื่อเลย แค่เห็นบรรยายว่า ทำท่ายื่นหน้ายตา ก็รู้แล้วว่าเป็นแป๊ะทง แต่ว่าฝากเส่เยี่ยไว้กะแป๊ะทงเนี่ยจะดีเหรอ เดี๋ยวก็เหมือนกะตอนฝากชิกกงไว้หรอก 555...

ส่วนอ้อมหมิงเจิ้ง 555...กรี้ดได้สุดยอด โหดจริงๆ ด่าไม่เลี้ยง พี่ลู่ก็ทั้งกวน ทั้งแสบ ทั้งน่ารักกกกก....กกก....

เออ...แต่ฟางเจี๊ยบเอ๋อเนี่ย จะดีเหรอพี่แต๋ม ยศไม่สูงไปเหรอ แต่ก็รออ่านนะ :q9:

tomtam พิมพ์ว่า:
คนแต่งขอความช่วยเหลือหน่อยนะคะ ช่วงนี้กำลังแป้กเรื่องจับคู่

ขอถามแม่นางเทียนอวี้ หากนางประสงค์จะได้เคียงคู่กับองครักษ์เหอไม่ทราบว่านางอยากจะมีสถานะ (ทางการเมือง) เช่นไร ตัวอย่างเช่น เป็นองค์หญิง เป็นสาวชาวบ้าน หรือว่าเป็นลูกสาวแม่ทัพ ชอบแบบไหนขอไอเดียหน่อยนะคะ

สำหรับแม่นางเจี๊ยบฟางเอ๋อดูท่าจะปักใจรักมั่นพี่ก๊วยเจ๋งเพียงผู้เดียว จะยกคังซื่อให้ก็ไม่เอา ถ้าเช่นนั้นขอยกฮ่องเต้ให้ลูกสาวแม่ทัพหลิน ไม่ทราบนางจะว่าอย่างไร หากไฟเขียวแม่นางหลินกุเหนียงก็ลาภปากไปค่ะ :q3:

ส่วนอ้อมหมิงเจิ้งปกติก็ห้าวกว่านี้ :q33: เพียงแต่ว่าดันมาเจอคู่ปรับอย่างลู่เสี่ยวฟง ที่สามารถทำให้นางแสดงความเป็นหญิงออกมาได้ จะได้คู่กันหรือไม่ต้องติดตามกันต่อไปว่าลู่เสี่ยวฟงจะมีไม้เด็ดอะไรมามัดใจนาง

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:28 am

Timmy พิมพ์ว่า:
เพื่อไม่ให้คนเขียนต้องคิดหนักนะค่ะ หลังจากที่ได้นำเรื่องคู่ครองขององครักษ์เหอเข้าที่ประชุมใช้เวลาร่วมสองชั่วโมงเต็ม สุดท้ายก็ได้บทสรุปมาว่า ขอให้องครักษ์เหอไร้คู่ครองค่ะ เนื่องจากสถิติที่ผ่านมาคู่ครองขององครักษ์เหอมักต้องตายตอนจบเสมอ ไม่ได้สมหวัง ถ้าไม่ตายก็ต้องเลิกรากันไป เพราะองครักษ์เหอนั้นรักงานและทุ่มเทให้งานมากกว่าคนรัก เมื่อเป็นเช่นนี้จึงขอเปลี่ยนสถานะจากให้มีคนรักเป็นมีน้องสาวสุดสวยแทนค่ะ อยากอยู่เคียงข้างพี่ชายแทน คิคิ แต่น้องสาวขอแบบแกร่นๆนิดนึงนะค่ะ ทำให้พี่ชายมักปวดหัวอยู่เสมอ แต่ดื้อกับพี่ชายเท่านั้นนะค่ะ ว่างๆก็พาน้องไปเที่ยวในวังเจอองค์คังซื่อให้ท่านเอ็นดูนิดๆหน่อย โหะๆๆ อ๋อ..น้องสาวก็ไม่ต้องมีคู่ค่ะ เพราะนางอายุแค่ 15 ปี คงไม่ต้องมีผู้ใหญ่ใจดีแอบรักเด็กหรอกค่ะ บทไม่ต้องมากต้องมาย นิดๆหน่อยๆก็พอค่ะ :q18:

lingu พิมพ์ว่า:
tomtam พิมพ์ว่า:
สำหรับแม่นางเจี๊ยบฟางเอ๋อดูท่าจะปักใจรักมั่นพี่ก๊วยเจ๋งเพียงผู้เดียว จะยกคังซื่อให้ก็ไม่เอา ถ้าเช่นนั้นขอยกฮ่องเต้ให้ลูกสาวแม่ทัพหลิน ไม่ทราบนางจะว่าอย่างไร หากไฟเขียวแม่นางหลินกุเหนียงก็ลาภปากไปค่ะ :q3:

กริ๊ดดด โอ๊กกกก อ๊ากกกกก อ้ายยยยย โอ้วววววว แม่นางหลิน ยะ ยะ ยะ ยินดีรับคังซื่อเป็นสาระมี เอ้ย เป็นคู่ครองค่า แม่นางเจี๊ยบฟางเอ๋อสละสิทธิ์แล้ว ขืนไม่สละสิทธิ์พี่เจ๋งร้องไห้แน่ เพราะงั้น เหอะๆๆๆ แม่นางหลินกุเหนียงขออ้าปาก เอ้ย อ้าแขน รอเลยค่า ก๊ากๆๆ จะถนุถนอมคังซื่อน้อยเป็นอย่างดี มดม่ายให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ป้อนกระยาหาร 3 เพลาพร้อมห้อมแก้มซ้ายขวาทุกวันๆๆ มิให้ขาดความอบอุ่นเลยเจียว สัญญา สัญญา สัญญา จะรักเจ้าแนบอุรา มิมีให้เจ้าขุ่นใจ จะดูแลแม้ยามเจ็บป่วย ไปจนถึงยามแก่เฒ่าก็ม่ายทอดทิ้งงงงง เอ้า สวมแหวนจูจุ๊บด้ายย พูดแล้วห้ามคืนคำเด้อซ้อสี่

:q13: :q3: หลั่นล้า ลัน หล่า ลั่น ล้า :q3: :q17:

Andaman พิมพ์ว่า:
โธ่ คังซื่อ น่าสงสารจริงจริ๊งงงง

หลินกุเหนียงอย่าหักโหมนะ สงสารคังซื่ออ่ะ

ป่านฉะนี้คงจับไข้หัวโกร๋นแล้วมั่ง ที่รู้ว่า ต้องโดนส่งตัวเข้าปากช้าง (ตกมัน) :q19:

JeAByee พิมพ์ว่า:
ยกให้พี่หลินกุเหนียงก็ได้ แต่บทฟางเจี๊ยบเอ๋อก็มีเถอะนะ ชอบๆ บทนี่ถึงจะคู่กะคังซื่อก็จริง แต่ว่าก็เป็นได้เพียงเพื่อนคู่คิด ไม่ต้องคู่คังซื่อหรอก ให้คังซื่อไปหลงรักลูกสาวแม่ทัพหลินก็ได้ค่ะ :q3:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:29 am

Andaman พิมพ์ว่า:
งานนี้ เริ่มจะสงสารคนแต่งฟิคเรื่องนี้แล้วนะ

ที่ต้องมานั่งปวดหัว คอยจับคู่ตัวละครให้พวกเรา 555 ขืนจับผิดคู่ล่ะก็ คนเขียนฟิคอาจโดนรุมได้น่ะ เพราะฉะนั้นเพื่อไม่ให้คนเขียนฟิคจับคู่ผิด พวกเราจึงต้องกำหนดให้ ว่าเราต้องการจะคู่กับใคร :q5:


...........................

บุคลิคของเล็กเซี่ยวหงส์ (ให้แต๋มอ่านจะได้ใช้เป็นข้อมูลในการเขียนฟิค)

-เล็กเซี่ยวหงส์ เวลาใช้ความคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เขาจะชอบเอามือไปลูบหนวดของตัวเอง

-เล็กเซี่ยวหงส์ เวลาอารมณ์ดี จะชอบดื่มสุราและร้องเพลง (แต่ร้องเพลงได้ห่วยมาก)

ตัวอย่าง

ตอนนี้เล็กเซี่ยวหงส์กำลังร้องเพลงว่า
"ชีวิตพึงหฤหรรษ์เต็มที่ มิควรให้จอกเปล่าคู่จันทรา.."
เขานั่งในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ใช้ตะเกียบเคาะจอกสุรา ร้องไปร้องมา ร้องได้เพียงสองประโยค

ฮวยมั่วเล้าอดกล่าวมิได้ว่า
"เราไม่ได้ตำหนิท่านร้องไม่ดี.... แต่ท่านสามารถเปลี่ยนเนื้อร้องได้หรือไม่"
เล็กเซี่ยวหงส์ กล่าว "ไม่สามารถ"
"เพราะเหตุใด?"
"เนื่องเพราะข้าพเจ้าร้องได้เพียงสองประโยคนี้"

ฮวยมั่วเล้าอดหัวเราะไม่ได้ กล่าวว่า "ตามคำร่ำลือ เล็กเซี่ยวหงส์ปราดเปรื่องเป็นอัฉริยะ ไม่ว่าเป็นวิชาฝีมือใด เพียงร่ำเรียนก็แตกฉาน แต่ตอนหัดร้องเพลงยังโง่ยิ่งกว่าลาซะอีก"

-เล็กเซี่ยวหงส์ มีท่าในการดื่มสุราที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถเลียนแบบได้ จนเขากล่าวว่า "นี่เป็นท่าประจำตระกูล"

นั่นคือ การนอนดื่มสุรา โดยการใช้จอกสุราวางบนหน้าอก แล้วใช้ปากดูดสุราเข้าปาก โดยที่ไม่ต้องยกมือขึ้นไปจับจอกสุรา เหล้าจะไม่หกแม้ซักหยดเดียว

ซีคงเตี๊ยะแซ พยายามอย่างยิ่งที่จะเลียนแบบ แต่เขาทำได้เพียงแค่ดูดสุราเข้าปากครึ่งเดียว ส่วนอีกครึ่งล้วนหกรดบนหน้าอก

-เล็กเซี่ยวหงส์ ถามว่า "ท่านทราบหรือไม่ว่า เราเป็นคนเยี่ยงไร"
และเขาตอบว่า " เราเป็นนักต้มตุ๋น หลอกดื่มกิน อาศัยชื่อของเราก็สามารถกินฟรีไปทั่วทั้งแผ่นดิน"
(เนื่องจากเล็กเซี่ยวหงส์เป็นคนมีชื่อเสียง ไม่ว่าจะไปที่ใด ล้วนมีคนต้องการเห็นหน้าและทำความรู้จักกับเขา เล็กเซี่ยวหงส์จึงบอกว่า แค่อาศัยชื่อของเขาในการหากิน(ฟรี) ไม่ว่าเขาจะโผล่หน้าไปที่ใด ทุกคนล้วนยินดีต้อนรับ

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:30 am

tomtam พิมพ์ว่า:
ความเดิมจากตอนที่แล้ว ชีเส้าเฟยตัดสินใจมาเตือนภัยพี่น้องที่ค่ายเหลียนอิ๋น และได้ฝากเส่เยี่ยไว้กับจิวแปะทง โดยนัดให้ไปพบกันอีก 10 วันที่ร้านเหล้าชื่อฉีถิง ส่วนอ้อมหมิงเจิ้ง ลู่เสี่ยวฟงและกงซุนเช่อกำลังจะเผชิญหน้ากับคนของทางการที่ย กกันมาเป็นพันเลยทีเดียว

ตอนที่ 9 เหลียน อิ๋น

กงซุนเช่อ อ้อมหมิงเจิ้ง และลู่เสี่ยวฟงมายืนเรียงกันอยู่ที่หน้าทางเข้าค่าย เบื้องหน้าของพวกเขามีทหารต้าซ่งนับพันคนยืนรออยู่ก่อนแล้ว
“คนไหนคือชีเส้าเฟย!!!” ชายหนุ่มผู้มาเยือนอายุราว 20 ท่าทางยโสอวดดีเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับกราดสายตามองหัวหน้าทั้งสามตั้งแต่หัวจรดเท้า
“สุนัขรับใช้มีอะไรก็พูดมา ไม่ต้องถามให้มากความ” อ้อมหมิงเจิ้งไม่พอใจที่เขาเอ่ยชื่อชีเส้าเฟยตรงๆ จึงตะคอกกลับอย่างไม่ไว้หน้า
“บังอาจ!!! กล้าพูดเช่นนี้กับข้าเหรอ!!! เจ้ารู้ไหมข้าเป็นใคร!!!” เมื่อถูกพูดจาดูถูก ชายหนุ่มผู้มาเยือนก็หน้าแดงกร่ำด้วยความโกรธ หัวหน้ามือปราบหันจุ้นที่ยืนอยู่ข้างๆ จึงรีบเข้ามาไกล่เกลี่ยบอกให้เขาใจเย็นๆ กงซุนเช่อเองก็ส่งสัญญาณให้อ้อมหมิงเจิ้งใจเย็นเช่นกัน ฝ่ายลู่เสี่ยวฟงเห็นสถานการณ์ตึงเครียดจึงเดินเข้าไปจ้องหน้าชายผู้นั้นใกล้ๆ มองซ้าย มองขวา เมื่อไม่เห็นว่ามีชื่อสลักไว้แต่อย่างใดจึงถามชายผู้นั้นว่า
“ไม่ทราบว่าคุณชายจะบอกหน่อยได้ไหมว่าท่านเป็นใคร”
“ได้ ข้าจะบอกให้เอาบุญ ข้าคือลูกชายของแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรที่สุดในต้าซ่ง เสนาบดีอ๋าวป้าย” ชายหนุ่มมาดคุณชายกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
“อ๋อ ที่แท้ก็คุณชายอ๋าวนี่เอง ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ” ลู่เสี่ยวฟงลูบหนวดของเขาแล้วยิ้มให้กับชายผู้มาเยือน คุณชายอ๋าวเข้าใจว่าลู่เสี่ยวฟงเกรงกลัวตนจึงยิ้มเยาะอย่างภูมิใจ
“พ่อเลวยังไง ลูกก็เลวอย่างนั้น” อ้อมหมิงเจิ้งกล่าวสวนขึ้นมาอย่างลอยๆ ทำให้คนฟังถึงกับสะดุ้ง
“นังตัวดี!!! กล้าพูดจาลบหลู่พ่อข้างั้นเหรอ!!! หัวจะหลุดจากบ่าอยู่แล้วยังปากดีอีก!!!”
“หัวข้าหรือว่าหัวเจ้า นึกว่าข้ากลัวเจ้างั้นเหรอ ถ้าแน่จริงก็เข้ามาเลย” อ้อมหมิงเจิ้งไร้ซึ่งความกลัว นางชักกระบี่เตรียมลุยเต็มที่ทำให้กงซุนเช่อกับลู่เสี่ยวฟงต้องรีบเข้ามาห้ามทัพ ด้านทหารองครักษ์ของอ๋าวเทียนลี่ก็เข้ามาล้อมแถวป้องกันเจ้านายของตนเช่นกัน เมื่อสถานการณ์ดูแย่ลง กงซุนเช่อจึงตัดสินใจเข้าไปพูดจาไกล่เกลี่ย
“คุณชายอ๋าว ท่านมือปราบทั้งหลายได้โปรดอย่าถือสาน้องข้าเลย นางเป็นนักรบอาจจะพูดจาโผงผางไปบ้าง”
“นักรบงั้นเหรอ ระดับเจ้ามีปัญหาไปออกรบงั้นเหรอ อย่างดีก็เป็นได้แค่โจรกระจอก ที่ต้าซ่งอยู่ได้ทุกวันนี้ก็เพราะบารมีพ่อข้าต่างหาก”
“จริงอยู่พวกเรามีอุดมการณ์ที่แตกต่างกัน แต่อย่างไรก็ถือว่าอาศัยแผ่นดินเดียวกันอยู่ มีเรื่องอะไรค่อยพูดค่อยจากันก็ได้ เหตุใดท่านจึงต้องพาผู้คนมามากมายเช่นนี้ ตอนนี้แค่ศึกกับต้าเหลียวก็หนักพออยู่แล้ว หากพวกเราไม่สามัคคีกัน เกรงว่าต่างชาติจะอาศัยจังหวะนี้โจมตีพวกเราได้” กงซุนเช่ออธิบาย
“พูดได้ดีนี่ แต่น่าเสียดาย ที่กลับกลายเป็นคนขายชาติเสียเอง”
“ขายชาติเหรอ คุณชายใหญ่ท่านเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า” ลู่เสี่ยวฟงเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย
“ไม่ต้องมาทำไขสือ หลักฐานมีอยู่พร้อมมูลแล้ว หัวหน้าหันเอาราชโองการมาอ่านให้พวกมันฟังซิ” อ๋าวเทียนลี่หันไปสั่งมือปราบหัวจุ้นซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ก่อนที่เขาจะเปิดราชโองการออกอ่าน
“ชีเส้าเฟย กงซุนเช่อ อ้อมหมิงเจิ้ง ลู่เสี่ยวฟงรับราชโองการ” จังหวะที่หันจุ้นกำลังจะอ่านราชโองการ อ้อมหมิงเจิ้งกับลู่เสี่ยวฟงลังเลที่จะคุกเข่า แต่ในที่สุดก็ถูกกงซุนเช่อรบเร้าจนจำต้องยอม
“หัวหน้าทั้งสี่ของค่ายเหลี๋ยนอิ๋นสมคบกับองค์ชายสามต้าเหลียวคิดก่อการกบฏ เปลี่ยนแปลงศักราช ดำเนินการปฏิปักษ์ต่อราชสำนัก ปล้นทรัพย์สินคลังหลวงเป็นจำนวน 18 ครั้ง สร้างความวุ่นวายและยุแยงให้เกิดการจลาจลในเขตชายแดน ประชานชนได้รับความทุกข์ร้อนกันถ้วนหน้า ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้จับกุมตัวไปรับโทษที่เมืองหลวงทันที หากขัดขืนสามารถลงอาญาได้ก่อนและค่อยรายงานทีหลัง จบราชโองการ…” หลังจากจบราชโองการ ทั้งสามก็มองหน้ากันด้วยความสงสัย มีแต่คำถามผุดขึ้นในใจ จริงอยู่แม้พวกเขาจะเป็นโจรแต่ก็ไม่เคยคิดก่อการกบฏ ค่ายเหลียนอิ๋นจะเจาะจงปล้นเฉพาะขุนนางกังฉินเท่านั้น หากเป็นเงินคลังหลวงซึ่งเป็นภาษีของราษฎร พวกเขาไม่เคยคิดที่จะแตะต้อง ยิ่งเรื่องการก่อจลาจลยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ หลายปีที่ผ่านมาเพราะต้าเหลียวเกรงกลัวอิทธิพลของชีเส้าเฟยและค่ายเหลียนอิ๋นจึงไม่กล้ารุกรานต้าซ่งอย่างจริงจัง ประชาชนที่อยู่รอบๆ เขตชายแดนก็พลอยได้รับความสงบสุขไปด้วย พวกเขาจึงรักใคร่และรู้สึกขอบคุณในความเสียสละของค่ายเหลียนอิ๋นกันทั้งนั้น แต่วันนี้กลับต้องมาโดนใส่ร้ายข้อหาหนัก โทษประหารถึงเจ็ดชั่วโคตร

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:31 am

tomtam พิมพ์ว่า:

“ข้าว่าเรื่องนี้คงมีการเข้าใจผิดแล้วหล่ะ” กงซุนเช่อพยายามอธิบายต่อ
“เข้าใจผิดหรือไม่ ราชสำนักจะเป็นคนตัดสินเอง ตอนนี้ฮ่องเต้ทรงมีราชโองการแล้ว หากเจ้าไม่ยอมไปดีๆ ข้าก็มีหน้าที่เอาหัวเจ้ากลับไปรายงาน” มือปราบหันกล่าวด้วยแววตาดุดัน
“พี่รองอย่าพูดให้มากความเลย ปรกติฮ่องเต้ก็ไม่เคยเห็นหัวพวกเราอยู่แล้ว คราวนี้ถ้าไปกับเขา ก็มีแต่ตายอย่างเดียว ยังไงข้าก็ไม่มีวันทิ้งค่ายไปอย่างแน่นอน” อ้อมหมิงเจิ้งกล่าว
“หงเผาพูดถูกแล้ว หากพวกเราทิ้งค่ายไปตอนนี้ ก็เท่ากับเปิดโอกาสให้พวกเหลียวเข้ามาโจมตีโดยง่าย ข้าเองก็จะไม่มีวันทิ้งค่ายไปเช่นกัน” ลู่เสี่ยวฟงก็เข้ามาพูดสมทบอีกแรง
“อาจารย์รองพวกเรายินดีสู้ตาย”
“อาจารย์รองพิจารณาด้วย” ศิษย์คนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ต่างก็สนับสนุนเป็นเสียงเดียวกัน กงซุนเช่อเห็นว่าไม่มีทางเลือกอื่นจึงได้แต่ถอนหายใจและส่ายหัว
“ครั้งนี้คงสุดวิสัยจริงๆ”
เมื่อเห็นว่ากงซุนเช่อไม่ทักท้วง ลู่เสี่ยวฟงก็พยักหน้าให้อ้อมหมิงเจิ้งทันที เขาเป่าปากส่งสัญญาณให้พวกทหารหลายร้อยที่ยืนรออยู่ด้านหลังปรากฏตัวขึ้น พวกคนของราชสำนักพอเห็นเช่นนั้นก็ตกใจ
“ไอ้คนขายชาติ นี่พวกเจ้าคิดจะแข็งข้องั้นเหรอ!!!”
“ปรกติพวกเราก็ไม่เคยอ่อนข้ออยู่แล้วนี่ ตอนนี้มีสองทางเลือกให้เจ้าคือ กลับไปรายงานฮ่องเต้ซะว่าพวกเราไม่ใช่กบฏ เราจะไม่เอาความ หรือติดใจเรื่องนี้แต่อย่างใด” ลู่เสี่ยวฟงเดินหน้าเข้มเข้ามาเจรจากับฝ่ายตรงข้าม
“เจ้านึกว่าตัวเองเป็นใคร ทหารแค่หยิบมือเท่านี้ ไม่มีทางสู้กองทัพของข้าได้หรอก”แม้อ๋าวเทียนลี่รู้สึกหวั่นๆ แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือ
“งั้นก็แปลว่าเลือกอย่างที่สอง” ว่าแล้วลู่เสี่ยวฟงก็ชักกระบี่ออกมา มือปราบหันกับทหารฝีมือดีอีกสองคนเข้ามากันอ๋าวเทียนลี่ออกไป จากนั้นทั้งสี่ก็เปิดฉากปะทะกันอย่างดุเดือด ฝ่ายอ๋าวเทียนลี่ก็ส่งสัญญาณให้ทหารที่เหลือบุก จนเกิดการต่อสู้ชุลมุนไปทั่วบริเวณ วิชาตัวเบาของลู่เสี่ยวฟงนั้นเป็นเลิศ อีกทั้งยังออกกระบี่ได้รวดเร็วแม่นยำ พวกทหารจึงทำอะไรเขาไม่ได้เลย ฝ่ายอ้อมหมิงเจิ้งก็กระซิบให้ลูกน้องคนหนึ่งไปจุดพลุสัญญาณ นางรู้ว่าชีเส้าเฟยคงกำลังเดินทางกลับค่ายอยู่ หากรู้ว่ามีภัยจะได้ระวังตัวมากขึ้น

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

ชีเส้าเฟยกำลังเร่งฝีเท้าของตนให้ถึงค่ายไวที่สุด เขาเป็นห่วงว่าที่ค่ายจะเกิดเรื่อง ทันใดนั้นก็ปรากฏพลุเก้าหัวขึ้นบนท้องฟ้า เขาจึงรู้ว่าที่ค่ายได้เกิดเรื่องขึ้นแล้ว ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ก้าวเท้าต่อไปก็ปรากฏพลุสัญญาณขึ้นอีกลูกหนึ่ง ทำให้เขารู้สึกแปลกใจ
“แปลกจัง ทำไมถึงได้จุดพลุสองครั้ง รึว่าจะเกิดเรื่องใหญ่” ชีเส้าเฟยคิดในใจ จากนั้นก็รีบมุ่งหน้าไปที่ค่ายเหลียนอิ๋นทันที

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

“นี่นังหนูซึมเชียวนะ” จิวแปะทงมองเส่เยี่ยที่เดินหน้าละห้อยแล้วก็เกาหัวหยึกๆ
“มาๆ ข้างหน้ามีโรงเตี๊ยมอยู่นะ ไปพักที่นั่นก่อนก็แล้วกัน” ว่าแล้วเขาก็จูงมือหญิงสาวเข้าไปยังโรงเตี๊ยม
“สวัสดีครับคุณชายไม่ทราบว่าจะรับอะไรดีครับ”
“เอาน้ำข้าวต้ม ผักขม แล้วก็น้ำใบบัวบกมาอย่างละสองนะน้องชาย” จิวแปะทงชูไม้ชูมือสั่งอาหาร แล้วก็หันมาชวนเส่เยี่ยคุย
“นี่นังหนูเจ้าจะไม่พูดอะไรกับข้าเลยงั้นเหรอ ข้าเบื่อแล้วน้า” นักพรตเอามือเคาะโต๊ะไปมา
“เอางี้ไหม พูดเรื่องเจ้าชีเส้าเฟยก็ได้นะ เจ้าจะได้ไม่เบื่อ...” พอเส่เยี่ยได้ยินคำว่าชีเส้าเฟยเท่านั้น สีหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นเศร้าทันที
“เอาหล่ะๆ ไม่พูดถึงเขาก็ได้ เอ่อ!งั้นพูดถึงเจ้าแล้วก็ครอบครัวของเจ้าละกัน ดีไหม” จิวแปะทงยังคงพยายามชวนคุยต่อ โดยที่ไม่รู้ว่าเส่เยี่ยเพิ่งจะสูญเสียบิดาไป คราวนี้เส่เยี่ยหน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม แถมดวงตายังมีน้ำตาคลอๆ อีกด้วย ทำให้จิวแปะทงตกใจไปเลย
“โอะๆ ใจเย็นๆ ไม่พูดแล้วๆ เรื่องนั้นก็พูดไม่ได้ เรื่องนี้ก็พูดไม่ได้ งั้นข้าอยู่นิ่งๆ ก็ได้ โธ่นี่มันกรรมอะไรของจิวแปะทงนะ เมื่อวานยังหลอกผีพวกทหารอยู่ดีๆ วันนี้ต้องมานั่งเฝ้านังหนูนี่ โอ๊ย กลุ้มๆๆ”

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:33 am

tomtam พิมพ์ว่า:
ระหว่างที่จิวแปะทงกำลังนั่งง่าว ก็มีเสียงชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเอะอะโวยวายกันอยู่ที่หน้าโรงเตี๊ยม
“เฮ๊ยๆ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”
“มีอะไรเหรอ มีอะไรเหรอ”
“ก็ค่ายเหลียนอิ๋นหน่ะสิ ตอนนี้ถูกราชสำนักกำจัดแล้ว” พอชาวบ้านรู้ข่าวก็ส่งเสียงถามกันให้ชุลมุน ฝ่ายจิวแปะทงหันกลับมาที่โต๊ะอีกที ก็พบว่าเส่เยี่ยใช้ไม้เท้าเดินคลำทางออกไปข้างหน้าโรงเตี๊ยมแล้ว
“อ๊ากกก นังหนูเจ้าจะไปไหน รอข้าด้วย”
“ไม่จริงมั๊ง จอมยุทธชีกับค่ายเหลียนอิ๋นเป็นคนดีจะตายจะกลายเป็นพวกกบฏไปได้ยังไง” หญิงชราคนหนึ่งเอ่ยทักท้วงขึ้น จิวแปะทงกับเส่เยี่ยก็ยืนฟังเหตุการณ์อยู่กับพวกชาวบ้านด้วยเช่นกัน
“เป็นเรื่องจริงนะ ฮ่องเต้ทรงมีราชโองการเองเลย”
“มิน่าหล่ะ เมื่อวานข้าเห็นทหารกองเบ่อเริ่มผ่านหมู่บ้านเราไป ต้องไปจับจอมยุทธชีแน่ๆ”
“ฮ่องเต้องค์นี้ทำไมถึงได้เลอะเลือนแบบนี้นะ”
“แล้วอย่างนี้พวกเราจะทำยังไงกันดี”
“เฮ้อ ถ้าเป็นความคิดของฮ่องเต้พวกเราจะทำไปอะไรได้”
“ราชสำนักนับวันก็เละเทะขึ้นทุกที วันๆ เอาแต่เวนคืนที่ดิน เพิ่มเงินภาษีราษฎร ไม่เห็นใจพวกเราบ้างเลย”
“เสียดายก็แต่คนดีๆ อย่างจอมยุทธชี ต้องมามีจุดจบเช่นนี้หน่ะสิ”
“จริงด้วย หากไม่มีค่ายเหลียนอิ๋น ป่านนี้บ้านเมืองคงตกเป็นของพวกเหลียวไปนานแล้ว”
“งั้นพวกเราจะนิ่งเฉยอยู่ทำไม ข้าว่าเราก็ก่อความวุ่นวาย ประท้วงราชสำนักไปเลยดีไหม” ชายหนุ่มคนหนึ่งออกความเห็นขึ้น
“ดีๆๆๆ” ชาวบ้านคนอื่นต่างก็เห็นด้วย
“กำจัดฮ่องเต้โฉดๆๆ” เส่เยี่ยเองก็ร้องป่าวตะโกนร่วมไปกับพวกชาวบ้านทำท่าจะเดินขบวนไปกับเขาด้วย จนจิวแปะทงต้องเข้าไปลากนางออกมา
“นี่เจ้าจะบ้าเหรอ อย่าพาข้าซวยไปด้วยซิ ข้าสัญญากับเส้าเฟยไว้ว่าจะพาเจ้าไปพบอีก 10 วันนะ ถ้าเจ้าเป็นอะไรขึ้นมา ข้าจะทำยังไง”
“แล้วท่านไม่ได้ยินงั้นเหรอ ท่านลุงกำลังอยู่ในอันตรายนะ” หญิงสาวสะบัดมือออก
“เจ้าตามไปก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้หรอกน่า อย่างห่วงเลยเชื่อข้าเถอะ ศิษย์เอกช่วงจิงก่าคนนี้ฝีมือดีที่สุด ไม่มีใครจับเขาได้อยู่แล้วหล่ะหน่า”
“ท่านลุงเก่งขนาดนั้นจริงเหรอ” หญิงสาวทำหน้าไม่เชื่อ
“จะโกหกทำไมเล่า ข้าไม่ใช่ผีนะจะได้หลอกเจ้า ชีเส้าเฟยคนนี้ใครๆ ก็รู้ว่าเป็นจอมยุทธอันดับหนึ่งของแผ่นดินเชียวนะ” หญิงสาวฟังแล้วก็เริ่มคล้อยตาม
“แล้วทำไมราชสำนักต้องจับตัวเขาด้วย”
“เฮ้อพูดแล้วเรื่องมันยาว แต่เล่าก็ได้เพราะข้ากำลังเซ็งๆ คืองี้นะราชสำนักเนี้ยมันเลวมาก เรื่องดีๆ มันไม่ค่อยจะทำ พอเห็นค่ายเหลียนอิ๋นของเส้าเฟยเป็นที่เคารพของชาวบ้าน มันก็อิจฉากลัวจะเท่ห์น้อยกว่าก็เลยส่งคนมาจัดการหน่ะสิ จริงๆ มันส่งมาแล้วหลายครั้งนะ แต่ไม่เคยเห็นเยอะขนาดนี้มาก่อน”
“อย่างนี้ท่านลุงก็ตกอยู่ในอันตรายนะสิคะ”
“เจ้าไม่ต้องกลัวหรอก ลุงของเจ้ายังมีนักพรตเอ๊ยบัณฑิตอย่างกงซุนเช่อ แล้วก็เจ้าวายร้ายลู่เสี่ยวฟงกับขงเบ้งชุดแดงอ้อมหมิงเจิ้งช่วยเหลืออยู่ ต่อให้ราชสำนักเอาฮ่องเต้มาด้วยก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้หรอกน่า”
“พวกเขาเก่งขนาดนั้นเชียวเหรอคะ” หญิงสาวเริ่มใจชื้นขึ้น
“นี่เจ้าไปอยู่อาฟกานิสถานมาหรือไง ไม่รู้เรื่องราวบ้านเมืองเลย เจ้าเป็นหลานเขาไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงได้ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับลุงตัวเองเลยหล่ะนี่”
“ก็ข้าเพิ่งจะรู้จักกับท่านลุงชีระหว่างทาง เขาช่วยชีวิตข้าไว้ เขาเป็นสหายของพ่อข้าหน่ะค่ะ”
“ว่าแต่เจ้าอายุเท่าไหร่กัน เห็นเรียกเขาแต่ลุงๆๆ อยู่ได้ ฟังแล้วมันขัดหูชะมัด” จิวแปะทงฉุกคิดขึ้นมาได้จึงถามขึ้น เขาจ้องหน้าเส่เยี่ยด้วยความสงสัย
“ข้าอายุ 18”
“กร๊ากกกกกกๆๆๆ ข้าว่าเจ้าโดนมันตุ๋นแล้ว” ชายชราพูดไปหัวเราะไป
“ตุ๋นอะไรเหรอะคะ”
“ก็เส้าเฟยอายุแค่ 20 เอง จะเป็นลุงของเจ้าได้ยังไง” จิวแปะทงยังคงหัวเราะไม่หยุด
“ท่านลุงอายุ 20 เองเหรอ เป็นไปไม่ได้ ท่านลุงไม่โกหกข้าหรอก” หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง
“แล้วเขาบอกเจ้าว่าอายุเท่าไหร่หล่ะ”
“เขาไม่ได้บอก”

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:34 am

tomtam พิมพ์ว่า:
“อ้าวแล้วทำไมเจ้าถึงได้เรียกเขาว่าลุงหล่ะ”
“ก็เขาเป็นสหายของพ่อข้า”
“ออ เข้าใจแล้ว” จิวแปะทงพยักหน้า เขาพอจะเดาเหตุการณ์ออกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน
“ท่านลุงอายุ 20 จริงๆ เหรอคะ” หญิงสาวหันมาถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ
“จริงสิ ถามทำไม รึว่า... สนใจศิษย์ข้างั้นเหรอ” จิวแปะทงเห็นได้ทีก็ทำเสียงเจ้าเล่ห์อำใส่นางทันที ฝ่ายเส่เยี่ยก็อ้ำอึ้งก้มหน้าก้มตาไม่ตอบอะไร
“ดูเจ้าสิ อายจนหน้าแดงไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆ”
“แล้วท่านลุงเอ๊ยจอมยุทธชี หน้าตาเป็นอย่างไรเหรอคะ” หญิงสาวเริ่มสอบถามลักษณะของชายในฝัน เดิมทีนางก็ตกหลุมรักเขาอยู่แล้ว พอตอนนี้ยิ่งรู้ว่าอายุไม่ต่างกัน นางก็ยิ่งมีความหวังมากขึ้น
“ฮุๆๆ ก็หน้ากลมๆ เหมือนซาลาเปา ตัวเตี้ยๆ ป้อมๆ ดำๆ ปากเบี้ยวนิดๆ จมูกบานๆ ตาเหล่หน่อยๆ แล้วก็...”
“พอแล้วๆ ข้าไม่อยากฟังท่านพูดแล้ว”
“กร๊ากกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ”
“นักพรตจิว ท่านหัวเราะอะไร”
“ก็ดูเจ้าสิ ข้าแค่หลอกหน่อยเดียวเจ้าก็เชื่อสนิทแล้ว นี่ถามจริงๆ เถอะนะ ถ้าหน้าตาชีเส้าเฟยเป็นแบบนั้นจริงๆ เจ้าจะยังรักเขาไหม” จิวแปะทงยื่นหน้าอันแสนจะกวนประสาทของเขาเข้าไปใกล้ๆ แล้วกระซิบถามนาง
“ใครว่าข้ารักเขาเล่า” ทีนี้หญิงสาวหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม นางอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว
“นังหนูอย่านึกว่าข้าดูไม่ออกนะ เจ้าปากแข็งแบบนี้ระวังสุนับคาบไปรับประทานนะ”
“ก็ข้าไม่รู้จริงๆ ข้ารู้แต่ว่าไม่ว่าท่านลุงจะหน้าตาเป็นยังไงก็ไม่สำคัญ ข้าจะยังคงรู้สึกกับเขาเช่นเดิม”
“โอ้โหพูดถึงเขาหน่อย เจ้าก็จริงจังขนาดนี้เชียว แต่ข้าว่าเจ้าก็ทำใจเอาไว้บ้างเถอะ ดูท่าเขาจะมีคนหมายปองแล้วนะ”
“ท่านลุงมีคนรักแล้วงั้นเหรอคะ” เส่เยี่ยเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วหันมาถามจิวแปะทงทันที
“ใครกันคะนักพรตจิว บอกข้ามาเถอะ” เมื่อเห็นว่าจิวแปะทงไม่ยอมตอบ นางก็ยิ่งอยากรู้มากขึ้น จิวแปะทงเห็นเช่นนั้นก็เอามือปิดปากตัวเองกลั้นหัวเราะเอาไว้ จนในที่สุดเขาก็ทนไม่ได้
“บอกเจ้าก็ได้ ก็ฮ่องเต้ไง สัปดาห์หน้าจะมีการแต่งตั้งฮองเฮา เขาพาทหารเยอะขนาดนี้มาจับตัวชีเส้าเฟย สงสัยจะอุ้มเข้าวังแต่งตั้งเป็นฮองเฮาแน่ๆ ข้าว่าฮ่องเต้คงปิ๊งลุงเจ้าเข้าแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ”
“นักพรตจิวก็...” หญิงสาวอยากจะโกรธจิวแปะทงจริงๆ แต่ก็ทำไม่ลง แม้เขาจะขี้เล่นไปสักหน่อยแต่ก็เป็นคนจิตใจดี วันนี้นางได้รู้อะไรเกี่ยวกับชีเส้าเฟยหลายอย่าง ทำให้นางอดจินตนาการไม่ได้ว่าอีก 10 วันข้างหน้า หากเจอกันนางจะพูดอะไรกับเขาดี

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:35 am

tomtam พิมพ์ว่า:
ค่ายเหลียนอิ๋น...
กองกำลังทหารของอ๋าวเทียนลี่ปะทะกับคนของค่ายเหลียนอิ๋นอย่างดุเดือด ลู่เสี่ยวฟงคนเดียวรับมือกับหันจุ้นและยอดมือปราบอีกสองคน ส่วนอ้อมหมิงเจิ้งเข้าไปจัดการกับอ๋าวเทียนลี่ซึ่งมีพวกทหารองครักษ์ล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด ส่วนกงซุนเช่อที่มีวรยุทธน้อยสุดก็คอยสังเกตการณ์และวางแผนให้กับศิษย์คนอื่นๆ แม้ว่าศิษย์ค่ายเหลียนอิ๋นจะฝีมือเป็นต่อ แต่พวกเขาก็มีแค่ร้อย ในขณะที่คนของทางการมากันเป็นพัน ดังนั้นล้มไปได้คนหนึ่งก็ยังเหลืออีกเก้าคนที่ต้องจัดการ แต่ละคนก็อ่อนล้าและพ่ายแพ้ลงไปบ้าง

ลู่เสี่ยวฟงด้านหนึ่งก็ต้องช่วยพี่น้องที่จะถูกทำร้าย แขน ขาและกระบี่ในมือของเขาจึงเคลื่อนไหวตลอดเวลาไม่ได้หยุดพักเลย จังหวะนั้นมีศิษย์ของค่ายเหลียนอิ๋นคนหนึ่งพลาดล้มลงไป เขากำลังจะถูกกระบี่ของทหารต้าซ่งตัดคอยู่แล้ว แต่ลู่เสี่ยวฟงก็ใช้วิชาตัวเบาเข้าไปคีบกระบี่ไว้ แล้วก็ถีบทหารคนนั้นกระเด็นออกไป ศิษย์คนนั้นลุกขึ้นมาขอบคุณและสู้ต่อไปอย่างไม่คิดชีวิต หันจุ้นที่เห็นเหตุการณ์อยู่มองไปที่กงซุนเช่อและนึกแผนชั่วออก เขาเรียกลูกน้องให้มาจัดการกับลู่เสี่ยวฟงเพิ่มและสั่งให้มือปราบทั้งสองคนคุมสถานการณ์ให้อยู่ จากนั้นหันจุ้นก็มุ่งไปที่กงซุนเช่อ ลู่เสี่ยวฟงติดพันทหารอยู่หลายสิบคนจึงฝ่าออกไปไม่ได้ เขาร้องตะโกนให้กงซุนเช่อระวังตัว อ้อมหมิงเจิ้งได้ยินเช่นนั้นจึงวางมือจากอ๋าวเทียนลี่และหันกลับไปช่วยกงซุนเช่อทันที จังหวะที่นางหันกลับมา อ๋าวเทียนลี่ที่แอบกำอาวุธลับไว้ในมือก็ขว้างมันใส่นางทันที

“จึก” เสียงอาวุธปักลงบนแขนจนร่างนั้นเซไปข้างหน้า
“เสี่ยวฟง!!!” เสียงหญิงสาวร้องขึ้นเมื่อหันมาเห็นเหตุการณ์และร่างของชายตรงหน้า
“นี่เจ้าไม่ใช่ชีเส้าเฟยงั้นเฟรอ” อ๋าวเทียนลี่กับทหารคนอื่นๆ หันมามองหน้ากัน พวกเขาเข้าใจผิดมาตลอดว่าลู่เสี่ยวฟงคือชีเส้าเฟย
“รีบไปซะ” ลู่เสี่ยวฟงเอามือกุมแขนซ้ายของเขาไว้บอกให้อ้อมหมิงเจิ้งรีบหนีไป หงเผาได้แต่ยืนนิ่งด้วยความตกใจ
“ข้าบอกให้รีบไปไง พาพี่รองหนีไปซะ เร็วเข้า” ลู่เสี่ยวฟงตะคอกใส่เมื่อเห็นว่านางไม่ยอมไปสักที
“แล้วเจ้าหล่ะ” หงเผาถามน้ำเสียงสั่น
“ไม่ต้องห่วงข้า รีบพาพี่รองไปซะ อย่าให้พวกเราต้องถูกจับกันหมด”
“แต่...” ในขณะที่หญิงสาวกำลังลังเล กงซุนเช่อก็ถูกหันจุ้นจับตัวได้ มันเอากระบี่จ่อคอแล้วพาเขาเดินมุ่งมายังคนทั้งสอง ศิษย์คนอื่นๆ ก็เดินตามมาห่างๆ แต่ไม่มีใครกล้าทำอะไร
“พี่รอง” ทั้งสองร้องขึ้นพร้อมๆ กัน
“วางอาวุธของเจ้าซะ” หันจุ้นสั่งลู่เสี่ยวฟงและหงเผา พวกเขามองหน้ากัน ลู่เสี่ยวฟงส่งสัญญาณให้หงเผาหาทางหนีไป ไม่ต้องห่วงพวกตน
“ฮ่าๆๆ คิดหนีเหรอ ไม่ง่ายนักหรอก ทีนี้เห็นฤทธิ์ของข้าหรือยัง” อ๋าวเทียนลี่เห็นว่าสถานการณ์ได้เปรียบจึงเดินออกมาจากการคุ้มกันของทหารองครักษ์
“ถุย ใช้วิธีสกปรกแบบนี้ เจ้าไม่ละอายใจบ้างเหรอ” หงเผากำกระบี่แน่นด้วยความแค้น
“เจ้านี่ปากดีเหลือเกินนะ ถ้าวันนี้ข้าอ๋าวเทียนลี่ไม่สั่งสอนเจ้า ข้าไม่ใช่คน” ว่าแล้วอ๋าวเทียนลี่ก็เดินพุ่งมาหาหงเผา ลู่เสี่ยวฟงขยับมาขวางเขาเอาไว้ แต่ถูกอ๋าวเทียนลี่ซัดลงไปจนล้ม
“ทำอะไร เจ้าโดนพิษของข้า จะตายอยู่แล้ว ยังจะทำมาอวดดีอีก” อ๋าวเทียนลี่ก้มลงมองชายหนุ่มด้วยสายตาดูถูก
“อะไรนะในอาวุธลับมีพิษงั้นเหรอ” หงเผาหันไปมองหน้าลู่เสี่ยวฟงที่ไม่ยอมบอกความจริงกับนาง
“ฮ่าๆๆ ใช่แล้ว มันคือพิษอ๋าวจื่อเอี้ยนที่พ่อข้าคิดค้นขึ้น ในแผ่นดินนี้ไม่มีใครมียาถอนนอกจากพ่อข้า น่าเสียดายที่คนโดนยาพิษไม่ใช่เจ้า” อ๋าวเทียนลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงอันเย้ยหยัน หงเผากัดริมฝีปากแน่นด้วยความแค้น แน่นอนว่านางไม่คิดที่จะหนีอยู่แล้ว แต่จะให้ถูกจับนางก็ไม่ยอมเช่นกัน “อ้อมหมิงเจิ้ง อย่ายอมแพ้ อย่ายอมแพ้” หญิงสาวพูดกับตัวเองในใจ ตอนนี้นางอึดอัดใจเหลือเกินที่ช่วยพี่น้องไม่ได้
“ดี งั้นข้าขอสู้ตาย หากวันนี้พี่น้องข้ารอดไปไม่ได้ ข้าก็จะไม่ขออยู่” หงเผาตัดสินใจสู้สุดชีวิต นางยกกระบี่ขึ้นมาอย่างแน่วแน่ ก่อนที่จะพุ่งไปยังทุกชีวิตที่อยู่ตรงหน้า
ทันใดนั้นก็เกิดพายุทรายขึ้นอย่างไม่คาดคิด พวกทหารพากันปิดตาหลบทราย ทำให้ชุลมุนไปทั่ว หงเผาพยายามจะควานหาลู่เสี่ยวฟงแต่ก็ไม่พบ จนอยู่ๆ นางก็รู้สึกว่ามีคนเข้ามาดึงตัวนางออกไป พอพายุเริ่มสลบลง หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นจนพบร่างชายตรงหน้า
“หัวหน้าใหญ่!!!”...

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:37 am

Andaman พิมพ์ว่า:
อ๊ากกกกกกกกก แต๋มอัพฟิคแล้ววววววว

อ๊ากกกก พี่ลู่โดนลูกดอกอาบยาพิษเหรอเนี่ย สงสารอ่ะ ตอนที่อ่านเจอว่าโดนลูกดอก อ้อม(คนอ่าน) ใจหายหมดเลย ทำไมแต๋มต้องแกล้งให้คนหล่อๆแบบพี่ลู่บาดเจ็บด้วยนะ ฮือๆๆๆ พิษ อ๋าวจื้อเอี้ยน มันต้องร้ายกาจและชั่วช้าว่า พิษหันเซียงจื้อเอี้ยนแน่ๆเลยยยย

แล้วพายุทรายจะมาทำม๊ายยย แล้วหัวหน้าใหญ่จะมาดึงตัวอ้อมหมิงเจิ้งออกจากพายุทรายทำม๊ายยยย โธ่ ต้องพลัดพรากกับพี่ลู่เลยอ่ะ แง้งงงงงง รักนี้ชั่วฟ้าดินสลาย จะตายเราต้องตายด้วยกันดิ ( ก๊ากๆๆๆ )

บ้าพอแล้ว เอาแบบคนที่มีสติดีๆบ้าง >
อ่านมาถึงบทนี้แล้ว เครียดแทน ชีเส้าเฟยและพวกพี่น้องต้องโดนข้อหาขบฐ ทรยศ คิดขายชาติ แถมตัวโกงแต่ละตัวนะ คัดมาแล้ว แสบๆทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น อ๊าวป๊ายย ลูกชายอ๊ายป๊ายยย หรือแม้แต่ หันจุ้น

เริ่มกังวลแทนชีเส้าเฟยและพี่น้อง โดนเรื่องราวร้ายๆต่างๆรุมเข้าใส่ จะแก้ไขยังไงเนี่ย แถมสงสัยว่า พี่น้องต้องพลัดพรากกันแน่ๆเลย คือ ชีเส้าเฟยกับอ้อมหมิงเจิ้งไปทางหนึ่ง (แหม ไม่อยากเลย ขอไปกับลู่เสี่ยวฟ่งไม่ได้เหรอ >



tomtam พิมพ์ว่า:
อ้อมจ๋าเรื่องนี้ ชีเส้าเฟยเป็นพระเอกนะไม่ใช่พี่ลู่ และตามบทหงเผาก็ต้องปลื้มหัวหน้าใหญ่ด้วย ส่วยกับพี่ลู่เป็นคู่กัดกัน อ้อมน่าจะดีใจนะที่ได้ไปกับหัวหน้าใหญ่ ดีแล้วที่ไม่ปล่อยให้ไปกับกงซุนเช่อ กร๊ากกกๆๆๆ :q3: ว่าแต่พี่ลู่เวอร์นี้เท่ห์ + ขรึมไปหน่อย ในหนังจริงคงจะโปกฮาและทะลึ่งทะเล้นเนอะ พูดแล้วก็อยากดู อยากดู คิดถึงชิแลมอ่ะ...

เรื่องบทพลัดพรากคงจะไม่ซับซ้อนขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะเดี๋ยวบทหนักจะเน้นไปที่เส่เยี่ยแล้ว

lingu พิมพ์ว่า:
แต๋มอ่ะ มาอัพฟิคแล้วก็ม่ายบอกด้วย นี่ถ้าอ้อมไม่บอกก็ไม่รู้เนี่ยยยย :q8:

พูดไม่ออกบอกไม่ถูก อยากจะบอกแค่ว่าตอนนี้สนุกมากๆๆๆๆๆ ตื่นเต้น และก็ตลกขบขัน ฮากระจาย อ่านแบบละสายตาไม่ได้เลยอ่ะ แต๋มเขียนบทอ้อมหมิงเจิ้งออกมาได้เหมือนในบทละครมากๆ ยิ่งเข้ากับบุคลิคของจางอ้อมด้วยเนี่ย ก๊ากๆๆ ส่วนคุณชายลู่ นี่ขนาดยังไม่ได้ดูละครนะ ยังเขียนได้ดีขนาดนี้ หลินกุจิ้นหน้าคุณชายลู่กับมาดกวนๆ ออกมาได้กระจ่างเลยล่ะ

แล้วยังไม่ลืมที่จะตัดฉากไปหาเส่เยี่ยกับจิวแป๊ะทง ตอนนี้ขำแทบตกเก้าอี้เลยเชียว ยิ่งตอนเฒ่าทารกบรรยายหน้าตาจอมยุทธ์ชีว่า"หน้ากลมๆ เหมือนซาลาเปา ตัวเตี้ยๆ ป้อมๆ ดำๆ ปากเบี้ยวนิดๆ จมูกบานๆ ตาเหล่หน่อยๆ” ก็ลุ้นว่าเส่เยี่ยจะรักมั้ยถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ปรากฏว่าเธอก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง อ้ายยยยย ซึ้งมากๆ (ถ้าถามแม่นางหลิน ถ้าหน้าตาจอมยุทธ์ชีเป็นแบบนี้จริงๆ ขอบายค่ะ ไปไกลๆ เลย ขอไปหาลุงชีคนใหม่ดีก่า กร๊ากกก)

เห็นด้วยนะ อ้อมหมิงเจิ้งถูกลากไปคนละทางกับคุณชายลู่ แล้วใครจะดูแลคุณชายลู่ตอนบาดเจ็บล่ะเนี่ย ฮือๆๆ เป็นห่วงอ่ะ ยิ่งถูกพิษด้วย :q11: (รู้สึกว่าอ้อมหมิงเจิ้งในละครกับนอกละครในใจคิดไม่เหมือนกันนะเนี่ย นอกละครชีจะไปหาคุณชายลู่ท่าเดียวเลย :q17: )

ในที่สุดท่านลุงชีก็ปรากฏตัว (ในเรื่องจอมยุทธ์ชีอายุ 20 จริงเหรอ น่าจะสัก 25-28 นะเนี่ย) ค่อยหายใจทั่วท้องหน่อย พระเอกมาช่วยแล้ววววว กำลังหนุกเลยอ่ะ ลุ้นให้เสเยี่ยตามไปด้วยความห่วงท่านลุงนะเนี่ย อยากให้นางอยู่ข้างกายเค้าอ่ะ กริ๊ดดด ขอตอนหน้าไวๆน้า
:q3:


Timmy พิมพ์ว่า:
อ่านตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ แต่ต้องรอกลับมาบ้านก่อนถึงคอยมาเม้นท์ ก่อนอื่น..ขอสงสารพี่ลู่ก่อนเลยค่ะถูกพิษซะแล้วแบบนี้จะทำยังไงดี แล้วใครจะคอยดูแล โอ๊ย..เครียด

แต่ชอบตอนเส่เยี่ยกับจิวแป๊ะทง อ่านแล้วตลกดี โดยเฉพาะตอนบอกลักษณะท่านลุงชี เอิ๊กๆๆ เส่เยี่ยช่างน่ารักเสียจริง ไม่ว่ายังไงก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม :q13:

คงต้องคอยลุ้นตอนต่อไปแล้วค่ะว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ แต่เห็นว่าบทหนักตอนต่อไปจะไปอยู่ที่เส่เยี่ย แล้วแบบว่าต้องถึงขนาดเตรียมผ้าเช็ดหน้ารอรึเปล่าค่ะ จะได้ทำไจได้ถูก

Andaman พิมพ์ว่า:
อ้าวววเหรอออออ เรื่องนี้ชีเส้าเฟยเป็นพระเอกเหรอ อ้อมนึกว่าลู่เสี่ยวฟ่งเป็นพระเอกซะอีก 555 แต่เอาน่ะ ชีเส้าเฟยเป็นพระเอกก็โอเค พอรับไหว ยังไงก็แฟนเก่าอ้อม ไม่ลืมหรอกน่า อิอิ

อืมๆๆ ไปกับชีเส้าเฟยดีแล้ว อย่าถึงขนาดให้อ้อมหมิงเจิ้งไปกับกงซุนเช่อเลยน่ะ แค่คิดก็หยองแล้วนะนั่น อ่อ แล้วใครจะดูแลพี่ลู่ล่ะ เป็นห่วงนะเนี่ย แหะๆ


ps นั่นซิ ทำไมอ้อมหมิงเจิ้งนอกจอ จ้องจะงาบ เฮ๊ย จ้องจะไปกับลู่เสี่ยวฟ่งอย่างเดียวเลย

JeAByee พิมพ์ว่า:
พี่แต๋มอ่ะน่าโกรธ ไปโพสข้อความที่บ้านจางน้อยก็ไม่ยอมบอกว่าอัพฟิคตอนใหม่แล้ว แต่พี่อ้อมกะพี่หลินกุน่าโกรธยิ่งกว่า คุยเอ็มกันตั้งนาน ไม่ยอมบอกว่าพี่แต๋มอัพฟิคแล้ว :q11:

ใช่แล้วพี่อ้อม ฟิคเรื่องนี้ชีเส้าเฟยกะองค์คังซีเป็นพระเอกนะ ชื่อเรื่องก็บอก กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน ไม่ใช่เรื่องบุรุษสี่คิ้ว..ลู่เซียวฟง นะ ตอนแรกๆก็อ้อมหมิงเจิ้นก็ต้องชอบหัวหน้าใหญ่ก่อนแหละ แต่เดี๋ยวพอเห็นความดีของคุณชายลู่ บวกกับหัวหน้าใหญ่ไม่มีใจให้ อ้อหมิงเจิ้นก็คงได้ครองคู่กะคุณชายเองล่ะ

บทพูดของจิวแปะทง พี่แต๋มแต่งเก่งมากเลย อย่างกะถอดมาจากมังกรหยกเลย เหมือนมากๆ อย่างตอนที่เปิดตัวจิวครั้งแรกนะ พี่แต๋มไม่บอกว่าเป็นจิวแป๊ะทง แค่อ่านบทพูดก็เดาถูกแล้ว

สนุกมากๆตอนนี้ อย่างรู้จังว่าคุณชายลู่จะโดนจับไปมั้ย จะมีใครมาช่วย แล้พิษที่โดนล่ะ จะมีทางแก้มั้ย :q22:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:38 am

tomtam พิมพ์ว่า:
ดีใจจังที่ทุกคนชอบตอนใหม่ คนเขียนเองเขียนไปก็รู้สึกตลกไปด้วย จริงๆ ไม่ชอบเขียนโหมดรันทดเลยอ่ะ ชอบตลกๆ แบบนี้แหละ แต่โดยธรรมชาติของเรื่องนี้มันออกแนวชีวิต+ราชสำนัก ต้องขอบคุณไอเดียขอโย่ที่เสนอให้เอาจิวแปะทงมาสร้างสีสรร ทำให้เรื่องไม่หนักจนเกินไป ถ้าตัดจิวแปะทงออกไปคนหนึ่ง ตอนนี้คงไม่ขำเลยอ่ะ

จางอ้อมอย่าพยายามจ้องจะงาบพี่ลู่มากสิคะ เดี๋ยวคนเขียนหมั่นไส้จับให้คู่กะกงซุนเช่อจริงๆ นะ ฮ่าๆๆ

งือๆ หลินกุกับเจี๊ยบยังไม่ชินอีกเหรอ ปรกติแต๋มอัพฟิคก็ไม่เคยบอกอยู่แล้ว ฮุๆๆ เอาเป็นว่าใครว่างเมื่อไหร่ก็แวบเข้ามาอ่านก็แล้วกันจ้า ไม่ต้องซีเรียส คนเขียนก็นานๆ ทีอัพเหมือนกัน


O-yohyo พิมพ์ว่า:
ตอนนี้ต่อสู้กันมันส์หยดเลยค่ะ จิ้นภาพอ้อมหมิงเจิ้งได้ชัดเจนมาก

ยิ่งเคยเห็นรูปอ้อมตัวจริงแล้ว คิดว่าเข้ากับบทดีมาก



บทจิวแป๊ะทง ก็อ่านได้เห็นภาพเลย เป็นจิวแป๊ะทงจริงๆ

ตอนแรกที่จิ้นคือภาพเฒ่าทารกคนที่เล่นในภาคขององเหม่ยหลิงกะหวงเย่อหัว

แต่มานึกอีกที ต้องเป็นคนที่เล่นในภาคของพี่ชายซี่

จำได้คลับคราว่านักแสดงคนละคนกันใช่เปล่าคะ

ถ้าไงขอจิ้นเป็นคนที่เล่นในภาคขององกะหวงนะ

เพราะ o-yo อยากให้จิวแป๊ะทง เป็นคุณตาอ้วนท้วน ดูใจดี ขี้เล่นน่ะ

ที่ทำให้ขำและอึ้งที่สุด ก็ตอนที่เส่เยี่ยไปเดินประท้วงกะเค้าด้วย

ก็แหม ดูเธอเป็นสาวเรียบร้อยน่าปกป้อง ไม่คิดว่าจะใจกล้าไปเดินขบวนกะเขาด้วย

เนี่ยล่ะหนาความรัก ทำให้เส่เยี่ยเป็นได้ถึงเพียงนี้ :q22:

ว่าแต่เส่เยี่ยรู้ความจริงเร็วไปหน่อยนะ ว่าเส้าเฟยไม่ใช่คุณลุงอายุคราวพ่อ

แบบนี้ถ้าเจอกัน เส่เยี่ยก็ไม่กล้าอ้อนนะซี่คะ จะอ้อนได้ไง อายุใกล้กันเขินตายเลย :

อยากเห็นตอนเส่เยี่ยกะเส้าเฟยเจอกันอีกเร็วๆ จัง



อีกคนที่จิ้นภาพได้ชัดเจนก็กงซุนเช่อ แต๋มเขียนบุคลิกได้ชัดดีค่ะ

จะมีก็พี่ลู่เนี่ยแหล่ะ ที่ต้องใช้พลังจิ้นมากหน่อย ทำให้อยากดูละครลู่เสี่ยวฟงเร็วๆ

ว่าพี่ลู่จะเป็นแบบไหนหนอ จะเหมือนที่จิ้นไว้มั๊ย


คนที่ทำให้หมั่นไส้สุดๆ ก็อีตาหันจุ้นกะอ๋าวเทียนลี่ หนอยทำให้คนเข้าใจผิดฮ่องเต้

น่าสงสารฮ่องเต้เนอะ ไม่ได้เป็นคนใจร้ายซะหน่อย

แต่ก็นะถ้าไม่มีสองคนนี้ เรื่องก็ไม่มันส์น่ะซี่



ฮ่องเต้จะแต่งตั้งฮองเฮาแล้ว รู้สึกตื่นเต้นจังค่ะ

อยากอ่านเรื่องราวในวังหลวงด้วย จะเป็นยังไงกันบ้างนะ

แล้วเส่เยี่ยจะต้องผจญชะตากรรมอะไรอีกเหรอคะเนี่ย

โธ่ ... ก็เจ๊เธอตาบอดแล้วก็ยังจะซ่าส์ไปประท้วง

ไม่แปลกใจเลย ว่าจะเจอบทหนัก สงกะสัยนะ ขอเดาเล่นๆ

ว่าเส่เยี่ยนึกว่าลุงชีโดนจับ แล้วเผิอญไปเจอกับหันจุ้นและอ๋าวเทียนลี่

ก็เลยไปอาละวาดใส่เค้า (ตัวเล็กแถมตาบอด แต่ไม่เจียม )

งานนี้สองคนคงจะหมั่นไส้ จับตัวไปทรมานแหงมๆ เลยใช่ป่ะ

ปล. อ่านคอมเมนต์ของทุกคนแล้ว ทำให้จิ้นภาพ อ้อมหมิงเจิ้งคู่กับกงซุนเช่อ

โอย ... ทั้งฮาทั้งกลิ้งค่ะ แบบนึกหน้าอ้อมหมิงเจิ้ง ทำหน้านึกไม่ออกบอกไม่ถูก

มองพี่ลู่ตาปริบๆ ได้ชัดเจนมากมาย :q5:

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:39 am

Andaman พิมพ์ว่า:
O-yo จิ้นภาพอ้อมหมิงเจิ้งกับลู่เสี่ยวฟ่งซิ

อย่าจิ้นภาพอ้อมหมิ้งเจิ้งกับกงซุนเช่อ ม่ายยยยอาวววววววว หนูกัว

ลู่เสี่ยวฟ่งในนิยายของแต๋มก็ขี้เล่นดีนะ 555 ยังจำฉากที่แอบเอาอะไรไปแกล้งสาวได้ดี จริงๆแล้วบุคลิคลู่เสี่ยวฟ่งในนิยาย เขาไม่ได้ขี้เล่น และ ไม่ได้ทะลึ่งแบบพี่หลี่ฮ่วย มาดของเขาจะเป็นแบบคุณชายน่ะ ถ้านึกภาพไม่ได้ ก็นึกมาดของคุณชายชอลิ้วเฮียงประมาณนั้น แต่ลู่เสี่ยวฟ่งจะขี้เล่นมากกว่าคุณชายชอ

เช่น นั่งร้องเพลงเอาตะเกียบเคาะถ้วย โดนเด็กอายุ สิบกว่าขวบหลอกแล้วหลอกอีก (ทั้งๆที่ตัวเองฉลาดจะตาย แต่ยังโดนเด็กหลอก) แกล้งเพื่อนด้วยการสอนให้เด็กๆร้องเพลงล้อเลียน แต่สาวๆในเรื่องจะพูดว่า "ลู่เสี่ยวฟ่ง หล่อเหลา เจ้าชู้ และสง่างาม"

แต่เรื่องขี้เล่นจริงๆคงเป็นการแสดงออกทางใบหน้า (อันนี้เป็นลู่เสี่ยวฟ่งฉบับที่จางจื้อหลินแสดง) แบบว่าเวลาพูดชอบขยิบตา ยักคิ้ว ถลึงตาอะไรแบบนั้น เค้าจะทำบ่อย จนอ้อมมองว่าเป็นเสน่ห์ของลู่เสี่ยวฟ่งเวอร์ชั่นนี้ไปแล้ว



Andaman พิมพ์ว่า:
จดหมายรัก ถึงลู่เสี่ยวฟ่ง ฉบับที่ 1

พี่ลู่ เป็นยังไงมั่งอ่ะ มีใครทำแผลให้พี่รึยัง แล้วพิษอ๋าวจื้อเอี้ยนที่พี่โดน มันร้ายกาจกว่าพิษหันเซียงจื้อหลินที่อ้อมโดน มาก-น้อยแค่ไหน แล้วกงซุนเช่อดูแลพี่ดีไม๊ แล้วทำไมต้องมีคนพรากเราจากกันด้วย แล้ว แล้ว เมื่อไหร่อ้อมจะได้เจอพี่อีกเนี่ย แล้ว แล้ว แล้ว อีกนานแค่ไหนเหรอ ถึงจะได้อ่านตอนต่อไป?? ^^

จากอ้อมเสี่ยวฟ่ง (มาจากคำว่า อ้อมจัง บวกกับ ลู่เสี่ยวฟ่ง คล้ายๆคำว่า Charlian เหอๆ)

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:41 am

O-yohyo พิมพ์ว่า:
แม่นางอ้อมหมิงเจิ้ง

ข้าเห็นใจในความรักของท่านยิ่งนัก แต่ขอให้ท่านระลึกไว้ว่า

รักแท้ย่อมต้องผ่านอุปสรรค ขอให้ท่านจงเข้มแข็ง

เป็นกำลังใจให้กะพี่ลู่เสี่ยงฟง ถึงแม้พิษจะร้ายแรงเพียงใด

แต่หากกำลังใจดี พี่ลู่ต้องต่อสู้ได้แน่นอน

อีกทั้งมีท่านกงซุนเช่อ ว่าที่คนรักของท่าน เอ๊ย ไม่จ๊าย

เผลอจิ้นอีกแล้ว :q5: มีท่านกงซุนเช่อผู้รอบรู้อยู่กะพี่ลู่

รับรอง พี่ลู่ไม่เป็นอะไรมาก (ถ้าคนเขียนมิคิดกลั่นแกล้ง)

ข้าขอฝากท่านดูแลท่านลุงชี แทนนายน้อยเส่เยี่ยด้วย

ส่วนข้า จะไปสืบราชการลับภายในวัง ว่าใครจะได้เป็นฮองเฮา

ศึกชิงตำแหน่งในครั้งนี้ คาดว่า ท่านหญิงหลินกุและเจี๊ยบเฟยเอ๋อ คงร่วมวงด้วย

ข้าก็ไม่รู้จะเชียร์ใครดี ขอไปสืบก่อน ว่าความรักที่พวกนางมีให้องค์คังซื่อนั้น

มากน้อยเพียงใด ข้าจะได้เชียร์ถูก

ปล. ข้าขอท่านลุงชีให้นายน้อยเส่เยี่ยละกันนะแม่นางอ้อมเสี่ยวฟง

tomtam พิมพ์ว่า:
แอบเหล่ภาพพี่ลู่ข้างบนแล้วพาให้ใจหวั่นไหว สายตาที่มองมันช่างแบบว่าอ๊ากกกกก :q2: ใครไม่เชื่อลองมองดูได้ค่ะ ตอนใหม่เหรอยังไม่ได้คิดเลยค่ะ ทีแรกที่จะขียนมีตัวละครแค่ 6-7 ตัวเอง พระเอกx2 นางเอก อ๋าวป้าย ฯลฯ แต่ตอนนี้ตัวละครยั่วเยี้ยไปหมดเลย ปมก็เยอะตามไปด้วย ต้องค่อยๆ คิด ค่อยๆ แก้ ไปทีละเปราะ แอบตื่นเต้นศึกชิงบัลลังก์ฮองเฮาเหมือนกัน ใครจะได้แชมป์น้า...

ลงชื่อ
แม่นางชิแต๋ม
(มาจาก chi + tam อินเทรนสุดๆ ค่ะ ขอบอก :q3: )

Andaman พิมพ์ว่า:
เฮ้ออออ แม่นางเหลยแต๋ม (อุ๊ย ขอโต๊ดดคร่า เรียกชื่อผิด ก๊ากๆ) แม่นางชิแต๋มมาบอกว่า ยังไม่ได้คิดตอนต่อไป อ้อมว่าแล้วววว เพราะตัวละครของแม่นางยั้วเยี้ยเต็มไปหมด แค่คิดว่าจะเฉลี่ยบทยังไงให้เท่าๆกัน ไม่โดนแม่ยกงอน ก็ใช้เวลาหลายวันแล้ว

อย่ากระนั้นเลย ระหว่างที่อ้อมจัง พลัดพรากกับพี่ลู่เสี่ยวฟ่ง อ้อมจังก็ขอควงชีเส้าซังก่อนล่ะ ก๊ากๆๆ เขาบอกว่า อย่าหวังน้ำบ่อหน้าช่ายป่ะ บังเอิญอ้อมเป็นคนเชื่อเรื่องแบบนี้ด้วยซิ มามะ พี่เส้าซัง ขอชื่นจัยยยยยหน่อยยยยเร้ววววววว

ps แม่ยกนายน้อยเส่เยี่ยไม่ต้องตกใจ ขอควงแค่ 2-3 วันแล้วจะปล่อยจ้า แต่ถ้าแม่ยกนายน้อยขืนเชียร์อ้อมจังให้กงซุนเช่อ ไม่แน่งานนี้ อาจไม่คืน 555

ลงชื่อ อ้อมเสี่ยวฟ่ง

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:42 am

O-yohyo พิมพ์ว่า:
โอ้ แม่นางชิแต๋ม

ท่านยังไม่ได้คิดพล็อตหรอกรึ งั้นสืบราชการลับคราวนี้คงต้องแห้ว

อืม จะเชียร์ใครดีล่ะ คงต้องให้ผู้เข้าแข่งขัน มาโชว์คุณสมบัติกันแล้วล่ะนะงานนี้

แม่นางอ้อมเสี่ยวฟ่ง

แม่นางจะใจร้ายกับท่านกงซุนเช่อได้ลงเชียวรึ

เหลือเยื่อใยสักนิดซี่ ให้คนแก่หัวใจกระชุ่มกระชวย :q5:

พอแระๆ เดี๋ยวแม่นางจะยึดท่านลุงชีไปจริงๆ

ยิ่งตอนนี้เส่เยี่ยอยู่ในการดูแลของเฒ่าทารก

เออ หรือว่าต้องมาดูแลเฒ่าทารกกันล่ะเนี่ย

รอก็แต่ท่านลุงชีจะกลับมารับ จะได้หายห่วงซะที

แม่นางอย่าใจร้ายยึดท่านลุงไว้นานนะ เดี๋ยวนายน้อยเส่เยี่ยจะต๊องขึ้นมาอีก

O-yohyo พิมพ์ว่า:
เอารูปเส่เยี่ยยุคชิง มาส่งแต๋มค่ะ

หากคิดถึงเส่เยี่ยในยุคซ่ง ให้ย้อนไปดูหน้า 2-5 ไปพลางๆ ก่อนนะ

อันนี้หามาให้เท่าที่มีในเครื่อง นอกนั้นเก็บอยู่ในแผ่น

ไว้จะกลับมาหาให้ค่ะ















_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:44 am

O-yohyo พิมพ์ว่า:
มาแล้วค่ะ ลิงค์โหลดรูป เส่เยี่ย

http://www.sharebig.com/d/sukomqqss/03R1zDU46EBF2D90D/Sheh-Yea.rar.htm

ไม่รู้จะเข้าฟิวที่แต๋มต้องการรึเปล่านะ

O-yohyo พิมพ์ว่า:
ท่านลุงชีต้องไปช่วยเพื่อนที่ค่ายเหลียนอิ๋นเหรอคะ

ขอให้ท่านเดินทางปลอดภัยนะ




ป่านนี้ท่านลุงชีจะไปถึงค่ายเหลียนอิ๋นหรือยังนะ ชักเป็นห่วง




ท่านตาจิวแป๊ะทง เล่าเรื่องท่านลุงชีให้ข้าฟังหน่อยได้ไหมคะ




อะไรนะ ท่านลุงชีอายุ 20 ปี หน้ากลมเหมือนซาลาเปา ตัวเตี้ยดำด้วยเหรอ



ไม่ว่าท่านลุงจะเป็นยังไง ข้าก็จะรู้สึกเหมือนเดิม



ประท้วง ประท้วง ใครจะมาจับตัวท่านลุงชี ข้าไม่ยอมหรอก



_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 10:47 am

O-yohyo พิมพ์ว่า:
ชะแวป ... คราวนี้ o-yo จะพาทุกคน นั่งไทม์แมชชีน

ไปยังอนาคต ตอนที่เส่เยี่ยพลัดหลงเข้าไปในวังของฮ่องเต้คังซื่อนะคะ

เรื่องราวในอนาคตจะเป็นยังไงไม่มีใครรู้ นอกจากคนแต่ง :q5:

เพราะฉะนั้น นี่คือการทำนายเหตุการณ์ล่วงหน้าจ้า

----------------------------

เส่เยี่ย พลัดหลงกับจิวแป๊ะทง




เส่เยี่ย เจอกับเจี๊ยบเฟยเอ๋อระหว่างทาง




คิดถึงท่านลุงชีเหลือเกิน




มีเจี๊ยบเฟยเอ๋อคอยปลอบใจ




เส่เยี่ยกับฮองเฮาผู้ใจดี




ฮ่องเต้คังซื่ออย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ ไม่ใช่ไม้ป่าเดียวกันเน้อ :q5:




เอ๊ ... รึว่าเส่เยี่ย จะเป็นสายลับให้กับค่ายเหลียนอิ๋น

มาสืบหาท่านลุงชี




เจอกับอ้อมหมิงเจิ้ง ที่เข้ามาเป็นสายลับเช่นกัน




สนทนากับสนมหลินกุ



สายลับปฏบัติการ



อยู่ในวัง ยามหลับก็เฝ้าคิดถึงแต่ท่านลุงชี






_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
lingu
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
ศิษย์พี่ชาเรี่ยน 4 กระบี่ไร้น้ำตา
avatar

จำนวนข้อความ : 6491
Registration date : 12/09/2008

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน   Mon Oct 27, 2008 2:07 pm

O-yohyo พิมพ์ว่า:
เส่เยี่ย ยามคุยกับฮ่องเต้คังซื่อ

ขอให้ช่วยตามหาท่านลุงชี และเลิกทำร้ายคนค่ายเหลียนอิ๋น










ฮ่องเต้คังซื่อ ส่งโคมหมุนมาปลอบใจเส่เยี่ย







มีกำลังใจแล้ว ไปเล่นกับฮองเฮาคลายเหงาดีกว่า










หมดมุขบรรยายแล้วจ้า รอผู้กำกับแต๋มมาแต่งเรื่องต่อดีกว่า :q22:

ไว้แต๋มลงรูปฮ่องเต้คังซื่อกับท่านลุงชีด้วยซี่คะ

เผื่อแฟนคลับมาอ่าน (มีคนกำลังจะแอบอ่านนะ แต่เค้าไม่ได้โพสเท่านั้นเอง :q5: )

_________________
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=linguniang&group=3]Chil
 
The Hero and The King / กระบี่สะท้านฟ้า ราชาสะท้านแผ่นดิน
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 6 จาก 14ไปที่หน้า : Previous  1 ... 5, 6, 7 ... 10 ... 14  Next

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Welcome To Charlianz world :: Fiction & Recreation :: Fiction & Recreation-
ไปที่: